Adhyaya 29

Verse 1

लोमश उवाच । उभे सेने तदा तेषां सुराणां चामरद्विषाम् । अनेकाश्चर्यसंवीते चतुरंगबलान्विते । विरेजतुस्तदान्योऽन्यं गर्जतो वांबुदागमे

Lomaśa dijo: Entonces, aquellos dos ejércitos, de los dioses y de sus enemigos, dispuestos en muchas formaciones maravillosas y provistos de las cuatro fuerzas, resplandecían uno contra el otro como nubes de tormenta rugiendo ante la llegada de las lluvias.

Verse 2

एतस्मिन्नन्तरे तत्र वल्गमानाः परस्परम् । देवासुरास्तदा सर्वे युयुधुश्च महाबलाः

Mientras tanto, allí, cargando unos contra otros, los dioses y los asuras, todos de gran fuerza, se entablaron en batalla.

Verse 3

युद्धं सुतुमुलं ह्यासीद्देवदैत्यसमाकुलम् । रुण्डमुण्डांकितं सर्वं क्षणेन समपद्यत

La batalla fue totalmente tumultuosa, atestada de dioses y daityas; en un instante, todo quedó marcado por troncos y cabezas cercenadas.

Verse 4

भूमौ निपतितास्तत्र शतशोऽथ सहस्रशः । केषांचिद्बाहविश्छिन्नाः खड्गपातैः सुदारुणैः

Allí, cientos —de hecho, miles— cayeron al suelo; a algunos les fueron cercenados los brazos por los golpes de espada más terribles.

Verse 5

मुचुकुंदो हि बलवांस्त्रैलोक्येऽमितविक्रमः

Pues Mucukunda era poderoso, de valor inconmensurable en los tres mundos.

Verse 6

तारको हि तदा तेन मुचुकुंदेन धीमता । खड्गेन चाहतास्तत्र सर्वप्राणेन वक्षसि । प्रसह्य तत्प्रहारं च प्रहसन्वाक्यमब्रवीत्

Entonces Tāraka, herido allí en el pecho con toda fuerza por la espada del sabio Mucukunda, soportó aquel golpe y, riendo, pronunció estas palabras.

Verse 7

किं रे मूढ त्वया चाद्य कृतमस्ति बलादिदम् । न त्वया योद्धुमिच्छामि मानुषेणैव लज्जया

«¿Qué, necio? ¿Qué has logrado hoy con esta ostentación de fuerza? Ni siquiera deseo luchar contigo, por vergüenza de combatir con un simple humano.»

Verse 8

तारकस्य वचः श्रुत्वा मुचुकुंदोऽभ्यभाषत । मया हतोऽसि दैत्येंद्र नान्यो भवितुमर्हसि

Al oír las palabras de Tāraka, Mucukunda respondió: «Por mí has sido abatido, oh señor de los daityas; no puede ser de otro modo.»

Verse 9

दृष्ट्वा मे खड्गसंपातं न त्वं तिष्ठसि चाग्रतः । त्वां हन्मि पश्य मे शौर्यं दैत्यराज स्थिरो भव

«¡Has visto el tajo de mi espada y aun así no te mantienes frente a mí! Te abatiré: contempla mi valor, oh rey de los Dānavas. ¡Permanece firme!»

Verse 10

एवमुक्त्वा तदा वीरो मुचुकुंदो महाबलः । यावज्जघान खड्गेन तावच्छक्त्या समाहतः । मांधातुस्तनयस्तत्र पपात रणमंडले

Dicho esto, el héroe Mucukunda, de gran fuerza, asestó un golpe con la espada; en ese mismo instante fue herido por el arma Śakti. Allí, el hijo de Māndhātṛ cayó en el campo de batalla.

Verse 11

पतितस्तत्क्षणादेव चोत्थितः परवीरहा

Aunque cayó, en ese mismo instante se levantó de nuevo: el matador de los héroes enemigos.

Verse 12

स सज्जमानोतिमहाबलो वै हंतुं तदा दैत्यपतिं च तारकम् । ब्रह्मास्त्रमुद्यम्य धनुर्गृहीत्वा मांधातृपुत्रो भुवनैकजेता

Entonces aquel de fuerza inmensa —hijo de Māndhātṛ, conquistador de los mundos— se dispuso a dar muerte a Tāraka, señor de los Dānavas. Tomando el arco, alzó el Brahmāstra, el arma de Brahmā.

