The Anukramaṇikā (Contents-Outline) of the Vāmana Purāṇa

Verse 1

ब्रह्मोवाच । शृणु वत्स प्रवक्ष्यामि पुराणं वामनाभिधम् । त्रिविक्रमचरित्राढ्यं दशसाहस्रसंख्यकम् ॥ १ ॥

Brahmā dijo: Escucha, hijo querido; te expondré el Purāṇa llamado Vāmana Purāṇa, colmado del relato de Trivikrama y compuesto de diez mil versos.

Verse 2

कूर्मकल्पसमाख्यानं वर्गत्रयकथानम् । भागद्वयसमायुक्तं वक्तृश्रोतृशुभावहम् ॥ २ ॥

Contiene el relato del Kūrma-kalpa, una narración dispuesta en tres secciones, y está compuesta en dos partes, otorgando auspicio tanto al recitador como al oyente.

Verse 3

पुराणप्रश्नः प्रथमं ब्रह्मशीर्षच्छिदा ततः । कपालमोचनाख्यानं दक्षयज्ञविहिंसनम् ॥ ३ ॥

Primero viene la indagación acerca del Purāṇa; luego, el cercenamiento de la cabeza de Brahmā; después, el relato de la liberación del pecado del cráneo; y la historia de la perturbación del sacrificio de Dakṣa.

Verse 4

हरस्य कालरूपाख्या कामस्य दहनं ततः । प्रह्लादनारायणयोर्युद्धं देवासुराहवः ॥ ४ ॥

Luego se describe a Hara (Śiva) conocido como la forma del Tiempo; después, la incineración de Kāma; la batalla entre Prahlāda y Nārāyaṇa; y la gran guerra entre Devas y Asuras.

Verse 5

सुकेश्यर्कसमाख्यानं ततो भुवनकोशकम् । ततः काम्यव्रताख्यानं श्रीदुर्गाचरितं ततः ॥ ५ ॥

Sigue el relato de Sukeśī y Arka; después, la descripción del Bhuvana-kośa, la geografía de los mundos. Luego viene la exposición de los kāmya-vratas (votos movidos por el deseo), y a continuación la sagrada historia de la Diosa Durgā.

Verse 6

तपतीचरितं पश्चात्कुरुक्षेत्रस्य वर्णनम् । सत्यामाहात्म्यमतुलं पार्वतीजन्मकीर्तनम् ॥ ६ ॥

Después se narrará la historia de Tapatī, y luego la descripción de Kurukṣetra; la incomparable grandeza de Satyā; y la recitación del nacimiento de Pārvatī.

Verse 7

तपस्तस्या विवाहश्च गौर्युपाख्यानकं ततः । ततः कौशिक्युपाख्यानं कुमारचरितं ततः ॥ ७ ॥

Luego se relata su austeridad (tapas) y su matrimonio; después, la narración de Gaurī; luego el episodio de Kauśikī; y finalmente la historia de Kumāra (Kārttikeya).

Verse 8

ततोऽन्धकवधाख्यानंसाध्योपाख्यानकंततः । जाबालिचरितं पश्चादरजायाः कथाद्भुता ॥ ८ ॥

Después viene el relato de la muerte de Andhaka; luego la narración secundaria acerca de los Sādhya. Tras ello sigue la historia de Jābāli, y después el maravilloso cuento de Arajā.

Verse 9

अंधकेशरयोर्युद्धं गणत्वं चांधकस्य च । मरुतां जन्मकथनं बलेश्च चरितं ततः ॥ ९ ॥

Luego se describe la batalla entre Andhaka e Īśvara (Śiva), y cómo Andhaka llega a ser uno de los gaṇa; se cuenta el nacimiento de los Marut, y después las hazañas de Bala.

Verse 10

ततस्तु लक्ष्म्याश्चरितं त्रैविक्रममतः परम् । प्रह्लादतीर्थयात्रायां प्रोच्यंतेऽथ कथाः शुभाः ॥ १० ॥

Luego se narra la historia sagrada de Lakṣmī; y, después del relato de Trivikrama, se recitan las santas narraciones de Lakṣmī. Más tarde, en la sección de peregrinación a los tīrtha de Prahlāda, se cuentan historias auspiciosas.

Verse 11

ततश्च धुन्धु चरितं प्रेतोपाख्यानकं ततः । नक्षत्रपुरुषाख्यानं श्रीदामचरितं ततः ॥ ११ ॥

Luego viene el relato de Dhundhu; después, la narración secundaria acerca de un preta (espíritu errante). A continuación sigue la historia del Nakṣatra-Puruṣa, el Hombre-Constelación personificado, y luego el relato de Śrīdāma.

