Adhyaya 47

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे षट्चत्वारिशो ऽध्यायः सूत उवाच जम्बूद्वीपस्य विस्ताराद् द्विगुणेन समन्ततः / संवेष्टयित्वा क्षारोदं प्लक्षद्वीपो व्यवस्थितः

Dijo Sūta: Rodeando a Jambūdvīpa por todos lados, con una anchura doble de su extensión, se halla Plakṣadvīpa, que circunda el Kṣāroda, el océano de aguas salinas.

Verse 2

प्लक्षद्वीपे च विप्रेन्द्राः सप्तासन् कुलपर्वताः / ऋज्वायताः सुपर्वाणः सिद्धसङ्घनिषेविताः

Y en Plakṣadvīpa, oh el mejor de los brahmanes, había siete montes de linaje (kulaparvatas): altos y de recta extensión, bien crestados y bien formados, frecuentados por huestes de Siddhas.

Verse 3

गोमेदः प्रथमस्तेषां द्वितीयश्चन्द्र उच्यते / नारादो दुन्दुभिश्चैव सोमश्च ऋषभस्तथा / वैभ्राजः सप्तमः प्रोक्तो ब्रह्मणो ऽत्यन्तवल्लभः

Entre ellos, Gomeda se dice que es el primero, y Candra es declarado el segundo. También se cuentan Nārada y Dundubhi, así como Soma y Ṛṣabha. Vaibhrāja es proclamado el séptimo, sumamente amado por Brahmā.

Verse 4

तत्र देवर्षिगन्धर्वैः सिद्धैश्च भगवानजः / उपास्यते स विश्वात्मा साक्षी सर्वस्य विश्वसृक्

Allí, el Bienaventurado Señor Aja, el No Nacido, es adorado por los rishis divinos, los Gandharvas y los Siddhas. Él es el Sí mismo universal, testigo de todo, y creador del cosmos.

Verse 5

तेषु पुण्या जनपदा नाधयो व्याधयो न च / न तत्र पापकर्तारः पुरुषा वा कथञ्चन

Entre ellos hay países santos y benditos: no existen aflicciones ni enfermedades; y en esas tierras no hay, de ningún modo, hombres que cometan actos pecaminosos.

Verse 6

तेषां नद्यश्च सप्तैव वर्षाणां तु समुद्रगाः / तासु ब्रह्मर्षयो नित्यं पितामहपुपासते

Para esas regiones (varṣas) hay, en verdad, siete ríos, y los ríos de esos varṣas desembocan en el océano. En esas aguas sagradas, los Brahmarishis veneran y adoran siempre a Pitāmaha, el Abuelo, Brahmā.

Verse 7

अनुतप्ता शिखी चैव विपापा त्रिदिवा कृता / अमृता सुकृता चैव नामतः परिकीर्तिताः

Son celebradas por su nombre como Anutaptā, Śikhī, Vipāpā, Tridivā, Kṛtā, Amṛtā y Sukṛtā.

Verse 8

क्षुद्रनद्यस्त्वसंख्याताः सरांसि सुबहून्यपि / न चैतेषु युगावस्था पुरुषा वै चिरायुषः

Incontables son los ríos menores, y muchísimos también los lagos; sin embargo, en esas regiones no se manifiesta el debido orden de las Yugas, y los hombres allí no son longevos.

Verse 9

आर्यकाः कुरवाश्चैव विदशा भाविनस्तथा / ब्रह्मक्षत्रियविट्शूद्रास्तस्मिन् द्वीपे प्रकीर्तिताः

En ese dvīpa se dice que habitan los Āryakas, los Kurus, los Vidaśas y los Bhāvinas; y allí también se enumeran, según la tradición, los cuatro órdenes—Brāhmaṇa, Kṣatriya, Vaiśya y Śūdra.

