Śaineya’s Breakthrough and Reunion with Arjuna (शैनेयस्य समागमः)
विराटो द्रुपदश्चैव याज्ञसेनिश्व पञ्चभि: । शिखण्डी चैव हार्दिक्यं विद्ूध्वा पजचभिराशुगै:
virāṭo drupadaś caiva yājñaseniś ca pañcabhiḥ | śikhaṇḍī caiva hārdikyaṁ viddhvā pañcabhir āśugaiḥ ||
Sañjaya dit : Virāṭa et Drupada, et Yājñasenī aussi, après avoir frappé Hārdikya de cinq flèches rapides, furent rejoints par Śikhaṇḍī. Dans la pression du combat, les rois alliés et les guerriers concentrent leur force sur un seul adversaire, révélant l’éthique sombre de la guerre : l’assaut concerté plutôt que l’héroïsme solitaire.
संजय उवाच
The verse highlights a wartime dharma where allied warriors act in coordination to check a dangerous opponent; it underscores the ethical tension of battle—duty-driven violence carried out through collective strategy rather than personal rivalry alone.
Sañjaya reports that Virāṭa, Drupada, and Dhṛṣṭadyumna (Yājñaseni) strike Hārdikya (Kṛtavarman) with five swift arrows, and Śikhaṇḍī also engages—indicating a concentrated attack on Kṛtavarman in the ongoing Kurukṣetra fighting.