Gṛhastha-nitya-karman: Śauca, Sandhyā-vidhi, Pañca-yajña, and Āśrama-krama
स्वग्रामवासिनं त्वेकं श्रोत्रियं विष्णुतत्परम् । अन्नाद्यैः प्रत्यहं विप्रपितॄनुद्दिश्य तर्पयेत् ॥ ७४ ॥
svagrāmavāsinaṃ tvekaṃ śrotriyaṃ viṣṇutatparam | annādyaiḥ pratyahaṃ viprapitṝnuddiśya tarpayet || 74 ||
Chaque jour, qu’on comble un unique brāhmane śrotriya demeurant dans son propre village, voué à Viṣṇu, par des offrandes de nourriture et d’autres biens, en dédiant l’acte aux brāhmanes et aux Pitṛ (ancêtres).
Narada
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: bhakti
It teaches that daily worship is made concrete through service: honoring a qualified Veda-knower devoted to Viṣṇu and dedicating the offering to both Brāhmaṇas and ancestors integrates bhakti with dharma and pitṛ-ṛṇa (the ancestral obligation).
Bhakti here is expressed as Viṣṇu-centered generosity—supporting a Viṣṇu-devoted śrotriya with food and necessities—showing devotion not only in mantra but in daily compassionate action offered to the Lord.
It reflects ritual discipline (kalpa-style procedure): choosing a qualified recipient (śrotriya), making a daily offering (annādya), and performing it with saṅkalpa/uddiśya (clear dedicatory intention) toward Pitṛ-tarpaṇa.