Verse 10

इज्यते भगवान् सोमो वर्णैस्तत्र निवासिभिः / तेषां च सोमसायुज्यं सारूप्यं मुनिपुङ्गवाः

Allí, el divino Señor Soma es adorado por los moradores de todas las varṇas; y como fruto para ellos surge la unión con Soma (sāyujya) y la semejanza de forma con él (sārūpya), oh el más excelso de los sabios.

Verse 11

सर्वे धर्मपरा नित्यं नित्यं मुदितमानसाः / पञ्चवर्षसहस्त्राणि जीवन्ति च निरामयाः

Todos ellos están siempre consagrados al dharma, con el ánimo continuamente gozoso; y viven cinco mil años, libres de enfermedad.

Verse 12

प्लक्षद्वीपप्रमाणं तु द्विगुणेन समन्ततः / संवेष्ट्येक्षुरसाम्भोधिं शाल्मलिः संव्यवस्थितः

Pero Śālmalī-dvīpa, de extensión doble a la de Plakṣa-dvīpa por todos sus lados, está dispuesto rodeando el océano cuyas aguas son como jugo de caña de azúcar.

Verse 13

सप्त वर्षाणि तत्रापि सप्तैव कुलपर्वताः / ऋज्वायताः सुपर्वाणः सप्त नद्यश्च सुव्रताः

Allí también hay siete regiones (varṣas) y asimismo siete montes de linaje (kulaparvatas); se extienden rectos y con crestas bien formadas. Y hay también siete ríos, oh tú de excelentes votos.

Verse 14

कुमुदश्चोन्नतश्चैव तृतीयश्च बलाहकः / द्रोणः कङ्कस्तु महिषः ककुद्वान् सप्त पर्वताः

Kumuda, Unnata y, en tercer lugar, Balāhaka; luego Droṇa, Kaṅka, Mahiṣa y Kakudvān: éstos son los siete montes.

Verse 15

योनी तोया वितृष्णा च चन्द्रा शुक्ला विमोचनी / निवृत्तिश्चैति ता नद्यः स्मृता पापहरा नृणाम्

Yoni, Toyā, Vitṛṣṇā, Candrā, Śuklā, Vimocanī y Nivṛtti: estas riberas son recordadas como destructoras del pecado en los hombres.

Verse 16

न तेषु विद्यते लोभः क्रोधो वा द्विजसत्तमाः / न चैवास्ति युगावस्था जना जीवन्त्यनामयाः

Entre ellos, oh excelentísimos dos veces nacidos, no se halla ni codicia ni ira. Tampoco existe la decadencia propia de las edades; los hombres viven libres de enfermedad y aflicción.

Verse 17

यजन्ति सततं तत्र वर्णा वायुं सनातनम् / तेषां तस्याथ सायुज्यं सारूप्यं च सलोकता

Allí, gentes de todas las varṇas veneran sin cesar a Vāyu, el Eterno. Por ello alcanzan sāyujya (unión con él), sārūpya (semejanza de forma) y sālokatā (morada en su mundo).

Verse 18

कपिला ब्राह्मणाः प्रोक्ता राजानश्चारुणास्तथा / पीता वैश्याः स्मृताः कृष्णा द्वीपे ऽस्मिन् वृषला द्विजाः

En este continente-isla, se dice que los brāhmaṇas son kapila (de tono leonado); los reyes, igualmente de tez clara y hermosa; los vaiśyas son recordados como amarillentos; y los śūdras, oscuros. Aquí, incluso los dos veces nacidos son tenidos por “vṛṣala” (caídos de la recta conducta).

Verse 19

शाल्मलस्य तु विस्ताराद् द्विगुणेन समन्ततः / संवेष्ट्य तु सुरोदाब्धिं कुशद्वीपो व्यवस्थितः

Kuśadvīpa se halla por todas partes alrededor, con una extensión doble a la de Śālmaladvīpa; y circunda en todos los lados el Océano de Sura (mar de licor/néctar).

Verse 20

विद्रुमश्चैव हेमश्च द्युतिमान् पुष्पवांस्तथा / कुशेशयो हरिश्चाथ मन्दरः सप्त पर्वताः

Vidruma y Hema, Dyutimān y Puṣpavān; Kuśeśaya y Hari; y Mandara: éstos son los siete montes.

