Adhyaya 41 — Yogic Conduct and the Discipline Leading to Siddhi
आतिथ्यश्राद्धयज्ञेषु देवयात्रोत्सवेषु च । महाजनञ्च सिद्ध्यार्थं न गच्छेद्योगवित् क्वचित् ॥
ātithyaśrāddhayajñeṣu devayātrotsaveṣu ca | mahājanañ ca siddhyarthaṃ na gacched yogavit kvacit ||
Aux festins d’hospitalité, aux śrāddha, aux sacrifices, aux processions divines et aux fêtes—et aux rassemblements de foule—celui qui connaît le yoga ne doit aller nulle part dans le but d’obtenir la siddhi.
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "bhakti", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
For yogic attainment, the text prioritizes minimizing distraction, social comparison, and performative religiosity; inner steadiness is protected by restraint from crowds.
Dharma/ācāra guidance; tangentially touches ritual settings (yajña/śrāddha) but as a yogic caution rather than ritual prescription.
Crowds amplify ‘māna-apamāna’ dynamics; avoiding them reduces ego-stimulation and preserves pratyāhāra (withdrawal of senses).