Adhyaya 225

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततः क्रोशान्तरे गच्छेदलिकातीर्थमुत्तमम् । अलिका नाम गान्धर्वी कुशीला कुटिलाशया

Dijo Śrī Mārkaṇḍeya: Luego, a la distancia de un krośa, debe uno ir al excelso Tīrtha de Alikā. Había una doncella gandharvī llamada Alikā, de mala conducta y de intención torcida.

Verse 2

चित्रसेनस्य दौहित्री विद्यानन्दमृषिं गता । वव्रे ते स्वीकृता तेन दशवर्षाणि तं श्रिता

Era la nieta de Citrasena. Fue al sabio Vidyānanda, lo eligió por esposo y él la aceptó; durante diez años vivió junto a él.

Verse 3

पतिं जघान तं सुप्तं कस्मिंश्चित्कारणान्तरे । गत्वा निवेदयामास पितरं रत्नवल्लभम्

Con algún pretexto, mató a su esposo mientras dormía. Luego fue y se lo comunicó a su padre, Ratnavallabha.

Verse 4

पित्रा मात्रा च संत्यक्ता बहुभिर्भर्त्सिता नृप । गर्भघ्नी त्वं पतिघ्नी त्वमिति दर्शय मा मुखम्

Oh rey, repudiada por su padre y su madre y vituperada por muchos: «¡Eres asesina del no nacido, eres asesina de tu esposo!», se le dijo: «No muestres tu rostro».

Verse 5

ब्रह्मघ्नी याहि पापिष्ठे परित्यक्ता गृहाद्व्रज

«¡Asesina de un brāhmaṇa! Vete, la más pecadora; repudiada, sal de esta casa».

Verse 6

मार्कण्डेय उवाच । इति दुःखान्विता मूढा ताभ्यां निर्भर्त्सिता सती । तनुं त्यक्तुं मनश्चक्रे प्राप्य तीर्थान्तरं क्वचित्

Mārkaṇḍeya dijo: Así, afligida por el dolor, confundida y duramente reprendida por ellos, resolvió abandonar su cuerpo; y, al llegar a otro tīrtha en algún lugar,

Verse 7

संपृच्छ्यमाना तीर्थानि ब्राह्मणेभ्यो युधिष्ठिर । श्रुत्वा पापहरं तीर्थं रेवासागरसङ्गमे

Oh Yudhiṣṭhira, preguntando a los brāhmaṇas por los lugares sagrados, oyó hablar de un tīrtha que destruye el pecado, en la confluencia de la Revā (Narmadā) con el océano.

Verse 8

तत्र पार्थ तपश्चक्रे निराहारा जितव्रता । कृच्छ्रातिकृच्छ्रपाराकमहासांतपनादिभिः

Allí, oh hijo de Pṛthā, emprendió austeridades: ayunando, firme en sus votos, practicó severas disciplinas como los ritos de Kṛcchra, Atikṛcchra, Pārāka y Mahāsāntapana.

Verse 9

चान्द्रायणैर्ब्रह्मकूर्चैः कर्शयामास वै तनुम् । एवं वर्षशतं सार्द्धं व्यतीतं तपसा नृप

Mediante las observancias de Cāndrāyaṇa y Brahmakūrca, en verdad consumió su cuerpo. Así, oh rey, transcurrieron cien años completos en austeridad.

Verse 10

तस्या विशुद्धिमिच्छन्त्याः शिवध्यानार्चनादिभिः । ततः कतिपयाहोभिस्तस्या ज्ञात्वा हठं परम् । परितुष्टः शिवः प्राह पार्वत्या परिचोदितः

Deseando la purificación, se entregó a la meditación en Śiva, a la adoración y a prácticas afines. Luego, al cabo de algunos días, Śiva—conociendo la extrema firmeza de su austeridad—se complació y habló, instigado por Pārvatī.

Verse 11

ईश्वर उवाच । पुत्रि मा साहसं कार्षीः शुद्धदेहासि साम्प्रतम् । तुष्टोऽहं तपसा तेऽद्य वरं वरय वाञ्छितम्

Dijo Īśvara: "Hija, no intentes tales extremos. Tu cuerpo está ahora purificado. Estoy complacido hoy por tu austeridad; elige el don que desees."

