Previous Verse
Next Verse

Shloka 91

Adhyaya 72 — Puradāha: Rudra’s Cosmic Chariot, Pāśupata-Vrata, and Brahmā’s Shiva-Stuti

भातीन्द्रधनुषाकाशं मेरुणा च यथा जगत् हिरण्यधनुषा सौम्यं वपुः शंभोः शशिद्युति

bhātīndradhanuṣākāśaṃ meruṇā ca yathā jagat hiraṇyadhanuṣā saumyaṃ vapuḥ śaṃbhoḥ śaśidyuti

De même que le ciel resplendit de l’arc d’Indra et que le monde s’illumine grâce au mont Meru, ainsi le corps doux de Śambhu—tel un arc d’or—flamboie d’une clarté lunaire, révélant le Pati dont la grâce lumineuse dissipe du paśu le pāśa des ténèbres.

bhātishines
bhāti:
indra-dhanuṣa-ākāśamthe sky marked by Indra’s bow (rainbow)
indra-dhanuṣa-ākāśam:
meruṇāby (Mount) Meru
meruṇā:
caand
ca:
yathāas
yathā:
jagatthe world
jagat:
hiraṇya-dhanuṣāwith a golden bow / like a bow of gold
hiraṇya-dhanuṣā:
saumyamgentle, soothing, auspicious
saumyam:
vapuḥform, body
vapuḥ:
śambhoḥof Śambhu (Śiva)
śambhoḥ:
śaśi-dyutimoonlike radiance, lunar lustre
śaśi-dyuti:

Suta Goswami (narrating to the sages of Naimisharanya)