Shloka 107
Duḥṣantasya Vana-praveśaḥ
King Duḥṣanta’s Entry into the Forest Hunt
गौतमान्मिथुनं जज्ञे शरस्तम्बाच्छरद्वत: | अश्वत्थाम्नश्न॒ जननी कृपश्चैव महाबल:,किसी समय गौतमगोत्रीय शरद्वानका वीर्य सरकंडेके समूहपर गिरा और दो भागोंमें बँट गया। उसीसे एक कन्या और एक पुत्रका जन्म हुआ। कन्याका नाम कृपी था, जो अश्वत्थामाकी जननी हुई। पुत्र महाबली कृपके नामसे विख्यात हुआ
Gautamān mithunaṃ jajñe śarastambāc charadvataḥ | aśvatthāmnaś ca jananī kṛpī caiva mahābalāḥ kṛpaś caiva ||
Dāśa dijo: Del sabio Śaradvat, de la estirpe de Gautama, nació una pareja de hijos a partir de un macizo de juncos. Su semilla cayó sobre el cañaveral y, al dividirse en dos, produjo una niña y un niño. La niña se llamó Kṛpī—más tarde madre de Aśvatthāmā—y el niño llegó a ser célebre como el poderoso Kṛpa. El relato subraya que nacimientos extraordinarios y circunstancias imprevistas pueden dar origen a figuras decisivas en la historia moral y guerrera de los Bhāratas.
दाश उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that birth and destiny can arise from unexpected circumstances, yet such origins do not diminish one’s later significance; it frames Kṛpa and Kṛpī as divinely-tinged figures whose later choices and affiliations will matter ethically in the epic’s unfolding.
Daśa narrates the origin story of Śaradvat’s twins: his seed falls on a reed-thicket, divides into two, and from it are born Kṛpī and Kṛpa; Kṛpī later becomes Aśvatthāmā’s mother, and Kṛpa becomes renowned as a mighty man.