Verse 12

अलिकोवाच । यदि तुष्टोऽसि देवेश वरार्हा यद्यहं मता । नानापापाग्नितप्ताया देहि शुद्धिं परां मम

Dijo Alikā: "Si estás complacido, oh Señor de los dioses, y si me consideras digna de un don, concédeme la purificación suprema, a mí que he sido abrasada por el fuego de muchos pecados."

Verse 13

त्वं मे नाथो ह्यनाथायास्त्वमेव जगतां गुरुः । दीनानाथसमुद्धर्ता शरण्यः सर्वदेहिनाम्

"Tú eres mi protector, pues no tengo refugio; tú solo eres el maestro de los mundos, el que eleva a los desamparados y a los pobres, el refugio seguro de todos los seres encarnados."

Verse 14

ईश्वर उवाच । त्वं भद्रे शुद्धदेहासि मा किंचिदनुशोचिथाः । स्वनाम्ना स्थापयित्वेह मां ततः स्वर्गमेष्यसि

Dijo Īśvara: "Oh bendita, tu cuerpo está purificado; no te aflijas en absoluto. Establéceme aquí bajo tu propio nombre, y entonces alcanzarás el cielo."

Verse 15

इत्युक्त्वा देवदेवेशस्तत्रैवान्तरधीयत । अलिकापि ततो भक्त्या स्नात्वा संस्थाप्य शङ्करम्

Habiendo hablado así, el Señor de los señores de los dioses desapareció allí mismo. Entonces Alikā también, con devoción, se bañó e instaló a Śaṅkara.

Verse 16

दत्त्वा दानं च विप्रेभ्यो लोकमाप महोत्कटम् । पितरं च समासाद्य मातरं च युधिष्ठिर

Habiendo dado dádivas a los brāhmanes, alcanzó un mundo espléndido y excelso; y allí encontró también a su padre y a su madre, oh Yudhiṣṭhira.

Verse 17

तैश्च संमानिता प्रीत्या बन्धुभिः सालिका ततः । विमानवरमारूढा दिव्यमालान्विता नृप

Honrada con afecto por aquellos parientes, Sālikā subió entonces a un excelente carro celestial, adornado con guirnaldas divinas, oh rey.

Verse 18

गौरीलोकमनुप्राप्तसखित्वेऽद्यापि मोदते । ततः प्रभृति तत्पार्थ विख्यातमलिकेश्वरम्

Aun hoy, tras alcanzar la amistad en el reino de Gaurī, se regocija. Por ello, oh hijo de Pṛthā, desde entonces este santuario se hizo célebre como Alikeśvara.

Verse 19

तत्र तीर्थे तु या नारी पुरुषो वा युधिष्ठिर । स्नात्वा सम्पूजयेद्भक्त्या महादेवमुमायुतम्

En ese tīrtha sagrado, oh Yudhiṣṭhira, sea mujer u hombre, tras bañarse debe adorar con devoción a Mahādeva, acompañado de Umā.

Verse 20

स पापैर्विविधैर्मुक्तो लोकमाप्नोति शांकरम् । मानसं वाचिकं पापं कायिकं यत्पुरा कृतम्

Liberado de diversas clases de pecados, alcanza el mundo de Śaṅkara. Cualesquiera pecados cometidos antaño—mentales, verbales o corporales—

Verse 21

सर्वं तद्विलयं याति भोजयित्वा द्विजान्सदा । दीपं दत्त्वा च देवाग्रे न रोगैः परिभूयते

Todo ese (pecado) se disuelve al alimentar siempre a los dos veces nacidos. Y al ofrecer una lámpara ante la Deidad, no es vencido por las enfermedades.

Verse 22

धूपपात्रं विमानं च घण्टां कलशमेव च । दत्त्वा देवाय राजेन्द्र शाक्रं लोकमवाप्नुयात्

Al donar a la Deidad un incensario, un (modelo de) vimāna, una campana y también un kalaśa, oh el mejor de los reyes, se alcanza el mundo de Śakra (Indra).