The Exposition of the Anukramaṇī (Index/Summary) of the Liṅga Purāṇa

Verse 1

ब्रह्मोवाच । श्रृणु पुत्र प्रवक्ष्यामि पुराणं लिंगसंज्ञितम् । पठतां श्रृण्वतां चैव भुक्तिमुक्तिप्रदायकम् ॥ १ ॥

Dijo Brahmā: «Escucha, hijo mío; ahora expondré el Purāṇa conocido como el Liṅga Purāṇa, que concede tanto el goce mundano (bhukti) como la liberación (mukti) a quienes lo recitan y a quienes lo escuchan».

Verse 2

यच्च लिंगाभिधं तिष्ठन्वह्निलिंगे हरोऽभ्यधात् । मह्यं धर्मादिसिद्ध्यर्थं मग्निकल्पकथाश्रयम् ॥ २ ॥

Y mientras permanecía en la forma llamada Liṅga—en el Liṅga ígneo—Hara (Śiva) declaró: «Para mí, para alcanzar el Dharma y los demás fines de la vida, este relato debe tomarse como apoyado en la narración del Agni-kalpa».

Verse 3

तदेव व्यासदेवेन भागद्वयसमन्वितम् । पुराणं लिंगमुदितं बह्वाख्यानविचित्रितम् ॥ ३ ॥

Esa misma obra, compuesta por Vyāsadeva y dispuesta en dos partes, es proclamada como el Liṅga Purāṇa, ricamente engalanada con numerosos relatos diversos.

Verse 4

तदेकादशसाहस्रं हरमाहात्म्यसूचकम् । परं सर्वपुराणानां सारभूतं जगत्त्रये ॥ ४ ॥

Esa sección consta de once mil versos y proclama la grandeza de Hara (Śiva). Se la considera suprema entre todos los Purāṇas, su misma esencia en los tres mundos.

Verse 5

पुराणोपक्रमे प्रश्नः सृष्टिः संक्षेपतः पुरा । योगाख्यानं ततः प्रोक्तं कल्पाख्यानं ततः परम् ॥ ५ ॥

Al comienzo mismo del Purāṇa se plantea una pregunta; luego se describe brevemente la creación antigua. Después se enseña el relato del Yoga, y a continuación viene la narración del Kalpa.

Verse 6

लिंगोद्भवस्तदंबा च कीर्तिता हि ततः परम् । सनत्कुमारशैलादिसंवादश्चाथ पावनः ॥ ६ ॥

Después se describe, en verdad, la manifestación del Liṅga y de la Madre Divina, Ambā; y luego sigue el diálogo purificador de Sanatkumāra con Śaila y otros.

Verse 7

ततो दाधीचचरितं युगधर्मनिरूपणम् । ततो भुवन कोशाख्या सूर्यसोमान्वयस्ततः ॥ ७ ॥

Luego viene la historia de Dadhīca, seguida de la exposición del dharma propio de las eras (yugas). Después está la sección llamada “Bhuvana-kośa”, y a continuación la genealogía de Sūrya y Soma.

Verse 8

ततश्च विस्तरात्सर्गस्त्रिपुराख्यानकं तथा । लिंगप्रतिष्ठा च ततः पशुपाशविमोक्षणम् ॥ ८ ॥

Luego se describe la creación con mayor amplitud, y también la narración de Tripura; después, la consagración del Śiva-liṅga, y luego la liberación de Paśu de los lazos (pāśa).

Verse 9

शिवव्रतानि च तथा सदाचारनिरूपणम् । प्रायश्चितान्यरिष्टानि काशीश्रीशैलवर्णनम् ॥ ९ ॥

También expone los votos dedicados a Śiva, la explicación de la recta conducta (sadācāra), los diversos ritos expiatorios (prāyaścitta), los presagios funestos y su apaciguamiento, y la descripción de Kāśī y Śrīśaila.

Verse 10

अंधकाख्यानकं पश्चाद्वाराहचरितं पुनः । नृसिंहचरितं पश्चाज्जलंधरवधस्ततः ॥ १० ॥

Después viene el relato de Andhaka; luego, de nuevo, la narración de (Viṣṇu como) Varāha. Tras ello sigue la historia de Narasiṃha, y después la muerte de Jalaṃdhara.

Verse 11

शैवं सहस्रनामाथ दक्षयज्ञविनाशनम् । कामस्य दहनं पश्चाद्गिरिजायाः करग्रहः ॥ ११ ॥

Luego viene el “Mil Nombres” de Śiva; después, el relato de la destrucción del sacrificio de Dakṣa. Más tarde, la incineración de Kāma, y finalmente el matrimonio (la toma de la mano) de Girijā (Pārvatī).