Verse 13

स तारकं योद्धकामस्तरस्वी रुषान्वितोत्फुल्लविलोचनो महान् । स नारदो ब्रह्मसुतो बभाषे तदा नृवीरं मुचुकुंदमेवम्

Cuando él, deseoso de combatir a Tāraka, avanzaba impetuoso —grande, con los ojos desmesuradamente abiertos por la ira—, entonces Nārada, hijo de Brahmā, habló así al héroe humano Mucukunda.

Verse 14

न तारको हन्यते मानुषेण तस्मादेतन्मा विमोचीर्महास्त्रम्

«Tāraka no puede ser muerto por un hombre; por eso, no desates esta gran arma.»

Verse 15

निशम्य वचनं तस्य देवर्षेर्नारदस्य च । मुचुकुंद उवाचेदं भविता कोऽस्य मारकः

Al oír las palabras del rishi divino Nārada, Mucukunda dijo: «¿Quién, pues, será su matador?»

Verse 16

तदोवाच महातेजा नारदो दिव्यदर्शनः । एनं हंता कुमारश्च कुमारोऽयं शिवात्मजः

Entonces el resplandeciente Nārada, de visión divina, dijo: «Kumāra lo matará; este Kumāra es hijo de Śiva.»

Verse 17

तस्माद्भवद्भिः स्थातव्यमैकपद्येन युध्यताम् । तिष्ठ त्वं चायतो भूत्वा मुचुकुंद महामते

«Por eso, manteneos firmes y combatid, permaneciendo unidos como uno solo. Y tú, Mucukunda de gran determinación, permanece preparado, sereno.»

Verse 18

निशम्य वाक्यं च मनोहरं शुभं ह्युदीरितं तेन महाप्रभेण । सर्वे सुराः शांतिपरा बभूवुस्तेनैव साकं नृवरेणयत्नात्

Al oír aquellas palabras auspiciosas y gratas, pronunciadas por el sabio de gran resplandor, todos los dioses se inclinaron hacia la paz y, con sincero empeño, se unieron a aquel varón excelso.

Verse 19

ततो दुंदुभयो नेदुः शंखाश्च कृतनिश्चयाः । ताडिता विविधैर्वाद्यैः सुरासुरसमन्वितैः

Entonces resonaron los tambores dundubhi, y las caracolas, sopladas con firme determinación, sonaron; diversos instrumentos fueron tocados en medio de la asamblea de Devas y Asuras.

Verse 20

जगर्जुरसुरास्तत्र देवान्प्रति कृतोद्यमाः । शिवकोपोद्भवो वीरो वीरभद्रो रुषान्वितः

Allí los Asuras rugieron, prestos a acometer contra los Devas; y Vīrabhadra—el héroe nacido de la ira de Śiva—se alzó colmado de furor.

Verse 21

गणैर्बहुभिरासाद्य तारकं च महाबलम् । मुचुकुंदं पृष्ठतः कृत्वा तथैव च सुरानपि

Con numerosos Gaṇas cercaron al poderosísimo Tāraka; y, poniendo a Mucukunda en la retaguardia, así como a los Devas, avanzaron para el encuentro.

Verse 22

तदा ते प्रमथाः सर्वे पुरस्कृत्य कुमारकम् । युयुधुः संयुगे तत्र वीरभद्रादयो गणाः

Entonces todos aquellos Pramathas, poniendo al divino Kumāra al frente, combatieron allí en la batalla: Vīrabhadra y los demás Gaṇas.

Verse 23

त्रिशूलैरृष्टिभिः पाशैः खड्गैः परशुपाट्टिशैः । निजघ्नुः समरेन्योन्यं सुरासुरविमर्द्दने

Con tridentes, lanzas, lazos, espadas, hachas y hachas de guerra, se golpeaban unos a otros en el combate, en medio del aplastante choque de Devas y Asuras.

Verse 24

तारको वीरभद्रेण त्रिशूलेन हतो भृशम् । पपात सहसा तत्र क्षण मूर्छापरिप्लुतः

Tāraka, herido con violencia por Vīrabhadra con el tridente, cayó de pronto allí, por un instante anegado en desmayo y estupor.

