सरस्वतीं समादध्यौ नदीं त्रैलोक्यपावनीम् । सा ध्याता मनसा तेन मुनिना तत्र तत्क्षणात्
sarasvatīṃ samādadhyau nadīṃ trailokyapāvanīm | sā dhyātā manasā tena muninā tatra tatkṣaṇāt
Meditó en Sarasvatī, el río que purifica los tres mundos. Apenas el sabio la contempló en su mente, ella se hizo presente allí en ese mismo instante.
Sūta (deduced)
Tirtha: Sarasvatī-prādurbhāva-sthāna (local Sarasvatī-kund/srotas)
Type: kund
Scene: The sage meditates; Sarasvatī appears instantly—personified goddess rising with a vīṇā and water-pot, or as a sudden surge of crystalline water forming a stream around the pit.
Pure remembrance of a sacred power (śakti) can summon grace; the divine responds to concentrated dhyāna.
Sarasvatī is praised as a purifier across the cosmos; within Arbuda Khaṇḍa, her presence sanctifies the locale as a tīrtha-like field of intervention.
Mental worship/meditation (mānasa-dhyāna) upon Sarasvatī is exemplified as an efficacious spiritual act.