Graha–Ketu–Utpāta Lakṣaṇas: Solar/Lunar Omens, Comets, Eclipses, and Calendar Rules
नैरृत्युदकविश्वेजगोविंदवसुतोयपाः । अजैकपादहिर्बुध्न्या पूषा चेति प्रकीर्तिताः ॥ १७० ॥
nairṛtyudakaviśvejagoviṃdavasutoyapāḥ | ajaikapādahirbudhnyā pūṣā ceti prakīrtitāḥ || 170 ||
Nairṛta, Udaka, Viśveja, Govinda, Vasu, Toyapā, Ajaikapād, Ahirbudhnya et Pūṣan : tels sont, dit-on, les noms à réciter.
Sanatkumara (teaching Narada)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: none
This verse functions as a sanctioned enumeration of divine names—meant for remembrance and recitation—linking multiple Vedic devatās with Govinda (Viṣṇu) as part of a Mokṣa-oriented discipline of smaraṇa/japa.
By explicitly including “Govinda” among the recitable names, the verse supports bhakti as name-centered practice (nāma-smaraṇa), where remembering the Lord’s name is treated as a direct spiritual method within Mokṣa Dharma.
It highlights practical mantra-usage: accurate name-recitation (useful for Śikṣā—pronunciation—and Vyākaraṇa—correct word-forms), and it also reflects traditional devatā-classifications commonly employed in ritual contexts.