Anukramaṇī (Synoptic Table of Contents) of the Śrī Bṛhannāradīya Purāṇa

Verse 1

श्रीब्रह्मोवाच । श्रृणु विप्र प्रवक्ष्यामि पुराणं नारदीयकम् । पंचविंशतिसाहस्रं बृहत्कल्पकथाश्रयम् ॥ १ ॥

Śrī Brahmā dijo: Oh brāhmaṇa, escucha: expondré el Nāradiya Purāṇa, compuesto de veinticinco mil versos y asentado en la tradición narrativa del Bṛhat-kalpa.

Verse 2

सूतशौनकसंवादः सृष्टिसंक्षेपवर्णनम् । नानाधर्मकथाः पुण्याः प्रवृत्ते समुदाहृताः ॥ २ ॥

Aquí se exponen: el diálogo entre Sūta y Śaunaka, una descripción concisa de la creación, y muchas narraciones meritorias sobre diversos aspectos del dharma, tal como se transmiten por la tradición.

Verse 3

प्राग्भागे प्रथमे पादे सनकेन महात्मना । द्वितीये मोक्षधर्माख्ये मोक्षोपायनिरूपणम् ॥ ३ ॥

En la parte anterior, en el primer pāda, el gran sabio Sanaka expone el tema; y en el segundo, llamado «Mokṣa-dharma», se establecen los medios para alcanzar la liberación (mokṣa).

Verse 4

वेदांगानां च कथनं शुकोत्पत्तिश्च विस्तरात् । सनंदनेन गदिता नारदाय महात्मने ॥ ४ ॥

Aquí también se describen los Vedāṅgas, y con detalle el relato del origen de Śuka—pronunciado por Sanandana al magnánimo Nārada.

Verse 5

महातंत्रे समुद्दिष्टं पशुपाशविमोक्षणम् । मंत्राणां शोधनं दीक्षामंत्रोद्धारश्च पूजनम् ॥ ५ ॥

En el Mahātantra se expone con claridad la liberación del jīva de sus ataduras, la purificación de los mantras, la dīkṣā (iniciación), la extracción/derivación de los mantras de iniciación, y los procedimientos de adoración (pūjā).

Verse 6

प्रयोगाः कवचं नामसहस्रं स्तोत्रमेव च । गणेशसूर्यविष्णूनां शिवशक्त्योरनुक्रमात् ॥ ६ ॥

En el debido orden se exponen los prayogas (aplicaciones rituales), los kavacas (armaduras protectoras), los nāma-sahasras (letanías de mil nombres) y los stotras (himnos)—para Gaṇeśa, el Sol, Viṣṇu, y, sucesivamente, para Śiva y Śakti.

Verse 7

सनत्कुमारमुनिना नारदाय तृतीयके । पुराणलक्षणं चैव प्रमाणं दानमेव च ॥ ७ ॥

En la tercera sección, el sabio Sanatkumāra enseñó a Nārada las características definitorias de un Purāṇa, el pramāṇa (criterios del conocimiento válido) y también la doctrina del dāna (la dádiva caritativa).

Verse 8

पृथक्पृथक् समुद्दिष्टं दानकालपुरःसरम् । चैत्रादिसर्वमासेषु तिथीनांचपृथक्पृथक् ॥ ८ ॥

Los tiempos para dar dāna han sido expuestos con distinción, poniendo primero la ocasión debida; y en cada mes, comenzando por Caitra, también se han señalado por separado las tithis, las fechas lunares, cada una en su propio orden.

Verse 9

प्रोक्तं प्रतिपदादीनां व्रतं सर्वाघनाशनम् । सनातनेन मुनिना नारदाय चतुर्थके ॥ ९ ॥

En el Cuarto Pada, el sabio Sanātana enseñó a Nārada el voto que comienza con Pratipadā, el primer día lunar, y así sucesivamente: un vrata que destruye todo pecado.

Verse 10

पूर्वभागोऽयमुदितो बृहदाख्यानसंज्ञितः । अस्योत्तरे विभागे तु प्रश्न एकादशीव्रते ॥ १० ॥

Esta parte anterior ya ha sido expuesta y es conocida como el “Bṛhad-Ākhyāna”. En su división posterior, en cambio, la indagación trata del voto de Ekādaśī.

Verse 11

वसिष्ठेनाथ संवादो मांधातुः परिकीर्तितः । रुक्मांगदकथा पुण्यामोहिन्युत्पत्तिकर्म च ॥ ११ ॥

Aquí se ha relatado el diálogo del rey Māndhātṛ con el sabio Vasiṣṭha; y también la santa historia de Rukmāṅgada, junto con el relato del origen y las acciones de Mohinī.