Verse 21

धुतपापा शिवा चैव पवित्रा संमता तथा / विद्युदम्भा मही चेति नद्यस्तत्र जलावहाः

Allí, los ríos que llevan las aguas se llaman Dhutapāpā, Śivā, Pavitrā, Saṃmatā, Vidyudambhā y Mahī: corrientes que fluyen en aquella región sagrada.

Verse 22

अन्याश्च शतशोविप्रा नद्यो मणिजलाः शुभाः / तासु ब्रह्माणमीशानं देवाद्याः पर्युपासते

Y, oh brahmanes, hay además cientos de otros ríos auspiciosos, cuyas aguas relucen como gemas; en esas aguas los dioses primordiales veneran a Īśāna, el Señor que es también Brahmā.

Verse 23

ब्राह्मणा द्रविणो विप्राः क्षत्रियाः शुष्मिणस्तथा / वैश्याः स्नेहास्तु मन्देहाः शूद्रास्तत्र प्रकीर्तिताः

En esa enseñanza, se describe a los brahmanes como inclinados a la riqueza y los recursos; a los kshatriyas como dotados de vigor y ardor; a los vaishyas como marcados por el afecto y el apego; y a los shudras como de entendimiento más torpe: así se los caracteriza allí.

Verse 24

सर्वे विज्ञानसंपन्ना मैत्रादिगुणसंयुताः / यथोक्तकारिणः सर्वे सर्वे भूतहिते रताः

Todos estaban dotados de verdadero discernimiento, adornados con virtudes que comienzan por la amistad; todos obraban conforme a lo prescrito, y todos se entregaban al bienestar de los seres vivientes.

Verse 25

यजन्ति विविधैर्यज्ञैर्ब्रह्माणं परमेष्ठिनम् / तेषां च ब्रह्मसायुज्यं सारूप्यं च सलोकता

Adoran a Brahmā, el Señor supremo del trono cósmico (Parameṣṭhin), mediante diversos sacrificios; para ellos surgen los logros de unirse a Brahmā, de asemejar su forma y de morar en el mismo mundo (Brahma-loka).

Verse 26

कुशद्वीपस्य विस्ताराद् द्विगुणेन समन्ततः / क्रौञ्चद्वीपस्ततो विप्रा वेष्टयित्वा घृतोदधिम्

Oh brāhmaṇas, rodeando a Kuśa-dvīpa por todos lados con una extensión doble, se halla Krauñca-dvīpa, que ciñe el océano de mantequilla clarificada (ghṛta-samudra).

Verse 27

क्रौञ्चो वामनकश्चैव तृतीयश्चान्धकारकः / देवावृच्च विविन्दश्च पुण्डरीकस्तथैव च / नाम्ना च सप्तमः प्रोक्तः पर्वतो दुन्दुभिस्वनः

Están los montes Krauñca y Vāmanaka, y el tercero llamado Andhakāraka; luego Devāvṛk y Vivinda, y asimismo Puṇḍarīka: así se declaran en orden. Y el séptimo monte, por su nombre, es proclamado Dundubhisvana, “el de sonido como tambor”.

Verse 28

गौरी कुमुद्विती चैव संध्या रात्रिर्मनोजवा / ख्यातिश्च पुण्डरीकाच नद्यः प्राधान्यतः स्मृताः

Se recuerdan como ríos principales: Gaurī, Kumudvatī, Saṃdhyā, Rātri, Manojavā, Khyāti y Puṇḍarīkā.

Verse 29

पुष्कराः पुष्कला धन्यास्तिष्यास्तस्य क्रमेण वै / ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्राश्चैव द्विजोत्तमाः

Puṣkara, Puṣkala, Dhanya y Tiṣya: éstos surgieron en su linaje, en el debido orden. De él procedieron los Brāhmaṇas, los Kṣatriyas, los Vaiśyas y también los Śūdras, oh el mejor de los dos veces nacidos.

