Adhyaya 89: शौचाचारलक्षणम् — सदाचार, भैक्ष्यचर्या, प्रायश्चित्त, द्रव्यशुद्धि, आशौच-निर्णय
उन्देफ़िलब्ले पेओप्ले नैवाशौचं यतीनां च वनस्थब्रह्मचारिणाम् नैष्ठिकानां नृपाणां च मण्डलीनां च सुव्रताः
undefilable people naivāśaucaṃ yatīnāṃ ca vanasthabrahmacāriṇām naiṣṭhikānāṃ nṛpāṇāṃ ca maṇḍalīnāṃ ca suvratāḥ
Para los yati (renunciantes), los brahmacārines moradores del bosque, los firmes guardianes de votos, los reyes y los ascetas disciplinados de sagrada observancia, no existe estado de āśauca (impureza ritual). Su pureza se sostiene por el vrata inquebrantable y la contención interior, orientadas al Pati—el Señor Śiva—más allá de toda mancha mundana.
Suta Goswami (narrating to the sages of Naimisharanya)
It prioritizes vrata and disciplined Śiva-oriented conduct as the basis of purity, implying that committed practitioners can maintain continuity in Linga-pūjā without interruption by ordinary āśauca rules.
By implying a purity grounded in steadfast observance rather than external conditions, it points to Śiva-tattva as the Pati beyond worldly defilement, toward whom the practitioner’s inner discipline is directed.
The emphasis is on naiṣṭhika-vrata (lifelong steadfast vows) and regulated ascetic discipline (maṇḍalī observance), aligning with Pāśupata-style inner purity supporting uninterrupted worship and practice.