Adhyaya 26

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे पञ्चविंशो ऽध्यायः सूत उवाच ततो लब्धवरः कृष्णो जाम्बवत्यां महेश्वरात् / अजीजनन्महात्मानं साम्बमात्मजमुत्तमम्

Así, en el Śrī Kūrma Purāṇa, en la Saṃhitā de seis mil versos, en la sección primera, el capítulo vigésimo quinto. Dijo Sūta: Entonces Kṛṣṇa, tras obtener una gracia de Maheśvara, engendró en Jāmbavatī al hijo excelente y magnánimo: Sāmba.

Verse 2

प्रद्युम्नस्याप्यभूत् पुत्रो ह्यनिरुद्धो महाबलः / तावुभौ गुणसंपन्नौ कृष्णस्यैवापरे तनू

Pradyumna también tuvo un hijo: Aniruddha, de gran fuerza. Ambos, colmados de nobles cualidades, eran como nuevas encarnaciones del propio Kṛṣṇa.

Verse 3

हत्वा च कंसं नरकमन्यांश्च शतशो ऽसुरान् / विजित्य लीलया शक्रं जित्वा बाणं महासुरम्

Habiendo dado muerte a Kaṃsa y a Naraka, y a cientos de asuras más, y habiendo sometido juguetonamente a Śakra (Indra), también venció a Bāṇa, el gran asura.

Verse 4

स्थापयित्वा जगत् कृत्स्नं लोके धर्मांश्च शाश्वतान् / चक्रे नारायणो गन्तुं स्वस्थानं बुद्धिमुत्तमाम्

Habiendo ordenado por completo el universo y establecido en el mundo los principios eternos del dharma, Nārāyaṇa, con la sabiduría suprema, resolvió partir hacia su propia morada.

Verse 5

एतस्मिन्नन्तरे विप्रा भृग्वाद्याः कृष्णमीश्वरम् / आजग्मुर्द्वारकां द्रष्टुं कृतकार्यं सनातनम्

Entretanto, los sabios brahmanes—encabezados por Bhṛgu—llegaron a Dvārakā para contemplar al Señor Kṛṣṇa, el Īśvara supremo, el Eterno que ya había cumplido su propósito.

Verse 6

स तानुवाच विश्वात्मा प्रणिपत्याभिपूज्य च / आसनेषूपविष्टान् वै सह रामेण धीमता

Entonces el Alma del universo les habló—tras inclinarse y honrarlos debidamente—mientras ellos estaban sentados en sus asientos, junto con el sabio Rāma.

Verse 7

गमिष्ये तत् परं स्थानं स्वकीयं विष्णुसंज्ञितम् / कृतानि सर्वकार्याणि प्रसीदध्वं मुनीश्वराः

«Partiré hacia ese supremo lugar que es mío, conocido como la morada de Viṣṇu. Todo lo que debía cumplirse ya se ha cumplido; estad en paz por gracia, oh señores entre los munis.»

Verse 8

इदं कलियुगं घोरं संप्राप्तमधुनाशुभम् / भविष्यन्ति जनाः सर्वे ह्यस्मिन् पापानुवर्तिनः

Ha llegado ahora este temible Kali-yuga, funesto; en él, todos los hombres, en verdad, seguirán al pecado y tomarán la mala acción como su camino.

Verse 9

प्रवर्तयध्वं मज्ज्ञानं ब्राह्मणानां हितावहम् / येनेमे कलिजैः पापैर्मुच्यन्ते हि द्विजोत्तमाः

«Poned en marcha y difundid Mi conocimiento espiritual, benéfico para el bienestar de los brāhmaṇas; por él, los mejores de los dos veces nacidos quedan, en verdad, libres de los pecados nacidos del Kali.»

Verse 10

ये मां जनाः संस्मरन्ति कलौ सकृदपि प्रभुम् / तेषां नश्यतु तत् पापं भक्तानां पुरुषोत्तमे

En la era de Kali, aun quienes Me recuerdan—al Señor—siquiera una vez: que ese mismo pecado de los devotos sea destruido, pues Yo soy el Puruṣottama, el Ser Supremo entre los seres.

