श्वेतमुनिना कालस्य निग्रहः (मृत्युञ्जय-भक्ति-प्रसादः)
ततो विवेश भगवान् अनुगृह्य द्विजोत्तमम् क्षणाद्गूढशरीरं हि ध्वस्तं दृष्ट्वान्तकं क्षणात्
tato viveśa bhagavān anugṛhya dvijottamam kṣaṇādgūḍhaśarīraṃ hi dhvastaṃ dṛṣṭvāntakaṃ kṣaṇāt
Puis le Seigneur Bienheureux, ayant accordé sa grâce au meilleur des deux-fois-nés, entra dans le retrait; et, en un instant, ayant vu Antaka, Il le réduisit à néant, tandis que Sa forme demeurait cachée.
Suta Goswami (narrating to the sages of Naimisharanya)