Verse 30

अर्चयन्ति महादेवं यज्ञदानसमाधिभिः / व्रतोपवासैर्विविधैर्हेमैः स्वाध्यायतर्पणैः

Ellos adoran a Mahādeva mediante ritos de yajña, la dádiva caritativa y la absorción meditativa; mediante diversos votos y ayunos; mediante ofrendas de oro; y mediante el svādhyāya (estudio sagrado) y el tarpaṇa (rito de satisfacción).

Verse 31

तेषां वै रुद्रसायुज्यं सारूप्यं चातिदुर्लभम् / सलोकता च सामीप्यं जायते तत्प्रसादतः

Para ellos, por Su gracia, nace la unión con Rudra (sāyujya), e incluso el rarísimo logro de la misma forma de Rudra (sārūpya). Asimismo, morar en el mundo de Rudra (salokatā) y la cercanía a Él (sāmīpya) les son concedidas por Su favor.

Verse 32

क्रौञ्चद्वीपस्य विस्ताराद् द्विगुणेन समन्ततः / शाकद्वीपः स्थितो विप्रा आवेष्ट्य दधिसागरम्

Oh brāhmaṇas, rodeando por todas partes y superando en el doble la extensión de Krauñca-dvīpa, se halla Śāka-dvīpa, circundando el Océano de Cuajada (Dadhi-sāgara).

Verse 33

उदयो रैवतश्चैव श्यामाको ऽस्तगिरिस्तथा / आम्बिकेयस्तथा रम्यः केशरी चेति पर्वताः

Los montes se llaman: Udaya, Raivata, Śyāmāka y Astagiri; asimismo Āmbikeya, Ramya y Keśarī: éstos son los montes (así nombrados).

Verse 34

सुकुमारी कुमारी च नलिनी रेणुका तथा / इक्षुका धेनुका चैव गभस्तिश्चेति निम्नगाः

Sukumārī, Kumārī, Nalinī y asimismo Reṇukā; Ikṣukā, Dhenukā y también Gabhasti: éstas son las riberas sagradas, los ríos que descienden.

Verse 35

आसां पिबन्तः सलिलं जीवन्ते तत्र मानवाः / अनामया ह्यशोकाश्च रागद्वेषविवर्जिताः

Bebiendo las aguas de esas corrientes sagradas, los moradores de allí viven: sin enfermedad ni aflicción, libres de apego y de aversión.

Verse 36

मगाश्च मगधाश्चैव मानवा मन्दगास्तथा / ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्राश्चात्र क्रमेण तु

Aquí se mencionan, en el debido orden, a los Magas y a los Magadhas, así como a los Mānavas y a los Mandagas; y también las cuatro clases—brāhmaṇas, kṣatriyas, vaiśyas y śūdras—dispuestas sucesivamente.

Verse 37

यजन्ति सततं देवं सर्वलोकैकसाक्षिणम् / व्रतोपवासैर्विविधैर्देवदेवं दिवाकरम्

Adoran sin cesar al Dios, Único Testigo de todos los mundos: Divākara, el Sol, Dios de dioses, mediante diversos votos sagrados y disciplinas de ayuno.

Verse 38

तेषां सूर्येण सायुज्यं सामीप्यं च सरूपता / सलोकता च विप्रेन्द्रा जायते तत्प्रसादतः

Por su gracia, oh excelso entre los brāhmaṇas, alcanzan con el Sol la sāyujya (unión), la sāmīpya (cercanía), la sārūpya (semejanza de forma) y la sālokya (morada en su mundo).

Verse 39

शाकद्वीपं समावृत्य क्षीरोदः सागरः स्थितः / श्वेतद्वीपश्च तन्मध्ये नारायणपरायणाः

Rodeando a Śākadvīpa se extiende el Océano de Leche (Kṣīroda). En su centro está Śvetadvīpa, cuyos moradores están por entero consagrados a Nārāyaṇa.

