Shloka 31
Sūrya-stava: Dhaumya’s Counsel and the Aṣṭaśata-nāma of Sūrya
इमं स्तवं देववरस्य यो नर: प्रकीर्तयेच्छुचिसुमना: समाहित: । विमुच्यते शोकदवाग्निसागरा- ल्लभेत कामान् मनसा यथेप्सितान्,जो मानव स्नान आदि करके पवित्र, शुद्धचित्त एवं एकाग्र हो देवेश्वर 'भगवान्' सूर्यके इस नामात्मक स्तोत्रका कीर्तन करता है वह शोकरूपी दावानलसे युक्त दुस्तर संसारसागरसे मुक्त हो मनचाही वस्तुओंको प्राप्त कर लेता है
imaṃ stavaṃ devavarasya yo naraḥ prakīrtayec chucisumanāḥ samāhitaḥ | vimucyate śokadāvāgnisāgarāl labheta kāmān manasā yathepsitān ||
Dhaumya dijo: Quien, tras purificarse mediante ritos como el baño, con la mente limpia y la concentración firme, recita este himno de nombres al Sol —señor supremo entre los dioses— queda liberado del océano de la existencia mundana, difícil de cruzar y abrasado por el incendio del duelo, y alcanza los fines deseados que anhela en su corazón. El verso presenta la devoción y la pureza disciplinada como remedio ético contra la pena y como medio para recobrar la agencia interior en medio del sufrimiento.
धौम्य उवाच
Educational Q&A
Purity of conduct (such as ritual cleanliness), mental clarity, and focused recitation of a sacred hymn are presented as practical disciplines that dissolve grief and help one cross the turbulent condition of saṃsāra; devotion becomes a moral and psychological medicine, restoring steadiness and enabling rightful attainment of one’s aims.
Dhaumya is instructing the listener about the fruit (phalaśruti) of reciting a name-hymn to Sūrya: a person who chants it with purity and concentration is freed from the grief-filled ocean of worldly life and gains the desired results.