Shloka 21
द्रोणपर्व — पञ्चदशोऽध्यायः (Droṇa Parva, Chapter 15): युधिष्ठिर-रक्षा तथा अर्जुनस्य शरवृष्टिः
ते गदे गदिनां श्रेष्ठौ समासाद्य परस्परम् । श्वसन्त्यौ नागकन्ये वा ससृजाते विभावसुम्,वे दोनों गदाएँ गदाधारियोंमें श्रेष्ठ भीमसेन और शल्यको पाकर परस्पर टकराती हुई फुफकारती नागकन्याओंकी भाँति अग्निकी सृष्टि करती थीं
te gade gadināṁ śreṣṭhau samāsādya parasparam | śvasantyau nāgakanye vā sasṛjāte vibhāvasum ||
Dijo Sañjaya: Aquellas dos mazas—empuñadas por los más excelsos entre los luchadores de maza—se encontraron de frente. Al chocar, parecían sisear como doncellas-serpiente y lanzar fuego, acrecentando el pavoroso espectáculo de la batalla y la ruina nacida del combate encendido por la ira.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how unchecked martial fury turns skill into destructive spectacle: even weapons seem alive, hissing and spitting fire. It implicitly warns that prowess without restraint magnifies suffering in war.
Sañjaya describes a close-quarters mace exchange: two mighty maces collide repeatedly, and the impact is poetically likened to serpent-maidens hissing while producing fire—an image for sparks and the ferocity of the duel.