Adhyaya 6

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे उत्तरभागे हयग्रीवागस्त्यसंवादे ललितोपाख्याने अगस्त्ययात्राजनार्दनाविर्भावो नाम पञ्चमो ऽध्यायः अथोपवेश्य चैवैनमासने परमाद्भुते / हयाननमुपागत्यागस्त्यो वाक्यं समब्रवीत्

Así, en el Śrī Brahmāṇḍa Mahāpurāṇa, en la sección Uttara, en el diálogo entre Hayagrīva y Agastya dentro del Lalitopākhyāna, el quinto capítulo llamado “El viaje de Agastya y la manifestación de Janārdana”. Luego, tras sentarlo en un asiento supremamente maravilloso, Agastya se acercó al de rostro de caballo (Hayagrīva) y pronunció sus palabras.

Verse 2

भगवन्सर्वधर्मज्ञ सर्वसिद्धान्तवित्तम् / लोकाभ्युदयहेतुर्हि दर्शनं हि भवादृशाम्

¡Oh Bhagavān, conocedor de todo dharma y sabio en toda doctrina! En verdad, la visión de grandes almas como tú es causa del bienestar y elevación del mundo.

Verse 3

आविर्भावं महादेव्यास्तस्या रूपान्तराणि च / विहारश्चैव मुख्या ये तान्नो विस्तरतो वद

Dinos con amplitud la manifestación de la Gran Diosa, sus diversas transformaciones de forma y sus principales juegos divinos.

Verse 4

हयग्रीव उवाच अनादिरखिलाधारा सदसत्कर्मरूपिणी / ध्यानैकदृश्या ध्यानाङ्गी विद्याङ्गी हृदयास्पदा

Dijo Hayagrīva: Ella es sin comienzo, sostén de todo; se manifiesta como la forma de las acciones buenas y malas. Sólo se ve en la meditación; es miembro de la meditación, miembro del saber sagrado y morada del corazón.

Verse 5

आत्मैक्याद्व्यक्तिमायाति चिरानुष्ठानगौरवात्

Por la unidad con el Ser y por la grandeza de una práctica prolongada, Ella llega a manifestarse en forma visible.

Verse 6

आदौ प्रादुरभूच्छक्तिर्ब्रह्मणो ध्यानयोगतः / प्रकृतिर्नाम सा ख्याता देवानामिष्टसिद्धिदा

Al principio, por el yoga de la meditación de Brahmā surgió la Śakti; fue conocida como Prakṛti y se volvió dadora de las realizaciones deseadas por los dioses.

Verse 7

द्वितीयमुदभूद्रूपं प्रवृत्ते ऽमृतमन्थने / शर्वसंमोहजनकमवाङ्मनसगोजरम्

Cuando comenzó el batido del amṛta, surgió una segunda forma: capaz de hechizar incluso a Śarva (Śiva), e inaccesible a la palabra y a la mente.

Verse 8

यद्दर्शनादभूदीशः सर्वज्ञो ऽपि विमोहितः / विसृज्य पार्वतीं शीघ्रन्तया रुद्धो ऽतनोद्रतम्

Con sólo verla, el Señor, aun siendo omnisciente, quedó embelesado. Dejando a Pārvatī, fue detenido al instante por ella y se inclinó hacia la rati sagrada.

Verse 9

तस्यां वै जनयामास शास्तारमसुरार्दनम्

En ella engendró a Śāstā, el que aniquila a los asura.

Verse 10

अगस्त्य उवाच कथं वै सर्वभूतेशो वशी मन्मथ शासनः / अहो विमोहितो देव्या जनयामास चात्मजम्

Dijo Agastya: ¿Cómo el Señor de todos los seres, dominador de Manmatha, pudo quedar hechizado por la Diosa y engendrar un hijo?

Verse 11

हयग्रीव उवाच पुरामरपुराधीशो विजयश्रीसमृद्धिमान् / त्रैलोक्यं पालयामास सदेवासुरमानुषम्

Dijo Hayagrīva: Antaño, el señor de la ciudad de los inmortales, colmado de la gloria de la victoria, gobernaba los tres mundos con dioses, asura y humanos.

