Shloka 17
Śārṅgakānāṃ Avināśaḥ (Why the Śārṅga Birds Were Spared) | शार्ङ्गकानामविनाशः
तत्रैव गच्छ कौन्तेय यत्र सा सात्वतात्मजा । सुबद्धस्यापि भारस्य पूर्वबन्ध: श्लथायते,द्रौपदीने प्रणणकोपवश कुरुनन्दन अर्जुनसे कहा--'कुन्तीकुमार! यहाँ क्यों आये हो, वहीं जाओ, जहाँ वह सात्वतवंशकी कन्या सुभद्रा है। सच है, बोझको कितना ही कसकर बाँधा गया हो, जब उसे दूसरी बार बाँधते हैं, तब पहला बन्धन ढीला पड़ जाता है (यही हालत मेरे प्रति तुम्हारे प्रेमबन्धनकी है)
tatraiva gaccha kaunteya yatra sā sātvātātmajā | subaddhasyāpi bhārasya pūrvabandhaḥ ślathāyate ||
Dijo Vaiśampāyana: «Vete de aquí, oh hijo de Kuntī, al mismo lugar donde está Subhadrā, la hija del linaje Sātvata. Incluso una carga atada con firmeza se afloja en su nudo primero cuando se la ata de nuevo; así también, cuando nace un nuevo apego, el vínculo anterior tiende a ceder.»
वैशम्पायन उवाच