Shloka 3
Raibhya-putrayoḥ satra-vṛttāntaḥ — The Satra Episode of Raibhya’s Sons
Parāvasu and Arvāvasu
तत्र तौ समनुज्ञातौ पित्रा कौन्तेय जग्मतु:ः । आश्रमे त्वभवद् रैभ्यो भार्या चैव परावसो:,कुन्तीनन्दन! पिताकी आज्ञा पाकर वे दोनों भाई राजाके यज्ञमें चले गये। आश्रममें केवल रैभ्य मुनि तथा उनके पुत्र परावसुकी पत्नी रह गयी। एक दिन घरकी देख-भाल करनेके लिये परावसु अकेले ही आश्रमपर आये। उस समय उन्होंने काले मृगचर्मसे ढके हुए अपने पिताको वनमें देखा
tatra tau samanujñātau pitrā kaunteya jagmatuḥ | āśrame tv abhavad raibhyo bhāryā caiva parāvasoḥ |
Allí, oh hijo de Kuntī, los dos hermanos, tras recibir el permiso de su padre, partieron hacia el sacrificio del rey. En la ermita quedaron sólo el sabio Raibhya y la esposa de Parāvasu. (Así se dispone el escenario para una crisis moral: cuando los mayores quedan sin amparo y se descuidan los deberes del hogar, el desorden y la falta pueden surgir incluso en un āśrama.)
लोगश उवाच
Educational Q&A
The verse underscores dharma through orderly conduct: actions should proceed with proper authorization (the father’s permission), and an āśrama’s safety and moral stability depend on responsible presence and protection. When caretaking structures are weakened, conditions for ethical failure can emerge.
Two brothers, permitted by their father, leave for a royal sacrifice. Back at the hermitage, only the sage Raibhya and Parāvasu’s wife remain, establishing the circumstances that will lead into the ensuing episode involving Parāvasu and events in the forest/āśrama setting.