Verse 40

तत्र पुण्या जनपदा नानाश्चर्यसमन्विताः / श्वेतास्तत्र नरा नित्यं जायन्ते विष्णुतत्पराः

Allí hay provincias bienaventuradas, colmadas de múltiples maravillas. Allí los hombres nacen siempre de tez clara y permanecen constantemente entregados al Señor Viṣṇu.

Verse 41

नाधयो व्याधयस्तत्र जरामृत्युभयं न च / क्रोधलोभविनिर्मुक्ता मायामात्सर्यवर्जिताः

Allí no existen aflicciones mentales ni enfermedades del cuerpo, ni hay temor a la vejez y a la muerte. Los seres de allí están libres de ira y codicia, y carecen de māyā (engaño) y de envidia.

Verse 42

नित्यपुष्टा निरातङ्का नित्यानन्दाश्च भोगिनः / नारायणपराः सर्वे नारायणपरायणाः

Siempre nutridos, libres de temor y de aflicción, y siempre jubilosos: así son quienes gozan del verdadero bienestar. Todos tienen a Nārāyaṇa como meta suprema y se refugian por completo sólo en Nārāyaṇa.

Verse 43

केचिद् ध्यानपरा नित्यं योगिनः संयतेन्द्रियाः / केचिज्जपन्ति तप्यन्ति केचिद् विज्ञानिनो ऽपरे

Unos yoguis, siempre entregados a la meditación, mantienen los sentidos refrenados. Unos recitan mantras y practican austeridades; y otros, en cambio, se consagran al conocimiento espiritual discriminativo.

Verse 44

अन्ये निर्बोजयोगेन ब्रह्मभावेन भाविताः / ध्यायन्ति तत् परं व्योम वासुदेवं परं पदम्

Otros, madurados por el yoga sin semilla e impregnados del estado de Brahman, meditan en aquella suprema extensión—el cielo más alto—Vāsudeva, morada y estado supremos.

Verse 45

एकान्तिनो निरालम्बा महाभागवताः परे / पश्यन्ति परमं ब्रह्म विष्णवाख्यं तमसः परं

Esos supremos devotos, de entrega exclusiva y sin apoyo en nada externo, contemplan al Brahman supremo, llamado Viṣṇu, más allá de la oscuridad de la ignorancia.

Verse 46

सर्वे चतुर्भुजाकाराः शङ्खचक्रगदाधराः / सुपीतवाससः सर्वे श्रीवत्साङ्कितवक्षसः

Todos tenían forma de cuatro brazos, portando la caracola, el disco y la maza; todos vestían radiantes ropajes amarillos, y en el pecho llevaban la auspiciosa marca de Śrīvatsa.

Verse 47

अन्ये महेश्वरपरास्त्रिपुण्ड्राङ्कितमस्तकाः / स्वयोगोद्भूतकिरणा महागरुडवाहनाः

Otros están consagrados a Maheśvara (Śiva), con la frente marcada por el tripuṇḍra, las tres líneas de ceniza sagrada; de su propia disciplina yóguica brotan rayos de fulgor espiritual, y se desplazan montados en el gran Garuḍa.

Verse 48

सर्वशक्तिसमायुक्ता नित्यानन्दाश्च निर्मलाः / वसन्ति तत्र पुरुषा विष्णोरन्तरचारिणः

Dotados de toda potencia, establecidos siempre en dicha eterna y sin mancha, allí moran los seres perfectos, los que se mueven en la presencia interior de Viṣṇu.

Verse 49

तत्र नारायणस्यान्यद् दुर्गमं दुरतिक्रमम् / नारायणं नाम पुरं व्यासाद्यैरुपशोभितम्

Allí también existe otro ámbito de Nārāyaṇa, difícil de alcanzar y arduo de atravesar. Es una ciudad llamada “Nārāyaṇa”, embellecida por Vyāsa y otros grandes sabios.

