तंसूक्ष्मरूपमजमव्ययमेकमाद्यं बह्माद्यगोचरमजेयमनंतशक्तिम् । नित्यं निरामयममूर्तमचिंत्यमूर्तिं कस्त्वां चराचर चराचरभिन्न वेत्ति
taṃsūkṣmarūpamajamavyayamekamādyaṃ bahmādyagocaramajeyamanaṃtaśaktim | nityaṃ nirāmayamamūrtamaciṃtyamūrtiṃ kastvāṃ carācara carācarabhinna vetti
¿Quién puede conocerte en verdad: sutil en forma, no nacido, imperecedero, el Uno y el Primero; más allá incluso de Brahmā y los demás; inconquistable, de poderes infinitos; eterno, libre de aflicción; sin forma y, sin embargo, de forma inconcebible; Tú, distinto de todo lo móvil y lo inmóvil?
Skanda (deduced for Kāśīkhaṇḍa context)
Tirtha: Kāśī
Type: kshetra
Scene: A vast cosmic tableau: moving beings (birds, humans, animals) and unmoving (mountains, trees) arranged below; above, an abstract, radiant, formless presence with hints of an inconceivable icon—suggested by a faint four-armed silhouette dissolving into light.
The Lord transcends creation and even the highest cosmic beings; reverent devotion is appropriate when ultimate knowing is limited.
Kāśī’s sacred discourse context is upheld; this verse is theological praise rather than a direct tirtha-description.
None directly; the verse functions as a stotra (hymn) suitable for recitation.