Prāyaścitta for Mahāpātakas and the Sin-destroying Power of Viṣṇu-smaraṇa
सर्वभूतययायुक्तो विष्णुस्मरणतत्परः । महापातकयुक्तो वा युक्तो वा सर्वपातकैः ॥ ९३ ॥
sarvabhūtayayāyukto viṣṇusmaraṇatatparaḥ | mahāpātakayukto vā yukto vā sarvapātakaiḥ || 93 ||
Même si un homme est pris dans l’enchevêtrement des êtres (liens du monde), s’il est voué au souvenir de Viṣṇu — qu’il soit souillé par un grand péché ou par tous les péchés — ce Viṣṇu-smaraṇa l’élève.
Sanatkumara (teaching Narada)
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: adbhuta
It affirms that unwavering remembrance of Viṣṇu is a supreme purifier: even severe sinfulness does not block upliftment when Viṣṇu-smaraṇa becomes one’s dominant orientation.
Bhakti is presented as constant Viṣṇu-smṛti (remembrance). The verse emphasizes inner absorption in the Lord over one’s past burdens, highlighting devotion as a direct means to purification and liberation.
No specific Vedāṅga (like Vyākaraṇa or Jyotiṣa) is taught here; the practical takeaway is sādhana-oriented—cultivating daily Viṣṇu-smaraṇa as a disciplined practice for pāpa-kṣaya (removal of sin).