Verse 12

कैलासशिखराकारं गजेन्द्रमधिरुह्य सः / चचाराखिललोकेषु पूज्यमानो ऽखिलैरपि / तं प्रमत्तं विदित्वाथ भवानीपतिख्ययः

Montado en un elefante real, semejante a la cumbre del Kailāsa, recorrió todos los mundos, venerado por todos. Entonces, al saberlo embriagado de orgullo, el célebre Bhavānīpati (Śiva) …

Verse 13

दुर्वाससमथाहूय प्रजिघाय तदन्तिकम् / खण्डाजिनधरो दण्डीधूरिधूसरविग्रहः / उन्मत्तरूपधारी च ययौ विद्याधराध्वना

Llamó al sabio Durvasa y lo hizo venir a su lado. Con piel hecha jirones, bastón en mano, el cuerpo cubierto de polvo, y con apariencia de enajenado, partió por la senda de los Vidyadharas.

Verse 14

एतस्मिन्नन्तरे काले काचिद्विद्याधराङ्गना / यदृच्छयागता तस्य पुरश्चारुतराकृतिः

En ese intervalo, una doncella Vidyadhara de hermosura exquisita llegó por azar y se presentó ante él.

Verse 15

चिरकालेन तपसा तोषयित्वा परांबिकाम् / तत्समर्पितमाल्यं च लब्ध्वा संतुष्टमानसा

Tras largo tiempo de austeridades complació a la Diosa Parambika; al recibir la guirnalda ofrecida por la Diosa, su corazón quedó colmado de dicha.

Verse 16

तां दृष्ट्वा मृगुशावाक्षीमुवाच मुनिपुङ्गवः / कुत्र वा गम्यते भीरु कुतो लब्धमिदं त्वया

Al verla, de ojos como cervatillo, el excelso muni dijo: “Oh tímida, ¿adónde vas? ¿De dónde has obtenido esto?”

Verse 17

प्रणम्य सा महात्मानमुवाच विनयान्विता / चिरेण तपसा ब्रह्मन्देव्या दत्तं प्रसन्नया

Ella se inclinó ante el gran ser y dijo con humildad: “Oh brahmán, tras larga penitencia, la Diosa complacida me lo ha dado.”

Verse 18

तछ्रुत्वा वचनं तस्याः सो ऽपृच्छन्माल्यमुत्तमम् / पृष्टमात्रेण सा तुष्टा ददौ तस्मै महात्मने

Al oír sus palabras, él pidió la guirnalda más excelente. Con solo preguntarle, ella se alegró y se la entregó a aquel gran alma.

Verse 19

कराभ्यां तत्समादाय कृतार्थो ऽस्मीति सत्वरम् / दधौ स्वशिरसा भक्त्या तामुवाचातिर्षितः

Tomándola con ambas manos, dijo al instante: “He alcanzado mi propósito.” Con devoción la colocó sobre su cabeza y, lleno de júbilo, le habló.

Verse 20

ब्रह्मादीनामलभ्यं यत्तल्लब्धं भाग्यतो मया / भक्तिरस्तु पदांभोजे देव्यास्तव समुज्ज्वला

Lo que ni Brahmā ni los demás pueden obtener, yo lo he alcanzado por fortuna. Oh Diosa, que mi devoción resplandezca en el loto de tus pies.

Verse 21

भविष्यच्छोभनाकारे गच्छ सौम्ये यथासुखम् / सा तं प्रणम्य शिरसा ययौ तुष्टा यथागतम्

“Oh amable, en el porvenir conserva una forma auspiciosa; ve en paz, como te plazca.” Ella inclinó la cabeza en reverencia y, satisfecha, regresó tal como había venido.

Verse 22

प्रेषयित्वा स तां भूयो ययौ विद्याधराध्वना / विद्याधरवधूहस्तात्प्रतिजग्राह वल्लकीम्

Tras despedirla, volvió a seguir el camino de los Vidyādhara. De la mano de una doncella vidyādhara recibió la vallakī (vīṇā).

Verse 23

दिव्यस्रगनुलेपांश्च दिव्यान्याभरणानि च / क्वचिद्गृह्णन्क्वचिद्गा यन्क्वचिद्धसन्

Él tomaba a veces guirnaldas celestiales, ungüentos fragantes y ornamentos divinos; a veces cantaba y a veces reía mientras vagaba.

Verse 24

स्वेच्छाविहारी स मुनिर्ययौ यत्र पुरन्दरः / स्वकरस्थां ततो मालां शक्राय प्रददौ मुनिः

El sabio, que vagaba a su antojo, fue adonde estaba Purandara (Indra); y entonces entregó a Śakra la guirnalda que llevaba en la mano.