Verse 25

उत्थाय च मुहूर्त्ताच्च तारको दैत्यपुंगवः । लब्धसंज्ञो बलाविष्टो वीरभद्रं जघान च

Al cabo de un breve instante, Tāraka —el más excelso entre los Daityas— se alzó de nuevo y recobró el sentido; henchido de fuerza, hirió a Vīrabhadra en respuesta.

Verse 26

स शक्तिं च महातेजा वीरभद्रो हि तारकम् । त्रिशूलेन च घोरेण शिवस्यानुचरो बली

Entonces el poderoso y resplandeciente Vīrabhadra —fuerte servidor de Śiva— arremetió contra Tāraka con el arma-śakti y también con el temible tridente.

Verse 27

एवं संयुध्यमानौ तौ जघ्नतुश्चेतरेतरम् । द्वंद्वयुद्धं सुतुमुलं तयोर्जातं महात्मनोः

Así, combatiendo sin cesar, ambos se golpeaban mutuamente una y otra vez; entre aquellos dos magnánimos surgió un duelo feroz y tumultuoso.

Verse 28

सुरास्तत्रैव समरे प्रेक्षकाह्यभवंस्तदा । तयोर्भेरीमृदंगाश्च पटहानकगोमुखाः

En aquella misma batalla, los Devas se volvieron entonces simples espectadores; y para aquellos dos resonaron los tambores de guerra y los mṛdaṅgas, junto con paṭahas, ānakas y gomukhas.

Verse 29

तथा डमरूनादेन व्याप्तमासीज्जगत्त्रयम् । तेन घोषेण महता युद्यमानौ महाबलौ

Luego, con el estruendo del tambor ḍamaru, los tres mundos quedaron colmados; en medio de aquel gran clamor, los dos guerreros de inmensa fuerza siguieron combatiendo.

Verse 30

शुशुभातेऽतिसंरब्धौ प्रहारैर्जरीकृतौ । अन्योन्यमभिसंरब्धौ तौ बुधांगारकाविव

Aunque enfurecidos y gastados por los golpes, aún resplandecían en su combate—trabados el uno con el otro como Mercurio y Marte en un encuentro cercano.

Verse 31

नारदेन तदा ख्यातो वीरभद्रस्य तद्वधः । न रोचते च तद्वाक्यं वीरभद्रस्य वै तदा

Entonces Nārada habló de aquel desenlace—de la muerte de Vīrabhadra; pero esas palabras no agradaron a Vīrabhadra en aquel momento.

Verse 32

नारदेन यदुक्तं हि तारकस्य वधं प्रति । यथा रुद्रस्तथा सोऽपि वीरभद्रो महाबलः

Pues lo que Nārada dijo acerca de la muerte de Tāraka: Vīrabhadra también es de gran poder, tal como Rudra.

Verse 33

एवं प्रयुध्यमानौ तौ जघ्नतुश्चेतरेतरम् । अन्योन्यं स्वर्द्धमानौ तौ गर्जंतौ सिंहयोरिव

Así, combatiendo, aquellos dos se golpeaban una y otra vez; creciendo uno frente al otro, rugían como dos leones.

Verse 34

एवं तदा तौ भुवि युध्यमानौ महात्मना ज्ञानवतां वरेण । स वीरभद्रो हि तदा निवारितो वाक्यैरनेकैरथ नारदेन

Mientras ambos luchaban así sobre la tierra, el magnánimo Nārada—el más excelso entre los sabios—contuvo entonces a Vīrabhadra, refrenándolo con muchas palabras de consejo.

Verse 35

तथा निशम्य तद्वाक्यं नारदस्य मुखोद्गतम् । वीरभद्रो रुषाविष्टो नारदं प्रत्युवाच ह

Al oír aquellas palabras salidas de la boca de Nārada, Vīrabhadra, poseído por la ira, respondió a Nārada.

Verse 36

तारकं च वधिष्यामि पश्य मेऽद्य पराक्रमम् । आनयंति च ये वीराः स्वामिनं रणसंसदि । ते पापिनो ह्यधर्मिष्ठा विमृशंतिरणं गताः

«También daré muerte a Tāraka: ¡mirad hoy mi valor! Y esos guerreros que llevan a su señor a la asamblea del combate, ésos son pecadores, los más contrarios al dharma; una vez entrados en la guerra, se ponen a deliberar.»