Verse 12

वसुशापश्च मोहिन्यै पश्चादुद्धरणक्रिया । गंगाकथा पुण्यतमा गयायात्रानुकीर्तनम् ॥ १२ ॥

Luego viene el relato de la maldición de los Vasus sobre Mohinī, seguido del rito de liberación; la narración, supremamente meritoria, del Gaṅgā, y la evocación de la peregrinación a Gayā.

Verse 13

काश्या माहात्म्यमतुलं पुरुषोत्तमवर्णनम् । यात्राविधानं क्षेत्रस्य बह्वाख्यानसमन्वितम् ॥ १३ ॥

Contiene la incomparable grandeza de Kāśī, la descripción de Puruṣottama (el Señor Supremo) y el rito prescrito de peregrinación para esa región sagrada, junto con numerosos relatos que la sustentan.

Verse 14

प्रयागस्याथ माहात्म्यं कुरुक्षेत्रस्य तत्परम् । हरिद्वारस्य चाख्यानं कामोदाख्यानकं तथा ॥ १४ ॥

Luego se expone la sagrada grandeza de Prayāga y, en el debido orden, la de Kurukṣetra; también el relato de Haridvāra, y asimismo la narración llamada Kāmoda.

Verse 15

बदरीतीर्थमाहात्म्यं कामाक्षायास्तथैव च । प्रभासस्य च माहात्म्यं पुष्कराख्यानकं ततः ॥ १५ ॥

Luego vienen la sagrada grandeza del tīrtha de Badarī, así como la de Kāmākṣā; también la grandeza de Prabhāsa, y después la narración de Puṣkara.

Verse 16

गौतमाख्यानकं पश्चाद्वेदपादस्तवस्ततः । गोकर्णक्षेत्रमाहात्म्यं लक्ष्मणाख्यानकं तथा ॥ १६ ॥

Después viene la narración de Gautama; luego el himno de alabanza a Vedapāda; a continuación, la grandeza del sagrado kṣetra de Gokarṇa, y asimismo la historia de Lakṣmaṇa.

Verse 17

सेतुमाहात्म्यकथनं नर्मदातीर्थवर्णनम् । अवंत्याश्चैव माहात्म्यं मधुरायास्ततः परम् ॥ १७ ॥

Se narra la grandeza de Setu, se describe el tīrtha sagrado del Narmadā, la gloria de Avantī y, después, la grandeza de Mathurā (para ser enseñadas).

Verse 18

बृन्दावनस्य महिमा पशोर्ब्रह्मांतिके गतिः । मोहिनीचरितं पश्चादेवं पश्चादेवं वै नारदीयकम् ॥ १८ ॥

Luego viene la grandeza de Vṛndāvana; después, el relato de cómo incluso un animal alcanzó un destino superior en presencia de Brahmā. A continuación sigue la narración de Mohinī—así, tema tras tema, avanza el Nāradiya Purāṇa.

Verse 19

यः शृणोति नरो भक्त्याश्रावयेद्वा समाहितः । स याति ब्रह्मणो धाम नात्र कार्या विचारणा ॥ १९ ॥

Quien lo escucha con devoción—o, sereno y atento, hace que se recite—alcanza la morada (dhāma) de Brahman; no hay aquí necesidad de más deliberación.

Verse 20

यस्त्वेतदिषुपूर्णायां धेनूनां सप्तकान्वितम् । प्रदद्याद्दिजंर्याय संलभेन्मोक्षमेव च ॥ २० ॥

Pero quien entregue a un excelente brāhmaṇa un conjunto de siete vacas, junto con un carcaj lleno de flechas, alcanza verdaderamente también la liberación (mokṣa).

Verse 21

यश्चानुक्रमणीमेतां नारदीयस्य वर्णयेत् । श्रृणुयद्वैकचित्तेन सोऽपि स्वर्गगतिं लभेत् ॥ २१ ॥

Quien exponga esta Anukramaṇī (índice sinóptico) del Nāradiya Purāṇa, o la escuche con atención de un solo punto, también obtiene el camino hacia el cielo.

Verse 22

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे नारदीयपुराणानुक्रमणीकथनं नाम सप्तनवतितमोऽध्यायः ॥ ९७ ॥

Así concluye el capítulo nonagésimo séptimo, titulado “Relato de la Anukramaṇī (tabla de contenidos) del Nārada Purāṇa”, en el Pūrva-bhāga del Śrī Bṛhannāradīya Purāṇa, dentro del Bṛhad-upākhyāna (Gran Relato Suplementario), en el cuarto Pāda.