Verse 25

तां गृहीत्वा गजस्कन्धे स्थापयामास देवराट् / गजस्तु तां गृहीत्वाथ प्रेषयामास भूतले

El Rey de los Devas (Indra) la tomó y la colocó sobre el lomo del elefante; pero el elefante la recogió y luego la arrojó al suelo.

Verse 26

तां दृष्ट्वा प्रेषितां मालां तदा क्रोधेन तापसः / उवाच न धृता माला शिरसा तु मयार्पिता

Al ver la guirnalda enviada al suelo, el asceta dijo con ira: «Esta guirnalda era para ser llevada; yo la ofrecí sobre mi cabeza».

Verse 27

त्रैलोक्यैश्वर्यमत्तेन भवता ह्यवमानिता / महादेव्या धृता या तु ब्रह्माद्यैः पूज्यतेहि सा

Ebrio por la soberanía de los tres mundos, la has ultrajado: esa guirnalda que lleva Mahādevī y que incluso Brahmā y los demás veneran.

Verse 28

त्वया यच्छासितो लोकः सदेवासुरमानुषः / अशोभनो ह्यतेजस्को मम शापाद्भविष्यति

El mundo que tú gobiernas—con dioses, asuras y humanos—por mi maldición se volverá sin hermosura y sin esplendor.

Verse 29

इति शप्त्वा विनीतेन तेन संपूजितो ऽपि सः / तूष्णीमेव ययौ ब्रह्मन्भाविकार्यमनुस्मरन्

Así, tras maldecir, aunque fue honrado por aquel humilde, oh Brahmán, se marchó en silencio, recordando lo que habría de suceder.

Verse 30

विजयश्रीस्ततस्तस्य दैत्यं तु बलिमन्वगात् / नित्यश्रीर्नित्यपुरुषं वासुदेवमथान्वगात्

Entonces la Sri de la Victoria siguió al daitya Bali; y la Sri eterna siguió al Purusha eterno, Vasudeva.

Verse 31

इन्द्रो ऽपि स्वपुरं गत्वा सर्वदेवसमन्वितः / विषण्णचेता निःश्रीकश्चिन्तयामास देवराट्

Indra también, yendo a su ciudad con todos los dioses, con el corazón abatido y sin fortuna, el rey de los devas se entregó a la reflexión.

Verse 32

अथामरपुरे दृष्ट्वा निमित्तान्यशुभानि च / बृहस्पतिं समाहूय वाक्यमेतदुवाच ह

Luego, al ver presagios funestos en Amarapura, llamó a Brihaspati y pronunció estas palabras.

Verse 33

भगवन्सर्वधर्मज्ञ त्रिकालज्ञानकोविद / दृश्यते ऽदृष्टपूर्वाणि निमित्तान्यशुभानि च

Oh Bhagaván, conocedor de todo dharma y diestro en el saber de los tres tiempos: se ven también presagios infaustos jamás antes contemplados.

Verse 34

किंफलानि च तानि स्युरुपायो वाथ कीदृशः / इति तद्वचनं श्रुत्वा देवेन्द्रस्य बृहस्पतिः / प्रत्युवाच ततो वाक्यं धर्मार्थसहितं शुभम्

“¿Qué frutos traerán y cuál es el remedio?” Al oír estas palabras, Bṛhaspati de Devendra respondió con un discurso auspicioso, unido a dharma y artha.

Verse 35

कृतस्य कर्मणो राजन्कल्पकोटिशतैरपि / प्रायश्चित्तोपभोगाभ्यां विना नाशो न जायते

Oh rey, el karma realizado no se destruye ni aun tras cientos de millones de kalpas; sin expiación (prāyaścitta) y sin experimentar su fruto, no se extingue.

Verse 36

इन्द्र उवाच कर्म वा कीदृशं ब्रह्मन्प्रायश्चित्तं च कीदृशम् / तत्सर्वं श्रोतुमिच्छामि तन्मे विस्तरतो वद

Indra dijo: «Oh brahmán, ¿cómo es el karma y cómo es la expiación? Deseo oírlo todo; dímelo con amplitud».

Verse 37

बृहस्पतिरुवाच हननस्तेयहिंसाश्च पानमन्याङ्गनारतिः / कर्म पञ्चविधं प्राहुर्दुष्कृतं धरणीपतेः

Bṛhaspati dijo: matar, robar, ejercer violencia, beber embriagantes y desear a la mujer ajena: estos son los cinco tipos de mala acción atribuidos al señor de la tierra.

