Shloka 4
Raibhya-putrayoḥ satra-vṛttāntaḥ — The Satra Episode of Raibhya’s Sons
Parāvasu and Arvāvasu
अथावलोककोडगच्छद् गृहानेक: परावसु: । कृष्णाजिनेन संवीतं ददर्श पितरं वने,कुन्तीनन्दन! पिताकी आज्ञा पाकर वे दोनों भाई राजाके यज्ञमें चले गये। आश्रममें केवल रैभ्य मुनि तथा उनके पुत्र परावसुकी पत्नी रह गयी। एक दिन घरकी देख-भाल करनेके लिये परावसु अकेले ही आश्रमपर आये। उस समय उन्होंने काले मृगचर्मसे ढके हुए अपने पिताको वनमें देखा
athāvalokakoḍagacchad gṛhānekaḥ parāvasuḥ | kṛṣṇājinena saṃvītaṃ dadarśa pitaraṃ vane, kuntīnandana! pitākī ājñā pākar ve donoṃ bhāī rājāke yajñameṃ cale gaye | āśramameṃ kevalaṃ raibhya muni tathā unke putra parāvasukī patnī rah gayī | eka dina gharakī dekh-bhāl karaneke liye parāvasu akelā hī āśramapar āye | usa samaya unhoṃne kāle mṛgacarmase ḍhake hue apane pitāko vanameṃ dekhā
Entonces Parāvasu, viniendo solo para atender la casa, se dirigió a la ermita. Allí, en el bosque, vio a su padre envuelto en una piel de antílope negro. Oh hijo de Kuntī, tras recibir la orden paterna, los dos hermanos habían ido al sacrificio del rey; en el āśrama quedaban sólo el sabio Raibhya y la esposa de Parāvasu. Esta visión prepara una tensión moral entre la obediencia a los mayores, el deber de administrar el hogar y el peligro de la confusión y del juicio precipitado en un ámbito sagrado.
लोगश उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds dharma in everyday conduct: even in sacred spaces like an āśrama, one must act with restraint and clarity. Obedience to a father’s command and participation in ritual duty are important, but so is careful perception—misreading a situation can lead to grave ethical failure.
After the two brothers depart for a king’s sacrifice on their father’s instruction, Parāvasu later returns alone to manage the hermitage. In the forest he sees his father covered with a black antelope-skin, a detail that signals ascetic context and foreshadows potential misunderstanding in what follows.