Jyotiṣa-saṅgraha: Varga-vibhāga, Bala-nirṇaya, Garbha-phala, Āyuḥ-gaṇanā
दिक्वाष्टाद्यस्तबंध्याये कुजात्खात्सत्रिके गुरुः । सात्र्यंके सन् रवेः शुक्राद्धीखगो दिग्भवारिगः ॥ १५९ ॥
dikvāṣṭādyastabaṃdhyāye kujātkhātsatrike guruḥ | sātryaṃke san raveḥ śukrāddhīkhago digbhavārigaḥ || 159 ||
Lorsque le schéma des directions (dik) commence par le huitième dans la disposition « stérile/obstruée », il indique Guru (Jupiter). Dans la triade commençant par Kuja (Mars), c’est encore Jupiter. Dans la triade marquée par Saturne, en partant du Soleil et de Vénus, l’« oiseau de l’intelligence » (Mercure) devient l’indicateur des directions, l’indicateur des maisons et le destructeur des ennemis.
Narada (as teacher within the Moksha Dharma discourse; technical aside aligned with Jyotisha/Vedanga material)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: vira
It shows that even within Moksha Dharma teaching, the Narada Purana preserves Vedāṅga-style precision—using Jyotiṣa classifications to support right timing, right understanding, and disciplined Dharma as aids to inner clarity.
Indirectly: Bhakti is strengthened when one’s life is ordered by Dharma; Jyotiṣa in the Purāṇic framework functions as a practical tool for deciding auspiciousness and resolving obstacles, thereby supporting steady devotional practice rather than replacing it.
Vedāṅga Jyotiṣa—specifically, technical mapping of planets (Guru/Budha, etc.) to directional and triadic schemes, and their functional roles such as bhāva indication and ari (enemy/obstacle) mitigation.