Kalpa-Lakṣaṇa and Gṛhya-Kalpa: Classifications, Purifications, Implements, and Spatial Rite-Design
मन्त्राणामृषयश्चैव छन्दांस्यथ च देवताः । निर्दिष्टाः संहिताकल्पे मुनिभिस्तत्त्वदर्शिभिः ॥ ५ ॥
mantrāṇāmṛṣayaścaiva chandāṃsyatha ca devatāḥ | nirdiṣṭāḥ saṃhitākalpe munibhistattvadarśibhiḥ || 5 ||
Les ṛṣi des mantras, leurs mètres (chandas) et les divinités présidantes ont tous été indiqués dans les traditions de la Saṃhitā et du Kalpa par des sages voyants de la vérité.
Sanatkumara (teaching Narada)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: adbhuta
It emphasizes that mantra-practice is not arbitrary: each mantra is anchored in a revealed lineage (ṛṣi), a precise sonic structure (chandas), and a divine focus (devatā), as preserved by truth-seeing sages in the Saṃhitā and Kalpa traditions.
By highlighting the devatā of a mantra, it points devotion toward a specific divine form; correct identification of devatā and disciplined recitation supports focused remembrance and worship rather than vague or misdirected practice.
Kalpa (ritual procedure) and chandas (metre) are implied: knowing a mantra’s ṛṣi–chandas–devatā is a core practical requirement for correct Vedic recitation and ritual application as taught in Saṃhitā/Kalpa materials.