अध्याय ९५: चित्राङ्गदस्य गन्धर्वेण सह संग्रामः तथा विचित्रवीर्यस्य राज्याभिषेकः
Chitrāṅgada’s duel with the Gandharva and Vicitravīrya’s consecration
व्रजनरूपिणयोर्ज्येष्ठमृक्षमाहुर्जनाधिपम् । ऋक्षात् संवरणो जज्ञे राजन् वंशकर: सुतः,व्रजन तथा रूपिणके ज्येष्ठ भाई ऋक्षको राजा कहा गया है। ऋक्षसे संवरणका जन्म हुआ। राजन! वे वंशकी वृद्धि करनेवाले पुत्र थे
vrajanarūpiṇayor jyeṣṭham ṛkṣam āhur janādhipam | ṛkṣāt saṃvaraṇo jajñe rājan vaṃśakaraḥ sutaḥ ||
Vaiśampāyana dit : «Entre Vraja et Rūpiṇa, l’aîné était connu sous le nom du roi Ṛkṣa, seigneur des hommes. De Ṛkṣa naquit Saṃvaraṇa, ô roi — un fils qui devint le fondateur et l’accroisseur de la lignée royale.»
वैशम्पायन उवाच
The verse emphasizes the importance of lineage continuity in royal dharma: a worthy successor is praised as ‘vaṃśakara’, one who stabilizes and expands the dynasty through responsible kingship and progeny.
Vaiśampāyana continues a genealogical account: he identifies Ṛkṣa as the elder among Vraja and Rūpiṇa, and states that Saṃvaraṇa was born from Ṛkṣa, highlighting Saṃvaraṇa’s role in advancing the family line.