Verse 38

ब्रह्मक्षत्रियविट्शूद्रगोतुरङ्गखरोष्ट्रकाः / चतुष्पदो ऽण्डजाब्जाश्च तिर्यचो ऽनस्थिकास्तथा

Bráhmanas, kṣatriyas, vaiśyas y śūdras; vacas, caballos, asnos y camellos; cuadrúpedos, nacidos de huevo, nacidos en el agua, seres que andan de lado y también los invertebrados.

Verse 39

अयुतं च सहस्रं च शतं दश तथा दश / दशपञ्चत्रिरेकार्धमानुपूर्व्यादिदं भवेत्

Ayuta, sahasra, cien, diez y de nuevo diez; luego diez, cinco, tres, uno y medio: así se da esta sucesión numérica.

Verse 40

ब्रह्मक्षत्रविशां स्त्रीणामुक्तार्थे पापमादिशेत् / पितृमातृगुरुस्वामि पुत्राणां चैव निष्कृतिः

Respecto de las mujeres de bráhmanas, kṣatriyas y vaiśyas, la Escritura prescribe el pecado según el sentido expuesto; y también enseña la expiación para padre, madre, maestro, señor y los hijos.

Verse 41

गुर्वाज्ञया कृतं पापं तदाज्ञालङ्घनेर्ऽथकम् / दशब्राह्मणभृत्यर्थमेकं हन्याद्द्विजं नृपः

El pecado cometido por mandato del maestro se considera (más leve) que el de quebrantar su mandato; por el sustento de diez servidores bráhmanas, el rey puede castigar (dar muerte) a un solo dvija.

Verse 42

शतब्राह्मणभृत्यर्थं ब्राह्मणो ब्राह्मणं तु वा / पञ्चब्रह्मविदामर्थे त्रैश्यमेकं तु दण्डयेत्

Por el sustento de cien servidores bráhmanas, un bráhmana puede incluso castigar a un bráhmana; y por el bien de cinco conocedores de Brahman, que se castigue a un vaiśya.

Verse 43

वैश्यं दशविशामर्थे विशां वा दण्डयेत्तथा / तथा शतविशामर्थे द्विजमेकं तु दण्डयेत्

Por una falta equivalente al castigo de diez viśa, castígese al vaiśya, y del mismo modo al viśa; y si equivale al de cien viśa, castígese a un solo dvija.

Verse 44

शूद्राणां तु सहस्राणां दण्डयेद्ब्राह्मणं तु वा / तच्छतार्थं तु वा वैश्यं तद्दशार्द्धं तु शूद्रकम्

Si la pena equivale a la de mil śūdra, puede castigarse a un brāhmaṇa; al vaiśya se le impone la centésima parte, y al śūdra la mitad de la décima parte.

Verse 45

बन्धूनां चैव मित्राणामिष्टार्थे तु त्रिपादकम् / अर्थं कलत्रपुत्रार्थे स्वात्मार्थे न तु किञ्चन

Por el bien querido de parientes y amigos, entréguense tres cuartas partes (de la riqueza); por el bien de esposa e hijos, (una parte) de bienes; mas por el propio interés, nada en absoluto.

Verse 46

आत्मानं हन्तुमारब्धं ब्राह्मणं क्षत्रियं विशम् / गां वा तुरगमन्यं वा हत्वा दोषैर्न लिप्यते

Si un brāhmaṇa, un kṣatriya o un vaiśya se dispone a quitarte la vida, o a matar una vaca, un caballo u otro animal, al darle muerte no se incurre en culpa.

Verse 47

आत्मदारात्मजभ्रातृबन्धूनां च द्विजोत्तम / क्रमाद्दशगुणो दोषो रक्षणे च तथा फलम्

Oh dvijottama: respecto de uno mismo, de la esposa, del hijo, del hermano y de los parientes, por orden, la falta se vuelve diez veces mayor si no se protege; y al proteger, el fruto es igualmente (multiplicado).

Verse 48

भूपद्विजश्रोत्रियवेदविद्व्रतीवेदान्तविद्वेदविदां विनाशे / एकद्विपञ्चाशदथायुतं च स्यान्निष्कृतिश्चेति वदन्ति संतः

Si se causa la ruina del rey, del dvija, del śrotriya, del conocedor del Veda, del observante de votos, del sabio del Vedānta y de los eruditos, los santos dicen que la expiación es de uno, dos, cincuenta y cinco, y además un ayuta (diez mil).

