Sukta 37

Mantra 1

अर्वाग्रथं विश्ववारं त उग्रेन्द्र युक्तासो हरयो वहन्तु । कीरिश्चिद्धि त्वा हवते स्वर्वानृधीमहि सधमादस्ते अद्य ॥

Que tus corceles leonados, ya uncidos, traigan aquí tu carro colmado de todos los dones deseados, oh Indra terrible. También el cantor te invoca, a ti que posees el mundo solar (svar); que hoy crezcamos en tu gozosa compañía, en el banquete común (sadhamaada).

Mantra 2

प्रो द्रोणे हरयः कर्माग्मन्पुनानास ऋज्यन्तो अभूवन् । इन्द्रो नो अस्य पूर्व्यः पपीयाद्द्युक्षो मदस्य सोम्यस्य राजा ॥

Adelante, hacia el abrevadero, han ido las fuerzas leonadas a su labor; purificándose, se hicieron rectas y agudas. Que Indra, el antiguo, beba de esto por nosotros: él, el rey resplandeciente del éxtasis del Soma.

Mantra 3

आसस्राणासः शवसानमच्छेन्द्रं सुचक्रे रथ्यासो अश्वाः । अभि श्रव ऋज्यन्तो वहेयुर्नू चिन्नु वायोरमृतं वि दस्येत् ॥

Arremetiendo, los caballos del carro de bellas ruedas traen hacia nosotros a Indra, el impetuoso; yendo rectos, nos conducen hacia la audición de la Palabra (śrávas). Aun ahora puede ganarse y repartirse el deleite inmortal de Vāyu.

Mantra 4

वरिष्ठो अस्य दक्षिणामियर्तीन्द्रो मघोनां तुविकूर्मितमः । यया वज्रिवः परियास्यंहो मघा च धृष्णो दयसे वि सूरीन् ॥

Él, el más poderoso, pone en marcha para el dador la fuerza diestra de esta ofrenda: Indra, el de oleaje más vasto entre los muníficos. Con esa potencia, oh portador del vajra, abarcas y trasciendes la estrechez; y tú, el osado, repartes las plenitudes, difundiéndolas entre los sūri.

Mantra 5

इन्द्रो वाजस्य स्थविरस्य दातेन्द्रो गीर्भिर्वर्धतां वृद्धमहाः । इन्द्रो वृत्रं हनिष्ठो अस्तु सत्वा ता सूरिः पृणति तूतुजानः ॥

Indra es el dador de la plenitud firme y perdurable de la fuerza (vāja); Indra, grande en su incremento, que crezca por nuestros himnos. Sea Indra el más fuerte matador de Vṛtra, la verdadera potencia; entonces el sūri, apremiando con ardor, nos colma de esa abundancia.