षष्ठश्च मानुषः प्रोक्तः पैशाचः सप्तमः स्मृतः । अष्टमो राक्षसः प्रोक्तो नवमो यज्ञ एव च
ṣaṣṭhaśca mānuṣaḥ proktaḥ paiśācaḥ saptamaḥ smṛtaḥ | aṣṭamo rākṣasaḥ prokto navamo yajña eva ca
“El sexto se dice que es el humano; el séptimo se recuerda como la clase de los piśāca. El octavo se declara como la clase de los rākṣasa, y el noveno es, en verdad, la clase vinculada al yajña (las fuerzas/seres del sacrificio).”
Sūta (deduced from Purāṇic narration style within Māhātmya context)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Scene: A multi-layered assembly: humans with offerings; shadowy piśācas at the periphery; formidable rākṣasas subdued and respectful; a luminous ‘yajña’ presence as a fire-altar or personified sacrificial force at the center.
Even conflicting or fearsome classes of beings are placed within dharmic enumeration, implying yajña’s power to order and integrate creation.
Prabhāsakṣetra, where the yajña narrative unfolds.
None explicitly; it continues the taxonomy of beings relevant to the yajña setting.