Jyotiṣa-śāstra Saṅgraha: Threefold Division, Gaṇita Methods, Muhūrta, and Planetary Reckoning
पंचत्वे गोंकविशिखाः शेषकर्णहताः पृथक् । विकृज्यकांगसिद्धाग्निभक्तालब्धोनसंयुताः ॥ १७० ॥
paṃcatve goṃkaviśikhāḥ śeṣakarṇahatāḥ pṛthak | vikṛjyakāṃgasiddhāgnibhaktālabdhonasaṃyutāḥ || 170 ||
Dans la répartition en cinq, il existe des classes telles que les Goṅkaviśikhā et les Śeṣakarṇahatā, distinguées séparément ; et d’autres encore — ceux dont les membres sont altérés, ceux qui sont parvenus à la perfection par la discipline, ceux voués à Agni (le feu sacré), ceux adonnés au culte, et ceux qui ont obtenu ce qui n’avait pas été obtenu auparavant — chacun muni de ses caractéristiques.
Sanatkumara (teaching Narada in Moksha-Dharma context)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: adbhuta
It presents a fivefold typology of practitioners or groups, emphasizing that seekers differ by temperament and discipline (fire-worship, devotional worship, perfected practice), yet each is recognized within a structured spiritual framework.
By explicitly naming “bhaktas” (devotees) and placing them among recognized spiritual types, the verse validates devotion as a legitimate and distinct sādhanā alongside austerity/perfection and Vedic fire-oriented practice.
The verse indirectly points to ritual discipline through “Agni-bhakti,” implying competence in Vedic ritual performance (kalpa-oriented practice), even though no single Vedāṅga is taught explicitly in this line.