Jyotiṣa-śāstra Saṅgraha: Threefold Division, Gaṇita Methods, Muhūrta, and Planetary Reckoning
तयोर्नाट्योहभिन्नैकदिक् शरः स्फुटतां व्रजेत् । ततश्छन्नस्थितिदले साध्ये स्थित्यर्द्धषट्त्रिभिः ॥ १६३ ॥
tayornāṭyohabhinnaikadik śaraḥ sphuṭatāṃ vrajet | tataśchannasthitidale sādhye sthityarddhaṣaṭtribhiḥ || 163 ||
Entre ces deux, la « flèche » (l’indicateur) fixée dans une seule direction doit devenir nette et bien définie. Puis, lorsque le « pétale de l’état » dissimulé doit être établi, qu’on l’accomplisse par une stabilité mesurée à trois fois et demie six (unités).
Narada (instructive discourse within Moksha-Dharma context; technical phrasing likely preserved from a procedural/śāstraic passage)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: adbhuta
It emphasizes disciplined clarity and stability: the ‘one-direction’ focus must become distinct, and the intended inner state is established through measured steadiness rather than impulse.
Indirectly, it supports bhakti by teaching ekāgratā (single-direction focus). Devotion becomes effective when attention is undivided and sustained in a stable, measured way.
A śāstra-like, procedural precision is shown—counted measures/units and technical terms (direction, indicator, stability), reflecting the Vedāṅga spirit of exact method and disciplined application.