The Exposition of the Contents (Anukramaṇī) of the Bhaviṣya Purāṇa

Verse 1

श्रीब्रह्मोवाच । अथ ते संप्रवक्ष्यामि पुराणं सर्वसिद्धिदम् । भविष्यं भवतः सर्वलोकाभीष्टप्रदायकम् ॥ १ ॥

Śrī Brahmā dijo: Ahora te expondré plenamente este Purāṇa, dador de toda perfección (siddhi); será para tu bien futuro, otorgando los anhelos queridos de todos los mundos.

Verse 2

यत्राहं सर्वदेवानामादिकर्ता समुद्गतः । सृष्ट्यर्थं तत्र संजातो मनुः स्वार्थभुवः पुरा ॥ २ ॥

De aquella fuente, donde yo surgí como el creador primordial de todos los devas, para la obra de la creación, en tiempos antiguos nació allí Manu, llamado Svārthabhuva.

Verse 3

स मां प्रणम्य पप्रच्छ धर्मं सर्वाथसाधकम् । अहं तस्मै तदा प्रीतः प्रावोचं धर्मसंहिताम् ॥ ३ ॥

Tras postrarse ante mí, preguntó por el Dharma, el medio que cumple todos los fines de la vida. Entonces, complacido con él, le expuse la Dharma-saṃhitā, el compendio de la Ley sagrada.

Verse 4

पुराणानां यदा व्यासो व्यासं चक्रे महामतिः । तदा तां संहितां सर्वां पंचधा व्यभजन्मुनिः ॥ ४ ॥

Cuando el magnánimo Vyāsa emprendió la compilación y ordenación de los Purāṇas, aquel sabio dividió entonces todo el compendio en cinco partes.

Verse 5

अधोरकल्पवृत्तांतं नानाश्चर्यकथान्वितम् । तत्रादिमं स्मृतं पर्वं ब्राह्मं यत्रास्त्युपक्रमः ॥ ५ ॥

Contiene el relato del Adhora-kalpa, acompañado de muchas narraciones maravillosas. En él, la primera sección se recuerda como el Brāhma Parvan, donde se halla el comienzo de la apertura.

Verse 6

सूतशौनकसंवादे पुराणप्रश्नसंक्रमः । आदित्यचरितप्रायः सर्वाख्यानसमन्वितः ॥ ६ ॥

En el diálogo entre Sūta y Śaunaka, la exposición avanza mediante preguntas sobre el Purāṇa; trata en gran parte de las hazañas de Āditya (el Sol) y está provista de toda clase de relatos.

Verse 7

सृष्ट्यादिलक्षणोपेतः शास्त्रसर्वस्वरूपकः । पुस्तलेखकलेखानां लक्षणं च ततः परम् ॥ ७ ॥

Está provisto de los rasgos definitorios que comienzan con la creación, y encarna la esencia misma de todos los śāstras; y después se exponen las características de la escritura en libros y de la escritura en hojas de palma (manuscritos).

Verse 8

संस्काराणां च सर्वेषां लक्षणं चात्र कीर्तितम् । पक्षस्यादितिथीनां च कल्पाः सप्त च कीर्तिताः ॥ ८ ॥

Aquí se han descrito las características definitorias de todos los saṃskāras (ritos sacramentales); y también se han expuesto los siete kalpas relativos a la quincena (pakṣa) y a las fechas lunares, comenzando desde la primera tithi.

Verse 9

अष्टम्याद्याः शेषकल्पा वैष्णवे पर्वणि स्मृताः । शैवे च कायतो भिन्नाः सौरे चांत्यकथान्वयः ॥ ९ ॥

Los kalpas restantes—comenzando por (los llamados) Aṣṭamī y así sucesivamente—se recuerdan dentro del parvan vaiṣṇava. En la tradición śaiva se distinguen por su disposición, mientras que en la tradición saura siguen la secuencia del relato final.

Verse 10

प्रतिसर्गाह्वयं पश्चान्नानाख्यानसमन्वितम् । पुराणस्योपसंहारसहितं पर्व पंचमम् ॥ १० ॥

Después viene la quinta sección, llamada «Pratisarga» (creación secundaria), enriquecida con numerosos relatos e incluyendo el resumen conclusivo del Purāṇa.

