पितामहोपि स्थविरो भृशं नम्रशिरोधरः । प्रणतेन मृडेनैव प्रणमन्विनिवारितः
pitāmahopi sthaviro bhṛśaṃ namraśirodharaḥ | praṇatena mṛḍenaiva praṇamanvinivāritaḥ
Aun Pitāmaha (Brahmā), anciano y con la cabeza hondamente inclinada, fue impedido de postrarse, pues Mṛḍa (Śiva) mismo, ya inclinado en reverencia, lo detuvo.
Skanda (deduced, Kāśīkhaṇḍa narrative frame)
Tirtha: Kāśī (Avimukta)
Type: kshetra
Scene: Brahmā, aged and dignified, inclines to bow; Śiva, already bent in reverence, gently restrains him—two great deities in a quiet exchange of humility.
Greatness is marked by humility; Śiva’s grace expresses itself as respectful restraint and mutual honoring.
Kāśī is the implied sacred setting where even Brahmā’s reverence is sanctified.
None explicitly; the focus is on maryādā (sacred etiquette) and praṇāma.