Verse 49

तेषां च रक्षणविधौ हि कृते च दाने पूर्वोदितोत्तरगुणं प्रवदन्ति पुण्यम् / तेषां च दर्शनविधौ नमने चकार्ये शूश्रूषणे ऽपि चरतां सदृशांश्च तेषाम्

Al cumplir el rito de protegerlos y al dar dāna, se proclama un mérito más excelente que el antes dicho; y también en su darśana, en la reverencia, en el servicio (śuśrūṣā) y en vivir con conducta virtuosa semejante a la suya, se obtiene igual mérito.

Verse 50

सिंहव्याघ्रमृगादीनि लोकहिंसाकराणि तु / नृपो हन्याच्च सततं देवार्थे ब्राह्मणार्थके

A los leones, tigres, ciervos y demás que causan daño al pueblo, el rey debe abatirlos siempre, por la causa de los devas y por el bien de los brāhmaṇas.

Verse 51

आपत्स्वात्मार्थके चापि हत्वा मेध्यानि भक्षयेत्

En tiempo de calamidad, aun por necesidad propia, puede matarse y comerse a los animales puros (medhya).

Verse 52

नात्मार्थे पाचयेदन्न नात्मार्थे पाचयेत्पशून् / देवार्थे ब्राह्मणार्थे वा पचमानो न लिप्यते

No se cocine alimento para uno mismo, ni se cocinen animales para uno mismo; pero quien cocina por la causa de los devas o por el bien de los brāhmaṇas no queda manchado por el pecado.

Verse 53

पुरा भगवती माया जगदुज्जीवनोन्मुखी / ससर्ज सर्वदेवांश्च तथैवासुरमानुषान्

En tiempos antiguos, la sagrada Māyā, inclinada a vivificar el mundo, creó a todos los dioses, y asimismo a los asuras y a los humanos.

Verse 54

तेषां संरक्षणार्थाय पशूनपि चतुर्दश / यज्ञाश्च तद्विधानानि कृत्वा चैनानुवाच ह

Para su protección, estableció catorce animales aptos para el sacrificio, así como los yajñas y sus prescripciones, y entonces les habló en instrucción.

Verse 55

यजध्वं पशुभिर्देवान्विधिनानेन मानवाः / इष्टानि ये प्रदास्यन्ति पुष्टास्ते यज्ञभाविताः

Oh humanos, adorad a los dioses con animales de sacrificio según este rito; nutridos y complacidos por el yajña, os concederán los dones deseados.

Verse 56

एवं प्रवर्तितं चक्रं नानुवर्तयतीह यः / दरिद्रो नारकश्चैव भवेज्जन्मनि जन्मनि

Quien aquí no sigue la rueda así puesta en movimiento, será pobre y destinado al infierno, nacimiento tras nacimiento.

Verse 57

देवतार्थे च पित्रर्थे तथैवाभ्यागते गुरौ / महदागमने चैव हन्यान्मेध्यान्पशून्द्विजः

Por causa de los dioses y de los antepasados, así como para el maestro llegado como huésped, y en una gran llegada, el dvija debe sacrificar animales aptos para el rito.

Verse 58

आपत्सु ब्राह्मणो मांसं मेध्यमश्नन्न दोषभाक् / विहितानि तु कार्याणि प्रतिषिद्धानि वर्जयेत्

En tiempo de calamidad, si un bráhmana come carne pura (medhya), no incurre en falta. Mas debe cumplir los actos prescritos y evitar los prohibidos.

Verse 59

पुराभूद्युवनाश्वस्य देवतानां महाक्रतुः / ममायमिति देवानां कलहः समजायत

En tiempos antiguos, Yuvanāśva celebró para los dioses un gran sacrificio, un mahākratu. Entonces surgió entre los devas una disputa: “¡Es mío!”, decían.

Verse 60

तदा विभज्य देवानां मानुषांश्च पशूनपि / विभज्यैकैकशः प्रदाद्ब्रह्मा लोकपितामहः

Entonces Brahmā, el Pitāmaha del mundo, separó a los dioses, a los hombres y también a los animales; y, dividiéndolo, lo otorgó a cada cual por turno.

Verse 61

ततस्तु परमा शक्तिर्भूतसंधसहायिनी / कुपिताभूत्ततो ब्रह्मा तामुवाच नयान्वितः

Entonces la Potencia suprema, auxiliadora de las huestes de seres, se enfureció. Y Brahmā, dotado de prudencia, le habló.

