Shloka 75
Udyoga-parva Adhyāya 47 — Arjuna’s Deterrent Declaration
Sañjaya’s Report
अयं गान्धारांस्तरसा सम्प्रमथ्य जित्वा पुत्रान् नग्नजित: समग्रान् । बद्धं मुमोच विनदन्तं प्रसहा सुदर्शन वै देवतानां ललामम्,“इन श्रीकृष्णने ही गान्धारदेशीय योद्धाओंको अपने वेगसे कुचलकर राजा नग्नजित्के समस्त पुत्रोंकोी पराजित किया और वहाँ कैदमें पड़कर क्रन्दन करते हुए राजा सुदर्शनको, जो देवताओंके भी आदरणीय हैं, बन्धनमुक्त किया
sañjaya uvāca |
ayaṃ gāndhārāṃs tarasā sampramathya jitvā putrān nagnajitaḥ samagrān |
baddhaṃ mumoca vinadantaṃ prasahya sudarśanaṃ vai devatānāṃ lalāmam ||
Dijo Sañjaya: Con velocidad irresistible aplastó a los guerreros gandhāras, derrotó a todos los hijos del rey Nagnajit y luego liberó por la fuerza al rey Sudarśana—atado y clamando en su aflicción—, célebre como ornamento incluso entre los dioses. Este episodio subraya el papel de Kṛṣṇa como protector: rompe cautiverios injustos y restituye el orden legítimo con acción decisiva.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic protection: a righteous protector uses strength to end wrongful bondage and restore a worthy king’s freedom, showing that power is ethically justified when employed to rescue the afflicted and re-establish order.
Sanjaya reports that Krishna overwhelms the Gandhāran fighters, defeats all of King Nagnajit’s sons, and forcibly frees King Sudarśana, who had been imprisoned and was crying out—praised as an eminent figure, ‘an ornament even among the gods’.