Verse 37

भीरवस्ते तु विज्ञेया न वाच्यास्ते कदाचन । त्वं न जानासि देवर्षे योधानां च प्रतिक्रियाम्

«A ésos hay que tenerlos por cobardes; no deben ser mencionados jamás. Oh rishi divino, tú no comprendes la respuesta y la conducta de los guerreros.»

Verse 38

मृत्युं च पृष्ठतः कृत्वा रणभूमौ गतव्यथाः । शस्त्राशस्त्रैर्भिन्नगात्राः प्रशस्ता नात्र संशयः

«Con la muerte a sus espaldas, entran en el campo de batalla sin aflicción; aunque sus miembros sean desgarrados por armas y proyectiles, son alabados: de ello no hay duda.»

Verse 39

इत्युक्त्वा चावदद्देवान्वीरभद्रो महाबलः । श्रुण्वंतु मम वाक्यानि देवा इन्द्रपुरोगमाः

Dicho esto, el poderosísimo Vīrabhadra se dirigió a los dioses: «Que los devas, con Indra a la cabeza, escuchen mis palabras.»

Verse 40

अतारकां महीं चाद्य करिष्ये नात्र संशयः

«Hoy haré que la tierra quede libre de Tāraka; de ello no hay duda.»

Verse 41

अथ त्रिशूलमादाय तारकेण युयोध सः । वृषारूढैरनेकैश्च त्रिशूलवरधारिभिः

Entonces, tomando el tridente, combatió contra Tāraka, junto con muchos guerreros portadores de tridente montados sobre toros.

Verse 42

कपर्द्दिनो वृषांकाश्च गणास्तेतिप्रहारिणः । वीरभद्रं पुरस्कृत्य वीरभद्रपराक्रमाः

Aquellos gaṇas—de cabellos enmarañados y con el emblema del toro—golpeaban con el tridente; poniendo a Vīrabhadra al frente, avanzaban con el mismo valor de Vīrabhadra.

Verse 43

त्रिशूलधारिणः सर्वे सर्वे सर्पागभूषणाः । सचंद्रशेखराः सर्वे जटाजूटविभूषिताः

Todos portaban tridentes; todos estaban adornados con serpientes; todos llevaban la luna como corona; y todos se engalanaban con montones de cabellos enmarañados.

Verse 44

निलकण्ठा दशभुजाः पञ्चकत्त्रास्त्रिलोचनाः । छत्रचामरसंवीताः सर्वे तेऽत्युग्रबाहवः

De garganta azul (Nīlakaṇṭha), de diez brazos, cinco rostros y tres ojos—rodeados de parasoles y abanicos ceremoniales—todos poseían brazos de ferocidad extrema.

Verse 45

वीरभद्रं पुरस्कृत्य सर्वे हरपराक्रमाः । युयुधुस्ते तदा दैत्यास्ताकासुरजीविनः

Con Vīrabhadra al frente, todos los de bravura semejante a la de Hara combatieron entonces contra los daityas que vivían bajo el poder de Tārakāsura.

Verse 46

पुनः पुनस्तैश्च तदा बभूवुर्गणैर्जितास्ते ह्यसुराः पराङ्मुखाः । बभूव तेषां च तदातिसंगरो महाभयो दैत्यवरैस्तदानीम्

Una y otra vez los gaṇas los vencieron, y aquellos asuras se volvieron y huyeron. Entonces, entre los más eminentes daityas, surgió en ese momento un choque terrible y espantoso.

Verse 47

अमृष्यमाणाः परमास्त्रकोविदैस्ततो गणास्ते जयिनो बभूवुः । गणैर्जितास्ते ह्यसुराः पराभवं तं तारकं ते व्यथिताः शशंसुः

Incapaces de soportarlo, aquellos gaṇas, diestros en las armas supremas, se alzaron victoriosos. Vencidos por los gaṇas, los asuras, afligidos, comunicaron esa derrota a Tāraka.

Verse 48

विनाम्य चापं हि तथा च तारकः स योद्धुकामः प्रविवेश सेनाम् । यथा झषो वै प्रविवेश सागरं तथा ह्यसौ दैत्यवरो महात्मा

Entonces Tāraka, tensando su arco y ansioso de combatir, penetró en el ejército; como un gran pez entra en el océano, así entró aquel eminente daitya, el magnánimo.