Verse 62

प्रादुर्भूता समुद्वीक्ष्य भूतानन्दभयान्वितः / प्राञ्जलिः प्रणतस्तुत्वा प्रसीदेति पुनः पुनः

Al verla manifestarse, colmado de gozo y temor, juntó las manos, se postró, la alabó y repetía una y otra vez: «¡Sé propicia, sé propicia!»

Verse 63

प्रादुर्भूता यतो ऽसि त्वं कृतर्थो ऽस्मि पुरो मम / त्वयैतदखिलं कर्म निर्मितं सुशुभाशुभम्

Puesto que te has manifestado ante mí, me siento colmado en mi propósito. Por ti ha sido creado todo este obrar, lo muy auspicioso y lo infausto.

Verse 64

श्रुतयः स्मृतयश्चैव त्वयैव प्रतिपादिताः / त्वयैव कल्पिता यागा मन्मुखात्तु महाक्रतौ

Las Śruti y las Smṛti fueron expuestas por ti misma. En el gran rito, tú concebiste los yajña, aunque se manifestaron por mi boca.

Verse 65

ये विभक्तास्तु पशवो देवानां परमेश्वरि / ते सर्वे तावकाः संतुभूतानामपि तृप्तये

Oh Parameśvarī, los animales asignados a los dioses, que todos sean tuyos, para la satisfacción de todos los seres.

Verse 66

इत्युक्त्वान्तर्दधे तेषां पुर एव पितामहः / तदुक्तेनैव विधिना चकार च महाक्रतून्

Dicho esto, el Pitāmaha se desvaneció ante ellos. Y conforme al rito que había indicado, se celebraron los grandes sacrificios.

Verse 67

इयाज च परां शक्तिं हत्वा मेध्यान्पशूनपि / तत्तद्विभागो वेदेषु प्रोक्तत्वादिह नोदितः

Y ofreció sacrificio a la Suprema Śakti, dando muerte también a los animales aptos para el rito. Sus porciones se declaran en los Veda; por eso aquí no se detallan.

Verse 68

स्त्रियः शुद्रास्तथा मांसमादद्युर्ब्राह्मणं विना / आपत्सु ब्राह्मणो वापि भक्षयेद्गुर्वनुज्ञया

Las mujeres y los śūdra pueden tomar carne sin la presencia de un brāhmaṇa; en tiempos de apuro, incluso el brāhmaṇa puede comerla con el permiso del maestro.

Verse 69

शिवोद्भवमिद पिण्डमत्यथ शिवतां गतम् / उद्बुध्यस्व पशो त्वं हि नाशिवः सञ्छिवो ह्यसि

Este cuerpo procede de Śiva y ha alcanzado plenamente la condición de Śiva; oh ser atado, despierta: no eres sin Śiva, eres en verdad Śiva.

Verse 70

ईशः सर्वजगत्कर्ता प्रभवः प्रलयस्तथा / यतो विश्वाधिको रुद्रस्तेन रुद्रो ऽसि वै पशो

Īśvara es el hacedor de todo el universo, su origen y su disolución; y puesto que Rudra trasciende el mundo, oh ser atado, tú eres en verdad Rudra.

Verse 71

अनेन तुरगं गा वा गजोष्ट्रमहिषादिकम् / आत्मार्थं वा परार्थं वा हत्वा दोषैर्न लिप्यते

Con este rito, matar caballo, vaca, elefante, camello, búfalo y otros, por el bien propio o ajeno, no mancha con culpa.

Verse 72

गृहानिष्टकरान्वापि नागाखुबलिवृश्चिकान् / एतद्गृहाश्रमस्थानां क्रियाफलमभीप्सताम् / मनःसंकल्पसिद्धानां महतां शिववर्चसाम्

Incluso respecto de serpientes, ratones, insectos de ofrenda y escorpiones que dañan la casa: ésta es la norma para los gṛhastha que desean el fruto de los ritos, y para los grandes que, logrando por el voto mental, resplandecen con la gloria de Śiva.

Verse 73

पशुयज्ञेन चान्येषामिष्टा पूर्तिकरं भवेत् / जपहोमार्चनाद्यैस्तु तेषामिष्टं च सिध्यति

Mediante el sacrificio ritual de animales, los deseos de otros pueden colmarse; y por japa, homa, arcana y demás actos de culto, también se cumple su anhelo.