Verse 11

एषु पंचसु पूर्वस्मिन् ब्रह्मणो महिमाधिकाः । धर्मे कामे च मोक्षे तु विष्णोश्चापि शिवस्य च ॥ ११ ॥

Entre estas cinco, en la primera predomina la grandeza de Brahmā; en lo relativo al dharma y al kāma, y también en el mokṣa, se proclama la grandeza de Viṣṇu—y asimismo la de Śiva.

Verse 12

द्वितीयं च तृतीये च सौरे वर्गचतुष्टये । प्रतिसर्गाह्वयं त्वंत्यं प्रोक्तं सर्वकथान्वितम् ॥ १२ ॥

Y en la segunda y la tercera sección, dentro de la división Saurā dispuesta en cuatro grupos, se ha enseñado la parte final, llamada «Pratisarga» (creación secundaria), completa con todos los relatos.

Verse 13

सभविष्यं विनिर्द्दिष्टं पर्व व्यासेन धीमता । चतुर्द्दशसहस्रं तु पुराणं परिकीर्तितम् ॥ १३ ॥

El Bhaviṣya Purāṇa, junto con sus suplementos, fue delineado como un parvan por el sabio Vyāsa; y se proclama que ese Purāṇa consta de catorce mil versos.

Verse 14

भविष्यं सर्वदेवानां साम्यं यत्र प्रकीर्तितम् । गुणानां तारतम्येन समं ब्रह्मेति हि श्रुतिः ॥ १४ ॥

En esa enseñanza se proclama que, en el futuro, todos los dioses serán mencionados como iguales; sin embargo, la Śruti declara que Brahman es «igual» solo en el sentido de una gradación entre los guṇa (cualidades).

Verse 15

तं लिखित्वा तु यो दद्यात्पौष्यां विद्वान्विमत्सरः । गुडधेनुयुतं हेमवस्त्रमाल्यविभूषणैः ॥ १५ ॥

El sabio, libre de envidia, que manda copiar ese texto y lo ofrece en el día del nakṣatra Puṣya, junto con una guḍa-dhenu (vaca de jaggery) y con oro, vestiduras, guirnaldas y ornamentos, obtiene un gran mérito religioso.

Verse 16

वाचकं पुस्तकं चापि पूजयित्वा विधानतः । गंधाद्यैर्भोज्यभक्ष्यैश्च कृत्वा नीराजनादिकम् ॥ १६ ॥

Habiendo adorado debidamente, según el rito prescrito, tanto al recitador como al libro sagrado, debe realizarse el ārati y los ritos afines, ofreciendo fragancias y otros artículos, junto con alimentos cocidos y ofrendas comestibles.

Verse 17

यो वै जितेंद्रियो भूत्वा सोपवासः समाहितः । अथ वैकहविष्याशी कीर्तयेच्छृणुयादपि ॥ १७ ॥

Quien, habiendo vencido los sentidos, permanece sereno y guarda ayuno (upavāsa), y luego se sustenta con una sola ofrenda sacrificial (haviṣya), debe cantar estas enseñanzas/estos nombres y también escucharlos.

Verse 18

स मुक्तः पातकैर्घोरैः प्रयाति ब्रह्मणः पदम् । योऽप्यनुक्रमणीमेतां भविष्यस्य निरूपिताम् ॥ १८ ॥

Liberado de terribles pecados, ese devoto alcanza el estado de Brahman; y quienquiera que escuche o estudie esta Anukramaṇī, el esquema de lo que se narrará en adelante, también obtiene ese fruto.

Verse 19

पठेद्वा श्रृणुयाच्चैतां भुक्तिं मुक्तिं च विंदति ॥ १९ ॥

Quien la recite o la escuche alcanza tanto el disfrute mundano (bhukti) como la liberación (mukti).

Verse 20

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे भविष्यपुराणानुक्रमणी निरूपणं नाम शततमोऽध्यायः ॥ १०० ॥

Así concluye el capítulo centésimo, titulado «Exposición del Índice (Anukramaṇī) del Bhaviṣya Purāṇa», en el Pūrva-bhāga del venerable Bṛhannāradīya Purāṇa, dentro del Gran Relato (Bṛhad-upākhyāna), en la Cuarta Sección (Caturtha-pāda).