Adhyaya 15

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते पूर्वभागे द्वितीये ऽनुषङ्गपादे प्रियव्रतवंशानुकीर्त्तनं नाम चतुदशो ऽध्यायः सूत उवाच एवं प्रजासन्निवेशं श्रुत्वा वै शांशपायनिः / पप्रच्छ नियतं सूतं पृथिव्युद धिविस्तरम्

Así, en el Śrī Brahmāṇḍa Mahāpurāṇa, en la primera parte proclamada por Vāyu, en el segundo anuṣaṅga-pāda, el capítulo decimocuarto llamado “Recitación del linaje de Priyavrata”. Dijo Sūta: Al oír tal disposición de las criaturas, Śāṃśapāyani preguntó con firmeza a Sūta acerca de la extensión de la tierra y de los mares.

Verse 2

कति द्वीपा समुद्रा वा पवता वा कति स्मृताः / कियन्ति चैव वर्षाणि तेषु नद्यश्च काः स्मृताः

¿Cuántos dvīpas, cuántos océanos y cuántas montañas se recuerdan? ¿Y cuántos varṣas hay en ellos, y qué ríos se mencionan allí?

Verse 3

महा भूतप्रमाणं च लोकालोकं तथैव च / पर्यायं परिमाणं च गतिं चन्द्रार्कयोस्तथा / एतत्प्रबूहि नः सर्वं विस्तरेण यथार्थतः

Explícanos la medida de los mahābhūtas, el ámbito de Lokāloka, su orden y magnitud, y también el curso de la luna y del sol; dinos todo ello con amplitud, conforme a la verdad.

Verse 4

सूत उवाच हन्त वो ऽहं प्रवक्ष्यामि पृथिव्यायामविस्तरम्

Dijo Sūta: Escuchad; os expondré la amplitud de la tierra.

Verse 5

संख्यां चैव समुद्राणां द्वीपानां चैव विस्तरम् / द्वीपभेदसहस्राणि सप्तस्वन्तर्गतानि च

La cuenta de los océanos y la extensión de las islas-continentes, y también los miles de variedades de islas contenidas en aquellas siete regiones.

Verse 6

न शक्यन्ते क्रमेणेह वक्तुं यैः सततं जगत् / सप्त द्वीपान्प्रवक्ष्यामि चन्द्रादित्यग्रहैः सह

Aquello por lo cual el mundo se sostiene sin cesar no puede decirse aquí en orden; expondré los siete continentes-islas junto con la Luna, el Sol y los planetas.

Verse 7

तेषां मनुष्या स्तर्क्केण प्रमाणानि प्रचक्षते / अचिन्त्याः खलु ये भावा न तांस्तर्केण साधयेत्

Los hombres señalan medidas y pruebas mediante el razonamiento; pero las realidades verdaderamente inconcebibles no deben forzarse a quedar demostradas por la lógica.

Verse 8

प्रकृतिभ्यः परं यच्च तदचिन्त्यं प्रचक्षते / नववर्षं प्रवक्ष्यामि जंबूद्वीपं यथातथम्

Aquello que está más allá de las prakṛti se llama ‘inconcebible’; ahora expondré, tal cual es, las nueve varṣa de Jambūdvīpa.

Verse 9

विस्तरान्मण्डलाच्चैव योजनैस्तन्निबोधत / शतमेकं सहस्राणां योजनाग्रात्समन्ततः

Comprended su extensión y su contorno en yojanas; por todos lados se extiende hasta cien yojanas dentro de esos millares.

Verse 10

नानाजनपदाकीर्णः पुरैश्च विविधैश्शुभैः / सिद्धचारणसंकीणः पर्वतैरुपशोभितः

Estaba colmado de numerosos reinos y de diversas ciudades auspiciosas; poblado de Siddhas y Cāraṇas, y hermoseado por montañas.

Verse 11

सर्वधातुनिबद्धैश्च शिलाजाल समुद्भवैः / पर्वतप्रभवाभिश्च नदीभिः सर्वतस्ततः

Allí, por doquier, corrían ríos nacidos de las montañas, surgidos de tramas de roca y ricos en toda clase de minerales.

Verse 12

जंबूद्वीपः पृथुः श्रीमान् सर्वतः पृथुमण्डलः / नवभिश्चावृतः सर्वो भुवनैर्भूतभावनैः

Jambūdvīpa era vasto y espléndido; su círculo se extendía por todas partes, y estaba enteramente rodeado por nueve bhuvanas, sustentadores de los seres.

Verse 13

लवणेन समुद्रेण सर्वतः परिवारितः / जंबूद्वीपस्य विस्तारात् समेन तु समन्ततः

Estaba rodeado por todas partes por el océano salado; y ese océano se extendía uniformemente en torno, igualando la amplitud de Jambūdvīpa.

Verse 14

प्रागायताः सूपर्वाणः षडिमे वर्षपर्वताः / अवगाढा ह्युभयतः मसुद्रौ पूर्वपश्चिमौ

Estos seis montes de las regiones (varṣa) se extendían hacia el oriente, con firmes articulaciones; y por ambos lados se hundían profundamente en los mares del este y del oeste.