Verse 49

गणैः समेतो युयुधे तदानीं स वीरभद्रो हि महाबलश्च । सर्वान्सुरांश्चेंद्रमुखान्महाबलस्तथा गणान्यक्षपिशाचगुह्यकान् । स दैत्यवर्योऽतिरुषं प्रविष्टः संमर्दयामास महाबलो हि

Entonces Vīrabhadra, de inmensa fuerza y acompañado por los gaṇas, combatió en aquel tiempo. Aquel poderoso aplastó a los dioses encabezados por Indra, y también a las huestes de yakṣas, piśācas y guhyakas. El más eminente de los daityas, arrebatado por feroz ira, los trituró en la batalla, pues era en verdad de gran poder.

Verse 50

ततः समभवद्युद्धं देवदानवसंकुलम् । देवदानवयक्षाणां सन्निपातकरं महत्

Entonces se alzó una gran batalla, colmada de devas y dānavas: un choque inmenso que reunió a devas, dānavas y yakṣas en un solo y tumultuoso encuentro.

Verse 51

तथा वृषा गर्जमाना अश्वाञ्जघ्नुश्च सादिभिः । रथिभिश्च रथाञ्जघ्नुः कुंजरान्सादिभिः सह

Asimismo, los toros, bramando con fuerza, abatieron a los caballos junto con sus jinetes; y los aurigas destrozaron los carros, y también a los elefantes, con quienes iban montados sobre ellos.

Verse 52

वृषारूढौः सरथैस्ते च सर्वे निष्पाटिता ह्यसुराः पोथिताश्च

Aquellos asuras —montados en toros y llevados en sus carros— fueron todos expulsados y hechos pedazos, golpeados y quebrantados en la refriega.

Verse 53

क्षयं प्रणीता बहवस्तदानीं पेतुः पृथिव्यां निहताश्च केचित् । केचित्प्रविष्टा हि रसातलं च पलायमाना बहवस्तथैव

Entonces muchos fueron llevados a la ruina; algunos, muertos, cayeron sobre la tierra. Otros se precipitaron a Rasātala, y muchos más huyeron, presa del temor.

Verse 54

केचिच्च शरणं प्राप्ता रुद्रानुचरकिंकरान् । एवं नष्टं तदा सैन्यं विलोक्यासुरपालकः । तारको हि रुषाविष्टो हंतुं देवगणान्ययौ

Algunos buscaron refugio en los servidores que siguen a Rudra. Al ver su ejército así arruinado, Tāraka, protector de los asuras, poseído por la ira, avanzó para dar muerte a las huestes de los dioses.

Verse 55

भुजानामयुतं कृत्वा दैत्यराजो हि तारकः । आरुह्य सिंहं सहसा घातयामास तान्रणे

Tāraka, rey de los daityas, reuniendo miríadas de guerreros, montó de súbito un león y en la batalla los abatió con golpe repentino.

Verse 56

दंशितेन च सिंहेन वृषाः केचिद्विदारिताः । तथैव तारकेणैव घातिता बहवो गणाः

Por el león de mordida feroz, algunos toros fueron desgarrados; y asimismo, por el propio Tāraka, muchos gaṇas fueron muertos.

Verse 57

एवं कृतं तदा तेन तारकेण महात्मना । सर्वेषामेव देवानामशक्यस्तारको महान्

Así obró entonces Tāraka, de gran alma. Para todos los dioses, el poderoso Tāraka era en verdad imposible de vencer.

Verse 58

जातस्तदा महाबाहुस्त्रैलोक्यक्षयकारकः । तारकस्यानुगा दैत्या अजेया बलवत्तराः

Entonces surgió uno de brazos poderosos, causa de ruina para los tres mundos. Los daityas que seguían a Tāraka eran inconquistables, aún más fuertes que antes.

Verse 59

महारूढा दंशिताश्च करालास्ते प्रहारिणः । तै राहृता गणाः सर्वे सिंहैश्च वृषभा हताः

En lo alto de sus monturas, terribles—colmillos y rostro feroz—aquellos poderosos golpeadores acometieron. Por ellos fueron apresados y arrastrados todos los gaṇas, y los toros fueron muertos por los leones.