Verse 50

हेमप्राकारसंसुक्तं स्फाटिकैर्मण्डपैर्युतम् / प्रभासहस्त्रकलिलं दुराधर्षं सुशोभनम् / हर्म्यप्राकारसंयुक्तमट्टालकसमाकुलम्

Estaba cercada por murallas de oro y provista de pabellones de cristal; colmada del resplandor de mil luces—bella, inexpugnable y espléndida—unida a los muros de altos palacios y poblada de torres de vigilancia.

Verse 51

हेमगोपुरसाहस्त्रैर्नानारत्नोपशोभितैः / शुभ्रास्तरणसंयुक्तं विचित्रैः समलङ्कृतम्

Estaba adornada con miles de pórticos de oro, resplandecientes con toda clase de joyas; provista de inmaculadas cubiertas blancas y exquisitamente engalanada con ornamentos variados.

Verse 52

नन्दनैर्विविधाकारैः स्त्रवन्तीभीश्च शोभितम् / सरोभिः सर्वतो युक्तं वीणावेणुनिनादितम्

Estaba engalanada con bosquecillos de deleite, semejantes a Nandana y de múltiples formas, hermoseada por arroyos que fluían; rodeada por todas partes de lagos de lotos, y resonante con la música de vīṇās y flautas.

Verse 53

पताकाभिर्विचित्राभिरनेकाभिश्च शोभितम् / वीथीभिः सर्वतो युक्तं सोपानै रत्नभूषितैः

Estaba adornada con numerosas banderas variadas y multicolores; provista por todas partes de galerías y paseos, y de escalinatas embellecidas con joyas.

Verse 54

नारीशतसहस्त्राढ्यं दिव्यगोयसमन्वितम् / हंसकारण्डवाकीर्णं चक्रवाकोपशोभितम् / चतुर्द्वारमनौपम्यमगम्यं देवविद्विषाम्

Aquel recinto/ciudad rebosaba de cientos de miles de mujeres, provisto de reses divinas y riquezas celestiales; colmado de cisnes y aves kāraṇḍava, y hermoseado por los patos cakravāka. Con cuatro puertas, era incomparable e inaccesible para los enemigos de los Devas.

Verse 55

तत्र तत्राप्सरः सङ्धैर्नृत्यद्भिरुपशोभितम् / नानागीतविधानज्ञैर्देवानामपि दुर्लभैः

Aquí y allá se veía embellecido por compañías de Apsaras danzantes; y por maestros versados en múltiples modos y disposiciones del canto, artistas tan raros que aun para los Devas son difíciles de conseguir.

Verse 56

नानाविलाससंपन्नैः कामुकैरतिकोमलैः / प्रभूतचन्द्रवदनैर्नूपुरारावसंयुतैः

Estaban dotadas de múltiples artes de gracia y de encantos juguetones—amorosas y sumamente delicadas—con abundantes rostros como la luna, acompañadas por el tintinear resonante de las ajorcas (nūpura).

Verse 57

ईषत्स्मितैः सुबिम्बोष्ठैर्बालमुग्धमृगेक्षणैः / अशेषविभवोपेतैर्भूषितैस्तनुमध्यमैः

Con sonrisas leves, con labios como el fruto bimba maduro, con ojos de gacela de inocente encanto juvenil; adornadas con toda clase de esplendor y joyas, y de cintura esbelta.

Verse 58

सुराजहंसचलनैः सुवेषैर्मधुरस्वनैः / संलापालापकुशलैर्दिव्याभरणभूषैतैः

Adornadas con joyas divinas, se movían con el andar gracioso de nobles cisnes; bien ataviadas, de voz dulce, y diestras en la conversación cortés y en el habla elegante.

Verse 59

स्तनभारविनम्रैश्च मदघूर्णितलोचनैः / नानावर्णविचित्राङ्गैर्नानाभोगरतिप्रियैः

Con el cuerpo inclinado por el peso de sus pechos, y los ojos girando por la embriaguez, con miembros variados en muchos colores y ornamentos, amaban los deleites diversos y se complacían en el juego sensual.

