ततो हि वरणं कार्य द्विजानां भरतर्षभ | सर्वकामैर्यथान्यायं साधुभिश् पृथग्विधै:
tato hi varaṇaṁ kārya dvijānāṁ bharatarṣabha | sarvakāmair yathānyāyaṁ sādhubhiḥ pṛthagvidhaiḥ ||
Por ello, oh toro entre los Bhāratas, es en verdad correcto escoger y honrar a los “dos veces nacidos” (los brāhmaṇas). Los de disposición virtuosa deben, conforme a la justicia y a la debida norma, rendirles culto como corresponde, colmando sus diversos deseos y necesidades de toda manera apropiada.»
वैशम्पायन उवाच
That righteous people should act with yathānyāya—fairness and propriety—by honoring brāhmaṇas and meeting their legitimate needs, treating such support as a dharmic obligation rather than mere generosity.
Vaiśampāyana continues his instruction by stating a normative rule of conduct: the virtuous should select and honor the dvijas, offering appropriate worship and gifts in diverse forms, aligning social-religious practice with dharma.