Verse 60

एवं निहन्यमाना वै गणास्ते रणमण्डले । प्रहस्य विष्णुः प्रोवाच कुमारं शिववल्लभम्

Cuando aquellos Gaṇas eran abatidos en el campo de batalla, Viṣṇu—sonriendo—se dirigió a Kumāra, el amado de Śiva.

Verse 61

विष्णुरुवाच । नान्यो हंतास्य पापस्य त्वद्विना कृत्तिकासुत । तस्मात्त्वया हि कर्त्तव्यं वचनं च महाभुज

Dijo Viṣṇu: «Nadie más puede dar muerte a este pecador sino tú, oh hijo de las Kṛttikās. Por eso, oh de poderosos brazos, actúa y cumple este consejo».

Verse 62

तारकस्य वधार्थाय उत्पन्नोऽसि शिवात्मज । तस्मात्त्वयैव कर्त्तव्य निधनं तारकस्य च

«Para dar muerte a Tāraka has nacido, oh hijo de Śiva. Por ello, la destrucción de Tāraka debe ser realizada ciertamente por ti solo».

Verse 63

तच्छ्रुत्वा भगवान्क्रुद्धः पार्वतीनन्दनो महान् । उवाच प्रहसन्वाक्यं विष्णुं प्रति यथोचितम्

Al oírlo, el gran Señor, hijo de Pārvatī, se enfureció; mas, sonriendo, respondió a Viṣṇu con palabras apropiadas.

Verse 64

मया निरीक्ष्यते सम्यक्चित्रयुद्धं महात्मनाम् । अनिभिज्ञोऽस्म्यहं विष्णो कार्याकार्यविचारणे

«He estado contemplando atentamente esta maravillosa batalla de grandes almas. Pero, oh Viṣṇu, aún no soy diestro en discernir lo que debe hacerse y lo que no».

Verse 65

केऽस्मदीयाः परे चैव न जानामि कथंचन । किमर्थं युध्यमाना वै परस्परवधे स्थिताः

«Quiénes son los nuestros y quiénes los otros, no lo sé en absoluto. ¿Por qué razón combaten, firmes en el propósito de darse muerte mutuamente?»

Verse 66

कुमारस्य वचः श्रुत्वा नारदो वाक्यमब्रवीत्

Al oír las palabras de Kumāra, Nārada pronunció su respuesta.

Verse 67

नारद उवाच । कुमारोऽसि महाबाहो शंकरस्यांशसंभवः । त्वं त्राता जगतां स्वामी देवानां च परा गतिः

Dijo Nārada: «Oh, de brazos poderosos, tú eres Kumāra, nacido de una porción de Śaṅkara. Tú eres el protector de los mundos, su Señor y el supremo refugio de los dioses».

Verse 68

तारकेण पुरा वीर तपस्तप्तं सुदारुणम् । येनैव विजिता देवा येन स्वर्गस्तथा जितः

«Antaño, oh héroe, Tāraka practicó austeridades sumamente terribles; por ellas fueron vencidos los dioses, y aun el cielo quedó sometido a su poder».

Verse 69

तपसा तेन चोग्रेण अजेयत्वमवाप्तवान् । अनेनापि जितश्चेंद्रो लोकपालास्तथैव च

Por aquella austera penitencia alcanzó la invencibilidad; y por él fue vencido incluso Indra, y asimismo los guardianes de los mundos.

Verse 70

त्रैलोक्यं च जितं सर्वं ह्यनेनैव रदुरात्मना । तस्मात्त्वया निहंतव्यस्तारकः पापपूरुषः

En verdad, por este de alma perversa han sido sometidos los tres mundos; por ello, por ti debe ser abatido Tāraka, ese ser pecaminoso.

Verse 71

सर्वेषां शं विधातव्यं त्वया नाथेन चाद्य वै । नारदस्य वचः श्रुत्वा कुमारः प्रहसन्महान् । विमाना दवतीर्याथ पदातिः परमोऽभवत्

«Hoy, oh Señor, debes otorgar bienestar a todos». Al oír las palabras de Nārada, el gran Kumāra sonrió; luego, descendiendo de su carro celestial, se plantó como el supremo guerrero de a pie, presto para la batalla.

Verse 72

पद्म्यां तदासौ परिधावमानः शिवात्मजोयं च कुमाररूपी । करे समादाय महाप्रभावां शक्तिं महोल्कामिव दीप्तियुक्ताम्

Entonces se movió veloz sobre el suelo sembrado de lotos—el propio hijo de Śiva, aparecido en forma de Kumāra—tomando en su mano la poderosa lanza Śakti, resplandeciente como un gran meteoro.

