Sṛṣṭi-pralaya-kathana: Mahābhūta-guṇāḥ, Vṛkṣa-indriya-vādaḥ, Prāṇa-vāyu-vyavasthā
भरद्वाज उवाच । पंचभिर्यदि भूतैस्तु युक्ताः स्थावरजंगमाः । स्थावराणां न दृश्यंते शरीरे पंच धातवः ॥ ६३ ॥
bharadvāja uvāca | paṃcabhiryadi bhūtaistu yuktāḥ sthāvarajaṃgamāḥ | sthāvarāṇāṃ na dṛśyaṃte śarīre paṃca dhātavaḥ || 63 ||
Dijo Bharadvāja: Si los seres inmóviles y los seres móviles están en verdad constituidos por los cinco elementos, ¿por qué entonces no se ven los cinco constituyentes corporales en los cuerpos de los seres inmóviles, como las plantas y los árboles?
Bharadvaja
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: adbhuta
It frames a tattva-inquiry: how the same five elements manifest differently across life-forms, prompting discrimination between gross visibility and subtle constitution—an approach used in Moksha Dharma for right knowledge (jñāna).
Indirectly, it supports bhakti by clarifying that embodied forms differ in manifestation yet arise from the same elemental basis; such clarity reduces भ्रम (confusion) and strengthens steady contemplation of the Lord beyond mere external appearances.
A conceptual foundation for śāstric analysis of śarīra and tattva is implied (used across Vedic disciplines), though no specific Vedāṅga like Vyākaraṇa or Jyotiṣa is directly taught in this verse.