Dharmopadeśa-Śānti: Rules of Impurity, Expiations, and Ancestor Rites
अग्निं प्रविश्य शुद्ध्यन्तिस्थित्वा वा महति क्रतौ । रहस्यकरणोऽप्येवं मासमभ्यस्य पूरुषः ॥ ३० ॥
agniṃ praviśya śuddhyantisthitvā vā mahati kratau | rahasyakaraṇo'pyevaṃ māsamabhyasya pūruṣaḥ || 30 ||
En entrant dans le feu sacré, on est purifié; ou bien, de même, en demeurant engagé dans un grand sacrifice védique. Ainsi encore, même celui qui a commis une faute cachée est purifié lorsqu’il observe la discipline prescrite pendant un mois.
Sanatkumara (in discourse to Narada)
Vrata: none
Primary Rasa: vira
Secondary Rasa: shanta
It teaches that purification (śuddhi) can arise through intense sacrificial discipline—symbolized by Agni and great yajñas—and that sustained observance for a fixed period (one month) can cleanse even hidden faults.
While framed as ritual expiation, the verse supports bhakti indirectly by emphasizing inner and outer purification; cleansing hidden wrongdoing makes the practitioner fit for sustained worship and devotion with a purified mind.
Kalpa (ritual procedure) is implied: the verse points to prayāścitta-style disciplines and the role of yajña/kratu as structured Vedic rites with time-bound observances.