Jyotiṣa-saṅgraha: Varga-vibhāga, Bala-nirṇaya, Garbha-phala, Āyuḥ-gaṇanā
आशु तेशाष्टगोष्वंगःत्सांतेष्वब्जात्सितः शुभः । स्वात्सज्ञेषु त्रिधीगोब्धी दिक्छिद्रासिगतोर्कजात् ॥ १६१ ॥
āśu teśāṣṭagoṣvaṃgaḥtsāṃteṣvabjātsitaḥ śubhaḥ | svātsajñeṣu tridhīgobdhī dikchidrāsigatorkajāt || 161 ||
Promptement, dans ces huit membres et leurs emplacements, il faut contempler/installer le principe faste et lumineux — né du lotus. Dans les positions indiquées par leurs noms techniques propres, qu’on dispose la triple intelligence et l’« océan des vaches » selon les directions, les intervalles et les divisions en forme d’épée, comme l’enseigne la tradition solaire (arka).
Sanatkumara (in dialogue instruction to Narada; technical moksha-dharma/nyasa-style teaching)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: adbhuta
It emphasizes disciplined inner installation (nyāsa/bhāvanā) and structured contemplation—placing auspicious, sattvic principles in an ordered way—so the practitioner’s body-mind becomes a fit support for moksha-oriented practice.
Though technical, it supports bhakti by prescribing orderly contemplation/installation of the auspicious divine principle; such ritualized remembrance steadies the mind for sustained devotion and single-pointed worship.
It reflects applied ritual-technology using directional mapping (dik), structured divisions (chidra/asi), and technical nomenclature—skills aligned with Kalpa (ritual procedure) and, indirectly, Jyotiṣa-style spatial/directional correspondences.