इत्येतत्कथितं सर्वं यत्पृष्टं तु द्विजोत्तमाः । यतध्वं तत्प्रयत्नेन विष्णुप्राप्तौ च सत्वरम्
ityetatkathitaṃ sarvaṃ yatpṛṣṭaṃ tu dvijottamāḥ | yatadhvaṃ tatprayatnena viṣṇuprāptau ca satvaram
Así, oh los mejores entre los dos veces nacidos, todo cuanto preguntasteis ha sido explicado. Esforzaos con empeño—sin demora—hacia la obtención de Viṣṇu.
Nārada (instructing sages/pilgrims; speaker attribution from immediate narrative context of Adhyāya 30)
Tirtha: Dvārakā (as means toward Viṣṇu-prāpti)
Type: kshetra
Listener: dvija-uttamāḥ / munayaḥ
Scene: A teacher-sage concluding a discourse to attentive brāhmaṇas, pointing toward the road leading to Dvārakā; the path is lit as if by an inner lamp, symbolizing swift resolve toward Viṣṇu.
Spiritual knowledge should lead to immediate practice—earnest effort toward Viṣṇu-realization.
Dvārakā remains the setting; the verse functions as a concluding exhortation within the Dvārakā Māhātmya discourse.
An injunction to apply the taught disciplines and strive promptly for Viṣṇu-prāpti (attainment of Viṣṇu).