Verse 73

दृष्ट्वा तमायांतमतीव चंडमव्यक्तरूपं बलिनां वरिष्ठम् । दैत्यो बभाषे सुरसत्तमानमसौ कुमारो द्विषतां निहंता

Al verlo acercarse, sumamente feroz, de forma inefable y sobrecogedora, el más excelso entre los poderosos, el Daitya dijo al mejor de los dioses: «Este Kumāra es el aniquilador de los enemigos».

Verse 74

अनेन सार्द्धं ह्यहमेव वीरो योत्स्यामि सर्वानहमेव वीरान् । गणांश्च सर्वानपि घातयामि महेश्वरांल्लोकपालांश्च सद्यः

«Con él lucharé yo solo, el héroe; sí, yo solo haré frente a todos los campeones. Derribaré también a todos los Gaṇas, e incluso a los grandes Señores y a los guardianes del mundo, ¡al instante!»

Verse 75

इत्येवमुक्त्वा सततं महाबलः कुमारमुद्दिश्य ययौ च योद्धम् । जग्राह शक्तिं परमाद्भुतां च स तारको वाक्यमिदं बभाषे

Habiendo hablado así, el siempre poderoso avanzó hacia Kumāra para luchar. Tomó una lanza supremamente maravillosa, y ese Tāraka pronunció estas palabras.

Verse 76

तारक उवाच । कुमारो मेग्रतश्चाद्य भवद्भिश्च कथं कृतः । यूयं गतत्रपा देवा येषां राजा पुरंदरः

Tāraka dijo: "¿Cómo habéis hecho que este Kumāra se pare ante mí hoy? ¡Vosotros, dioses, sois unos desvergonzados; vuestro rey es Purandara!"

Verse 77

पुरा येन कृतं कर्म विदितं सर्वमेव तत् । प्रसुप्ताश्चार्द्दिता गर्भे जठरस्था निपातिताः

"Todos los actos que realizó en el pasado son plenamente conocidos: cómo atormentó a los que dormían y cómo abatió a los que moraban en el vientre."

Verse 78

कश्यपस्यात्मजेनैव बहुरूपो हतोऽसुरः । नमुचिश्च हतो वीरो वृत्रश्चैव तथा हतः

"Solo por el hijo de Kaśyapa fue asesinado el Asura de muchas formas; el héroe Namuci fue asesinado, y de la misma manera Vṛtra también fue asesinado."

Verse 79

कुमारं हंतुमोसौ देवेंद्रो बलघातकः । कुमारोऽयं मया देवा घातितोद्य न संशयः

"Ese Indra, el destructor de enemigos por la fuerza, se ha propuesto matar al Kumāra. Pero hoy, oh dioses, este Kumāra será asesinado por mí; de esto no hay duda."

Verse 80

पुरा हतास्त्वया विप्रा दक्षयज्ञे ह्यनेकशः । तत्कर्मणः फलं चाद्य वीरभद्र महामते । दर्शयिष्यामि ते वीर रणे रणविशारद

Antaño, en el sacrificio de Dakṣa, tú diste muerte a muchos brāhmaṇas. Y hoy, oh Vīrabhadra de gran sabiduría—oh héroe diestro en la batalla—te mostraré en el campo de guerra el fruto de aquel acto.

Verse 81

इत्येवमुक्त्वा स तदा महात्मा दैत्याधिपो वीरवरः स एकः । जग्राह शक्तिं परमाद्भुतां च स तारको युद्धविदां वरिष्ठः

Dicho esto, entonces aquel magnánimo señor de los daityas—héroe sin igual—Tāraka, el más eminente entre los versados en la guerra, tomó en su mano una śakti, una lanza prodigiosa.

Verse 82

इति परमरुषभिभूतो दितितनयः परीवृतोऽसुरेंद्रैः । युधि मतिमकरोत्तदा निहंतुं समरविजयी स तारको बलीयान्

Así, dominado por una furia feroz, el hijo de Diti, rodeado por los señores de los asuras, Tāraka—poderoso y victorioso en la guerra—resolvió en pleno combate dar muerte a su enemigo.