Verse 60

प्रफुल्लकुसुमोद्यानैरितश्चेतश्च शोभितम् / असंख्येयगुणं शुद्धमागम्यं त्रिदशैरपि

Adornado por doquier con jardines de flores plenamente abiertas, resplandece en todas partes: puro, dotado de innumerables excelencias e inaccesible incluso para los dioses.

Verse 61

श्रीमत्पवित्रं देवस्य श्रीपतेरमितौजसः / तस्य मध्ये ऽतितेजस्कमुच्चप्राकारतोरणम्

Gloriosa y supremamente pura es la morada sagrada del Señor—Śrīpati, de esplendor inconmensurable. En su mismo centro se alza un pórtico deslumbrante y elevado, asentado sobre altas murallas.

Verse 62

स्थानं पद् वैष्णवं दिव्यं योगिनामपि दुर्लभम् / तन्मध्ये भगवानेकः पुण्डरीकदलद्युतिः / शेते ऽशेषजगत्सूतिः शेषाहिशयने हरिः

Existe una estación divina vaiṣṇava (Vaikuṇṭha), difícil de alcanzar incluso para los yoguis. En su centro reposa el Único Bhagavān, radiante como el pétalo de un loto. Hari, fuente de donde nace el universo entero, yace sobre el lecho serpentino de Śeṣa.

Verse 63

विचिन्त्यमानो योगीन्द्रैः सनन्दनपुरोगमैः / स्वात्मानन्दामृतं पीत्वा परं तत् तमसः परम्

Meditado por los supremos yoguis, encabezados por Sanandana, tras beber el néctar de la dicha del propio Ser, esa Realidad Suprema permanece más allá de la oscuridad (tamas), trascendente por encima de todo.

Verse 64

सुपीतवसनो ऽनन्तो महामायो महाभुजः / क्षीरोदकन्यया नित्यं गृहीतचरणद्वयः

Vestido con resplandecientes ropajes amarillos, el Infinito—de gran Māyā y de poderosos brazos—tiene siempre sus dos pies sostenidos con devoción por la Hija del Océano de Leche (Śrī/Lakṣmī).

Verse 65

सा च देवी जगद्वन्द्या पादमूले हरिप्रिया / समास्ते तन्मना नित्यं पीत्वा नारायणामृतम्

Y esa Diosa, venerada por el mundo entero y amada de Hari, mora al pie mismo de Sus pies; siempre absorta en Él, permanece allí sin cesar, tras haber bebido el néctar que es Nārāyaṇa.

Verse 66

न तत्राधार्मिका यान्ति न च देवान्तराश्रयाः / वैकुण्ठं नाम तत् स्थानं त्रिदशैरपि वन्दितम्

A ese reino no llegan los impíos, ni tampoco quienes buscan amparo en otras deidades. Ese lugar se llama Vaikuṇṭha, venerado incluso por los treinta y tres dioses.

Verse 67

न मे ऽत्र भवति प्रज्ञा कृत्स्नशस्तन्निरूपणे / एतावच्छक्यते वक्तुं नारायणपुरं हि तत्

Al describirlo en su totalidad, mi entendimiento no basta aquí. Solo puede decirse esto: en verdad es la ciudad de Nārāyaṇa, Nārāyaṇapura.

Verse 68

स एव परमं ब्रह्म वासुदेवः सनातनः / शेते नारायणः श्रीमान् मायया मोहयञ्जगत्

Él solo es el Brahman supremo: Vāsudeva, el Eterno. Como el glorioso Nārāyaṇa, reposa; y por Su Māyā hace que el mundo caiga en el engaño.

Verse 69

नारायणादिदं जातं तस्मिन्नेव व्यवस्थितम् / तमेवाभ्येति कल्पान्ते स एव परमा गतिः

De Nārāyaṇa nace este universo; en Él solo se sostiene. Al fin del kalpa retorna a Él: Él mismo es el destino supremo.