Verse 12

ततो विनायकाख्यानं नृपाख्यानं शिवस्य च । उपमन्युकथा चापि पूर्वभाग इतीरितः ॥ १२ ॥

Después se narran el relato de Vināyaka, el relato del rey y también el de Śiva; y asimismo la historia de Upamanyu: así se describe el Pūrva-bhāga.

Verse 13

विष्णुमाहात्म्यकथनमंबरीषकथा ततः । सनत्कुमारनंदीशसंवादश्च पुनर्मुने ॥ १३ ॥

Luego se expone la grandeza de Viṣṇu, seguida del relato de Ambarīṣa; y de nuevo, oh sabio, el diálogo entre Sanatkumāra y Nandīśa.

Verse 14

शिवमाहात्म्यसंयुक्तः स्नानयागादिकं ततः । सूर्यपूजाविधिश्चैव शिवपूजा च मुक्तिदा ॥ १४ ॥

Vinculado a la glorificación de Śiva, enseña luego los ritos del baño sagrado, del yajña y otras prácticas. También expone el método de adoración a Sūrya, y la adoración a Śiva, dadora de liberación.

Verse 15

दानानि बहुधाक्तानि श्राद्धप्रकरणं ततः । प्रतिष्ठातं त्रमुदितं ततोऽघोरस्य कीर्तनम् ॥ १५ ॥

Luego se describen muchas clases de dádivas caritativas; después viene la sección sobre los ritos de śrāddha. A continuación se narra la historia de Pratiṣṭhāta y Tramudita, y luego se recuenta la glorificación (kīrtana) de Aghora.

Verse 16

वज्रेश्वरी महाविद्या गायत्रीमहिमा ततः । त्र्यंबकस्य च माहात्म्यं पुराणश्रवणस्य च ॥ १६ ॥

Después se presenta la gran ciencia sagrada (Mahāvidyā) de Vajreśvarī; luego, la gloria de la Gāyatrī. También se proclama la grandeza de Tryambaka (Śiva) y el mérito de escuchar los Purāṇas.

Verse 17

एवं चोपरिभागस्ते लैंगस्य कथितो मया । व्यासेन हि निबद्धस्य रुद्रामाहात्म्यसूचितः ॥ १७ ॥

Así, te he explicado la sección posterior (superior) del Liṅga Purāṇa—compuesta por Vyāsa—en la cual se proclama la grandeza de Rudra.

Verse 18

लिखित्वैतत्पुराणं तु तिलधेनुसमन्वितम् । फाल्गुन्यां पूर्णिमायां यो दद्याद्भक्त्या द्विजातये ॥ १८ ॥

Habiendo mandado copiar este Purāṇa, y acompañado del don de la ‘vaca de sésamo’ (tila-dhenu), quien en la luna llena de Phālguna lo ofrezca con devoción a un dvija (dos veces nacido) obtiene el fruto meritorio de tal ofrenda sagrada.

Verse 19

स लभेच्छिवसायुज्यं जरामरणवर्जितम् । यः पठेच्छृणुयाद्वापि लैंगं पापापहं नरः ॥ १९ ॥

Quien recita, o incluso escucha, el Liṅga Purāṇa, destructor del pecado, alcanza la unión (sāyujya) con Śiva, libre de vejez y muerte.

Verse 20

स भुक्तभोगो लोकेऽस्मिन्नंते शिवपुरं व्रजेत् । लिंगानुक्रमणीमेतां पठेद्यः श्रृणुयात्तथा ॥ २० ॥

Quien recita, o asimismo escucha, esta Anukramaṇī—el índice‑resumen del Liṅga Purāṇa—tras gozar en este mundo los frutos de la vida, al final irá a la morada de Śiva.

Verse 21

तावुभौ शिवभक्तौ तु लोकद्वितयभोगिनौ । जायतां गिरिजाभर्तुः प्रसादान्नात्र संशयः ॥ २१ ॥

En verdad, esos dos serán devotos de Śiva y gozadores de prosperidad en ambos mundos; por la gracia del Señor, esposo de Girijā, así nacerán: no hay duda de ello.

Verse 22

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे लिंगपुराणानुक्रमणीनिरूपणं नाम द्व्युत्तरशततमोऽध्यायः ॥ १०२ ॥

Así concluye, en el Śrī Bṛhannāradīya Purāṇa—en el Pūrva‑bhāga, dentro del Gran Relato (Bṛhad‑upākhyāna), en el Cuarto Pada—el capítulo ciento dos, titulado: «Exposición de la Anukramaṇī (índice/resumen) del Liṅga Purāṇa».