Sukta 51

Mantra 1

उदु त्यच्चक्षुर्महि मित्रयोराँ एति प्रियं वरुणयोरदब्धम् । ऋतस्य शुचि दर्शतमनीकं रुक्मो न दिव उदिता व्यद्यौत् ॥

Se alza aquel gran Ojo, amado de Mitra e inquebrantable para Varuṇa; el rostro puro y visible del Ṛta. Como un fulgor de oro, alzado desde el cielo, resplandece por doquier.

Mantra 2

वेद यस्त्रीणि विदथान्येषां देवानां जन्म सनुतरा च विप्रः । ऋजु मर्तेषु वृजिना च पश्यन्नभि चष्टे सूरो अर्य एवान् ॥

Él es el vidente iluminado que conoce sus tres asambleas (vidáthāni) y el nacimiento de los dioses y sus antiguas continuidades. Viendo lo recto entre los mortales y también lo torcido, el noble, semejante al Sol, contempla todo y hace visible la verdad en nuestro campo humano mezclado.

Mantra 3

स्तुष उ वो मह ऋतस्य गोपानदितिं मित्रं वरुणं सुजातान् । अर्यमणं भगमदब्धधीतीनच्छा वोचे सधन्यः पावकान् ॥

Os alabo, grandes guardianes de la Ṛta: Aditi, Mitra, Varuṇa, los bien nacidos; Aryaman y Bhaga, cuyo pensamiento no es engañado. A estos poderes purificadores hablo de frente, como quien busca la verdadera riqueza del ser.

Mantra 4

रिशादसः सत्पतीँरदब्धान्महो राज्ञः सुवसनस्य दातॄन् । यूनः सुक्षत्रान्क्षयतो दिवो नॄनादित्यान्याम्यदितिं दुवोयु ॥

A los Ādityas voy — devoradores del daño, verdaderos señores, infalibles, dadores del gran Rey de amplio manto. Jóvenes, de buen señorío, moradores del cielo como guías entre los hombres, a Aditi me acerco, deseando el don de su gracia y del servicio.

Mantra 5

द्यौष्पितः पृथिवि मातरध्रुगग्ने भ्रातर्वसवो मृळता नः । विश्व आदित्या अदिते सजोषा अस्मभ्यं शर्म बहुलं वि यन्त ॥

El Cielo es nuestro Padre, la Tierra nuestra Madre, infalible; Agni es nuestro hermano—oh Vasus, sednos propicios. Oh todos los Ādityas, oh Aditi, de un solo acuerdo, extended para nosotros una paz amplia y un amparo, una protección múltiple.

Mantra 6

मा नो वृकाय वृक्ये समस्मा अघायते रीरधता यजत्राः । यूयं हि ष्ठा रथ्यो नस्तनूनां यूयं दक्षस्य वचसो बभूव ॥

No nos entreguéis al lobo, al lobuno, al que desea el mal, oh dignos del sacrificio; mantenedlo lejos de nosotros. Pues vosotros sois los aurigas de nuestros cuerpos; vosotros sois dakṣa mismo y la palabra que da forma.

Mantra 7

मा व एनो अन्यकृतं भुजेम मा तत्कर्म वसवो यच्चयध्वे । विश्वस्य हि क्षयथ विश्वदेवाः स्वयं रिपुस्तन्वं रीरिषीष्ट ॥

Que no carguemos con la culpa hecha por otro; ni con ese acto, oh Vasus, que habéis amontonado (como consecuencia). Pues vosotros, oh Todos-los-Dioses, sois señores y sustentadores de todo; la fuerza hostil misma hiere al encarnado—guardadnos de esa herida nacida de sí.

Mantra 8

नम इदुग्रं नम आ विवासे नमो दाधार पृथिवीमुत द्याम् । नमो देवेभ्यो नम ईश एषां कृतं चिदेनो नमसा विवासे ॥

En verdad: reverencia al Poderoso; con reverencia me acerco y permanezco cerca. La reverencia sostiene la Tierra y el Cielo. Reverencia a los Dioses; reverencia al Señor de ellos: aun la falta cometida, con reverencia busco enmendarla, mediante el acto de adoración.

Mantra 9

ऋतस्य वो रथ्यः पूतदक्षानृतस्य पस्त्यसदो अदब्धान् । ताँ आ नमोभिरुरुचक्षसो नॄन्विश्वान्व आ नमे महो यजत्राः ॥

Vosotros sois los aurigas del ṛta, de discernimiento purificado; os sentáis en la morada del ṛta, sin engaño. A vosotros, potencias heroicas de amplia mirada — a todos — me inclino con reverencias, oh grandes, dignos del sacrificio.

Mantra 10

ते हि श्रेष्ठवर्चसस्त उ नस्तिरो विश्वानि दुरिता नयन्ति । सुक्षत्रासो वरुणो मित्रो अग्निॠतधीतयो वक्मराजसत्याः ॥

Pues ellos son de esplendor excelso; nos conducen más allá de todos los tránsitos arduos. Fuertes en recta soberanía — Varuṇa, Mitra, Agni — pensadores del ṛta, reyes de la palabra inspirada, firmes en la verdad.

Mantra 11

ते न इन्द्रः पृथिवी क्षाम वर्धन्पूषा भगो अदितिः पञ्च जनाः । सुशर्माणः स्ववसः सुनीथा भवन्तु नः सुत्रात्रासः सुगोपाः ॥

Que Indra, la Tierra, el vasto ámbito, Pūṣan, Bhaga, Aditi y los cinco linajes nos acrecienten. Que sean para nosotros buen amparo, auxiliadores eficaces por su propia fuerza, buenos guías—firmes protectores y buenos guardianes.

Mantra 12

नू सद्मानं दिव्यं नंशि देवा भारद्वाजः सुमतिं याति होता । आसानेभिर्यजमानो मियेधैर्देवानां जन्म वसूयुर्ववन्द ॥

Ahora los dioses alcanzan su asiento celeste; Bhāradvāja, el Hotṛ, avanza hacia la buena mente. El sacrificante, con ofrendas asentadas y medidas rectas, deseando plenitud, venera el nacimiento (origen) de los dioses.

Mantra 13

अप त्यं वृजिनं रिपुं स्तेनमग्ने दुराध्यम् । दविष्ठमस्य सत्पते कृधी सुगम् ॥

Aparta a ese torcido enemigo hostil, al ladrón, oh Agni, esa aflicción difícil de dominar. Oh generosísimo señor de los veraces, hazle un buen paso.

Mantra 14

ग्रावाणः सोम नो हि कं सखित्वनाय वावशुः । जही न्यत्रिणं पणिं वृको हि षः ॥

Oh Soma, las piedras de prensar han clamado por nuestra compañía. Abate al Paṇi devorador, al Atriṇa hostil: en verdad es fuerza de lobo.

Mantra 15

यूयं हि ष्ठा सुदानव इन्द्रज्येष्ठा अभिद्यवः । कर्ता नो अध्वन्ना सुगं गोपा अमा ॥

Vosotros sois en verdad dadores de buenos dones, con Indra como el primero, potencias que se lanzan hacia lo luminoso. Hacednos en el camino una buena senda — guardianes aquí, junto a nosotros.

Mantra 16

अपि पन्थामगन्महि स्वस्तिगामनेहसम् । येन विश्वाः परि द्विषो वृणक्ति विन्दते वसु ॥

Hemos alcanzado el sendero que va al bienestar, libre de aflicción; por él se rechaza por todas partes a todos los que odian y se halla la plenitud del ser.