Śrāddha-prayoga: Niyama, Brāhmaṇa-parīkṣā, Kutapa-kāla, Tithi-nyāya, and Vaiṣṇava-phala
य इदं पठते भक्त्या श्राद्धकाले द्विजोत्तमः । पितरस्तस्य तुष्यंति संततिश्चैव वर्द्धते ॥ ९० ॥
ya idaṃ paṭhate bhaktyā śrāddhakāle dvijottamaḥ | pitarastasya tuṣyaṃti saṃtatiścaiva varddhate || 90 ||
Ô le meilleur des deux-fois-nés, quiconque récite ceci avec dévotion au moment du Śrāddha, ses ancêtres en sont satisfaits et sa lignée, assurément, s’accroît.
Narada
Vrata: Shraddha (pitṛ-kārya)
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: shanta
It teaches that devotional recitation at the proper ritual time (Śrāddha) directly supports pitṛ-tarpaṇa (ancestral satisfaction) and yields dhārmic fruit in the form of family continuity and prosperity.
Even within a Vedic rite like Śrāddha, the verse emphasizes bhakti as the effective inner force—recitation done with devotion is said to please the Pitṛs and bring auspicious results.
Kalpa (ritual procedure) is implied: performing Śrāddha at its proper time and adding prescribed recitation (pāṭha) as an aṅga (supporting act) for Pitṛ satisfaction.