Verse 12

त्रिविक्रमचरित्रांते ब्रह्मप्रोक्तः स्तवोत्तमः । प्रह्लादबलिसंवादे सुतले हरिशंसनम् ॥ १२ ॥

Al concluir la narración de Trivikrama se halla el himno supremo, pronunciado por Brahmā; y en el diálogo entre Prahlāda y Bali—en Sutala—resuena la glorificación de Hari.

Verse 13

इत्येष पूर्वभागोऽस्य पुराणस्य तवोदितः । शृण्णतोऽस्योत्तरं भागं बृहद्वामनसंज्ञकम् ॥ १३ ॥

Así te he declarado la parte anterior de este Purāṇa. Ahora escucha su parte posterior, conocida como la sección Bṛhad-Vāmana.

Verse 14

माहेश्वरी भागवती सौरी गाणेश्वरी तथा । चतस्रः संहिताश्चात्र पृथक् साहस्रसंख्यया ॥ १४ ॥

Aquí hay cuatro Saṃhitās—Māheśvarī, Bhāgavatī, Saurī y Gāṇeśvarī—cada una, por separado, compuesta de mil (unidades/versos).

Verse 15

माहेश्वर्यां तु कृष्णस्य तद्भक्तानां च कीर्तनम् । भागवत्यां जगन्मातुखतारकथाद्भुता ॥ १५ ॥

En la Māheśvarī se canta la gloria de Kṛṣṇa y de Sus devotos; y en la Bhāgavatī se narra el prodigioso relato de la Madre del Mundo, que se hizo tāraka (salvadora) para liberar a Khāṭa.

Verse 16

सौर्यां सूर्यस्य महिमा गदितः पापनाशनः । गाणेश्वर्यां गणेशस्य चरितं च महेशितुः ॥ १६ ॥

En la sección Saurya se proclama la grandeza del Sol, destructora de los pecados; y en la sección Gāṇeśvarī se narran las hazañas de Gaṇeśa, el Señor poderoso.

Verse 17

इत्येतद्वामनं नाम पुराणं सुविचित्रकम् । पुलस्त्येन समाख्यातं नारदाय महात्मने ॥ १७ ॥

Así, este Purāṇa, maravillosamente variado, se llama Vāmana Purāṇa, y fue expuesto por Pulastya al magnánimo Nārada.

Verse 18

ततो नारदतः प्राप्तं व्यासेन सुमहात्मना । व्यासात्तु लब्धवांश्चैतत् तच्छिष्यो रोमहर्षणः ॥ १८ ॥

Después, el magnánimo Vyāsa lo recibió de Nārada; y de Vyāsa, su discípulo Romaharṣaṇa obtuvo este mismo Purāṇa.

Verse 19

स चाख्यास्यति विप्रेभ्यो नैमिषीयेभ्य एव च । एवं परंपराप्राप्तं पुराणं वामनं शुभम् ॥ १९ ॥

Y él lo narrará a los sabios brāhmaṇas—en verdad, también a los reunidos en Naimiṣa. Así, por una sucesión ininterrumpida, se ha recibido este auspicioso Vāmana Purāṇa.

Verse 20

ये पठंति च शृण्वंति तेऽपि यांति परां गतिम् । लिखित्वैतत्पुराणं तु यः शरद्विषुवेऽर्पयेत् ॥ २० ॥

Quienes lo recitan y quienes lo escuchan—ambos alcanzan el estado supremo. Y quien mande copiar este Purāṇa y lo ofrezca como dádiva en el equinoccio de otoño, también obtiene ese bien excelso.

Verse 21

विप्राय वेदविदुषे घृतधेनुसमन्वितम् । स समुद्धृत्य नरकान्नयेत्स्वर्गं पितॄन्स्वकान् ॥ २१ ॥

Quien ofrece una “vaca de ghee” (una vaca acompañada de ghee y de los dones debidos) a un brāhmaṇa conocedor de los Vedas—ese dador rescata a sus propios antepasados del infierno y los conduce al cielo.

Verse 22

देहांते भुक्तभोगोऽसौ याति विष्णोः परं पदम् ॥ २१ ॥

Al término del cuerpo (es decir, en la muerte), habiendo gozado plenamente los frutos de sus deleites, él va a la morada suprema de Viṣṇu.

Verse 23

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे वामनपुराणानुक्रमणीवर्णनं नाम पञ्चाधिकशततमोऽध्यायः ॥ १०५ ॥

Así concluye, en el Śrī Bṛhannāradīya Purāṇa—en el Pūrva-bhāga, dentro del Gran Relato (Bṛhad-upākhyāna), en el Cuarto Pāda—el capítulo ciento cinco, titulado «La Anukramaṇikā (índice-esquema) del Vāmana Purāṇa».