अस्मद्वाक्येन यो मुक्तो जीवन्नपि मृतो हि सः । शत्रुं ये घ्नंति समरे न ते वीराः प्रकीर्तिताः
asmadvākyena yo mukto jīvannapi mṛto hi saḥ | śatruṃ ye ghnaṃti samare na te vīrāḥ prakīrtitāḥ
Aquel a quien liberamos con nuestra palabra, aunque viva, en honor es como muerto. Quienes matan en batalla al enemigo así perdonado no son proclamados héroes.
Brahmā
Listener: Bāhvāyudha
Scene: Brahmā’s words hang in the air like a decree; the hero loosens his grip; Indra remains bowed, ‘alive yet dead in honor’; the scene emphasizes moral victory over physical domination.
True heroism includes restraint and respect for dharmic arbitration; killing after a sanctioned release is condemned.
No sacred site is mentioned.
None.