Jyotiṣa-saṅgraha: Varga-vibhāga, Bala-nirṇaya, Garbha-phala, Āyuḥ-gaṇanā
लग्राशयसमानांगोबालिखेटंसमोपि वा । चंद्रनंदांशवद्वर्णः शीर्षाद्यंगविभाग युक् ॥ ९१ ॥
lagrāśayasamānāṃgobālikheṭaṃsamopi vā | caṃdranaṃdāṃśavadvarṇaḥ śīrṣādyaṃgavibhāga yuk || 91 ||
Son corps est bien proportionné et harmonieux, tel un agencement de bon augure ou un alignement égal. Son teint brille comme les doux rayons de la Lune, et ses membres sont correctement distingués et ordonnés, à commencer par la tête.
Sanatkumara (teaching Narada in Moksha-Dharma section)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: adbhuta
It presents auspicious characteristics of an elevated person—inner harmony expressed outwardly as symmetry, balance, and a serene, moon-like radiance—signifying sattva, purity, and spiritual maturity.
While not directly prescribing a bhakti practice, it implies that sustained purity and God-centered living culminate in calmness and luminous serenity—traits often associated with steady devotion and a purified mind.
The verse uses lakṣaṇa-style description (traditional mark-based assessment) and imagery resonant with Jyotiṣa symbolism (moon-like lustre), though it functions primarily as spiritual characterization rather than a technical astrological rule.