Dharmopadeśa-Śānti: Rules of Impurity, Expiations, and Ancestor Rites
दीयमाने विपत्तिः स्यात्प्रायश्चित्तं तदा नहि । तैलभेषजपाने च भेषजानां च भक्षणे ॥ ४७ ॥
dīyamāne vipattiḥ syātprāyaścittaṃ tadā nahi | tailabheṣajapāne ca bheṣajānāṃ ca bhakṣaṇe || 47 ||
Si, mientras se está dando (como ofrenda o caridad prescrita), ocurre algún percance, entonces no se requiere prāyaścitta. Del mismo modo, no se prescribe expiación por beber aceite o preparados medicinales, ni por comer medicinas.
Narada
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: none
It teaches that Dharma recognizes intention and necessity: accidental mishaps during prescribed giving, and necessary medicinal intake, do not generate sin requiring prāyaścitta.
By removing anxiety over unintended ritual faults, it supports steady devotional practice—prioritizing sincere intention and the continuity of worship over fear-based scrupulosity.
It reflects Kalpa (ritual procedure) and Dharmaśāstra-style decision rules: exceptions where prāyaścitta is not applied due to accident or medical necessity.