Verse 11

येर्ऽचयिष्यन्तिमां भक्त्या नित्यं कलियुगे द्विजाः / विधाना वेददृष्टेन ते गमिष्यन्ति तत् पदम्

Los dvija que, en el Kali-yuga, Me adoren cada día con devoción, cumpliendo los ritos según el orden visto en los Vedas, alcanzarán ese Estado supremo, Mi morada.

Verse 12

ये ब्राह्मणा वंशजाता युष्माकं वै सहस्त्रशः / तेषां नारायणे भक्तिर्भविष्यति कलौ युगे

Entre los brāhmaṇas nacidos en vuestro linaje—en verdad, por millares—surgirá en la era de Kali la devoción a Nārāyaṇa.

Verse 13

परात् परतरं यान्ति नारायणपरायणाः / न ते तत्र गमिष्यन्ति ये द्विषन्ति महेश्वरम्

Quienes tienen a Nārāyaṇa como único refugio alcanzan el estado más allá de lo más allá (la suprema trascendencia). Pero quienes odian a Maheśvara (Śiva) no llegarán allí.

Verse 14

ध्यानं होमं तपस्तप्तं ज्ञानं यज्ञादिको विधिः / तेषां विनश्यति क्षिप्रं ये निन्दन्ति पिनाकिनम्

La meditación, el homa (ofrenda al fuego), las austeridades bien practicadas, el conocimiento espiritual y los ritos prescritos como los sacrificios—todo ello perece pronto en quienes injurian a Pinākin (Śiva, portador del arco Pināka).

Verse 15

यो मां समाश्रयेन्नित्यमेकान्तं भावमाश्रितः / विनिन्द्य देवमीशानं स याति नरकायुतम्

Aunque alguien se acoja siempre a mí con devoción de un solo punto, si blasfema contra el Señor, Īśāna (Śiva), va al infierno en incontables multitudes.

Verse 16

तस्मात् सा परिहर्तव्या निन्दा पशुपतौ द्विजाः / कर्मणा मनसा वाचा तद्भक्तेष्वपि यत्नतः

Por eso, oh dos veces nacidos, debe evitarse por completo la injuria contra Paśupati (Śiva): con obra, con mente y con palabra, absteneos con cuidado de menospreciar incluso a sus devotos.

Verse 17

ये तु दक्षाध्वरे शप्ता दधीयेन द्विजोत्तमाः / भविष्यन्ति कलौ भक्तैः परिहार्याः प्रयत्नतः

Pero aquellos excelsos dos veces nacidos que fueron maldecidos por Dadhīca en el sacrificio de Dakṣa—cuando llegue la era de Kali—deben ser evitados con esmero por los devotos, con deliberado empeño.

Verse 18

द्विषन्तो देवमीशानं युष्माकं वंशसंभवाः / शप्ताश्च गौतमेनोर्व्यां न संभाष्या द्विजोत्तमैः

Los nacidos en vuestro linaje, al volverse hostiles al Señor—Īśāna, el Soberano supremo—fueron maldecidos por Gautama; por ello, en esta tierra, los mejores de los dos veces nacidos no deben entablar palabra con ellos.

Verse 19

इत्येवमुक्ताः कृष्णेन सर्व एव महर्षयः / ओमित्युक्त्वा ययुस्तूर्णंस्वानि स्थानानि सत्तमाः

Así interpelados por Kṛṣṇa, todos aquellos grandes sabios—los mejores en virtud—pronunciaron «Om» y partieron con presteza a sus propias moradas.

Verse 20

ततो नारायणः कृष्णो लीलयैव जगन्मयः / संहृत्य स्वकुलं सर्वं ययौ तत् परमं पदम्

Después, Nārāyaṇa—Kṛṣṇa, que impregna el universo—por mero līlā divino recogió a todo su propio clan y partió hacia aquel Estado supremo, la Morada más alta.

Verse 21

इत्येष वः समासेन राज्ञां वंशो ऽनुकीर्तितः / न शक्यो विस्तराद् वक्तुं किं भूयः श्रोतुमिच्छथ

Así, en resumen, os he recitado la estirpe de los reyes. No es posible narrarla con todo detalle; ¿qué más deseáis escuchar?

Verse 22

यः पठेच्छृणुयाद् वापि वंशानां कथनं शुभम् / सर्वपापविनिर्मुक्तः स्वर्गलोके महीयते

Quien recite—o incluso escuche—esta auspiciosa narración de las dinastías queda libre de todo pecado y es honrado en el mundo del cielo.