Dāna-dharma: Types of Charity, Worthy Recipients, Vrata-Timings, and Śiva–Viṣṇu Propitiation
वैशाख्यां पौर्णमास्यां तु ब्राह्मणान् सप्त पञ्च वा / उपोष्य विधिना शान्तः शुचिः प्रयतमानसः
vaiśākhyāṃ paurṇamāsyāṃ tu brāhmaṇān sapta pañca vā / upoṣya vidhinā śāntaḥ śuciḥ prayatamānasaḥ
Au jour de pleine lune de Vaiśākha, après avoir observé le jeûne selon la règle, qu’on honore sept—ou du moins cinq—brāhmaṇas, demeurant paisible, pur et l’esprit bien maîtrisé.
Lord Kūrma (Vishnu) instructing the sages/Indradyumna tradition on vrata-dharma
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: vira
It implies that spiritual merit is grounded in inner discipline—calmness (śānti), purity (śauca), and a controlled mind (prayata-mānasa). Such inner qualities are the practical doorway to realizing the Self beyond ritual action.
The verse highlights preparatory yogic disciplines: upoṣa (fasting as sense-restraint), śauca (purity), and mānasa-niyama (mental regulation). These align with Pāśupata-style emphasis on inner control supporting devotional observance.
By presenting vrata, purity, and disciplined mind as universally valid dharma, it reflects the Purāṇa’s integrative stance: the same inner yogic virtues support both Vaiṣṇava devotion (Kūrma/Vishnu) and Śaiva-Pāśupata spiritual culture.