Gṛhastha-praveśa: Vivāha-bheda, Ācāra-śauca, Śrāddha-kāla, and Vaiṣṇava-lakṣaṇa
शूर्प्पवातं प्रेतधूमं तथा शूद्रान्नभोजनम् । वृषलीपतिसङ्गं च दूरतः परिवर्जयेत् ॥ ३३ ॥
śūrppavātaṃ pretadhūmaṃ tathā śūdrānnabhojanam | vṛṣalīpatisaṅgaṃ ca dūrataḥ parivarjayet || 33 ||
Debe evitarse desde lejos el viento del aventador de cribar, el humo de los ritos funerarios, comer alimento perteneciente a un Śūdra y la compañía del marido de una vṛṣalī (mujer de conducta degradada).
Sanatkumara (teaching Narada)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: bhayanaka
The verse emphasizes śauca (purity) and protective boundaries in daily conduct, advising a sādhaka to avoid influences considered ritually contaminating or socially degrading so that japa, worship, and sattvic discipline remain steady.
Bhakti practice is supported by sattva and regulated conduct; by avoiding impure environments and questionable associations, the devotee preserves mental clarity and reverence needed for consistent Vishnu-oriented worship and mantra discipline.
This is chiefly a dharma-śāstra style achara rule tied to ritual śauca; it practically informs how one manages contact, food sources, and proximity to funeral smoke to maintain eligibility for rites and recitation.