Verse 15

हिमप्रायश्च हिमवान् हेमकूटश्च हेमवान् / सर्वर्त्तुषु सुखश्चापि निषधः पर्वतो महान्

El Himaván cubierto de nieve, el Hemakūṭa y el Hemaván de cumbres doradas; y el gran monte Niṣadha, grato en todas las estaciones.

Verse 16

चतुर्वर्णश्च सौवर्णो मेरुश्चारुतमः स्मृतः / द्वात्रिंशच्च सहस्राणि विस्तीर्णः स च मूर्द्धनि

Se recuerda al Meru como el más hermoso: de cuatro colores y de naturaleza áurea; en su cima se extiende por treinta y dos mil yojanas.

Verse 17

वृत्ताकृतिप्रमाणश्च चतुरस्रः समुच्छ्रितः / नानावर्णास्तु पार्श्वेषु प्रजापतिगुणान्वितः

Su medida es como la de un círculo, pero se alza en forma cuadrangular; en sus flancos hay múltiples colores, dotado de las cualidades de Prajāpati.

Verse 18

नाभिबन्धनसंभूतो ब्रह्मणो ऽव्यक्तजन्मनः / पूर्वतर्ः श्वेतवर्णश्च ब्राह्मणस्तस्य तेन तत्

Lo que nació del lazo del ombligo de Brahmā, de origen inmanifestado; hacia el oriente es blanco, como Brāhmaṇa—por eso se dice así.

Verse 19

पार्श्वमुत्तरतस्तस्य रक्तवर्मः स्वभावतः / तेनास्य क्षत्त्रभावस्तु मेरोर्नानार्थकारणात्

En su flanco septentrional hay, por naturaleza, un manto rojo; por ello, por diversas causas, se dice que el Meru posee condición de Kṣatriya.

Verse 20

पीतश्च दक्षिणेनासौ तेन वैश्यत्वमिष्यते / भृङ्गपत्रनिभश्चापि पश्चिमेन समाचितः

El que está al sur, de color amarillo, es tenido por de condición vaiśya; y el que se halla al occidente se dice de tono semejante a la hoja del bhṛṅga.

Verse 21

तेनास्य शूद्रभावः स्यादिति वर्णाः प्रकीर्त्तिताः / वृत्तः स्वभावतः प्रोक्तो वर्णतः परिमाणतः

Así se dice que en él surgirá la condición de śūdra; de este modo se han proclamado los varṇa. Su forma se declara según su naturaleza, y su medida se determina por el color.

Verse 22

नीलश्च वैदुर्यमयः श्वेतः घुक्लो हिरण्मयः / मयुरबर्हवर्णस्तु शातकैंभश्च शृङ्गवान्

Uno es azul, hecho como la gema vaidūrya; uno es blanco, resplandeciente y áureo; uno tiene el color del plumaje del pavo real; y uno, semejante al oro śātakumbha, es cornudo.

Verse 23

एते पर्वतराजानः सिद्धचारणसेविताः / तेषामन्तरविष्कंभो नवसाहस्र उच्यते

Estos son los reyes de las montañas, servidos por siddhas y cāraṇas. La anchura entre ellos se dice que es de nueve mil.

Verse 24

मध्ये त्विलावृतं नाम महामेरोः समन्तमः / नवैवं तु सहस्राणि विस्तीर्णं सर्वतस्तु तत्

En el centro está la región llamada Ilāvṛta, que rodea por completo al Mahāmeru. Se dice que se extiende en todas direcciones por nueve mil.

Verse 25

मध्ये तस्य महामेरुर्विधूम इव पावकः / वेद्यर्द्धं दक्षिणं मेरोरुत्तरार्द्धं तथोत्तरम्

En su centro se alza el Mahāmeru, resplandeciente como fuego sin humo. La mitad meridional del Meru es como un vedi (altar sagrado), y la mitad septentrional igualmente hacia el norte.

Verse 26

वर्षाणि यानि षट् चैव तेषां ये वर्षपर्वताः / द्वे द्वे सहस्रे विस्तीर्णा योजनानां समुच्छ्रयात्

Esos seis varṣa tienen sus montes divisores; cada uno se extiende en anchura por dos mil yojana, según la medida de su elevación.

Verse 27

जंबूद्वीपस्य विस्तारात्तेषामायाम उच्यते / योजनानां सहस्राणि शतं द्वावायतौ गिरी

Según la extensión de Jambūdvīpa se declara su longitud: aquellos montes alcanzan ciento dos mil yojana de largo.

Verse 28

नीलश्च निषधश्चैव ताभ्यां हीनास्तु ये परे / श्वेतश्च हेमकूटश्च हिमवाञ्छृङ्गवांस्तथा

Están Nīla y Niṣadha; y otros montes menores que ellos: Śveta, Hemakūṭa y también Himavān, coronado de cumbres.

Verse 29

नवती द्वे अशीती द्वे सहस्राण्यायतास्तु तेः / तेषां मध्ये जनपदास्तानि वर्णाणि सप्त वै

Su longitud es, respectivamente, noventa y dos mil y ochenta y dos mil yojana. Entre ellos hay janapada; y se dice en verdad que son siete varṇa.

Verse 30

प्रपातविषमैस्तैस्तु पर्वतैरावृतानि तु / संततानि नदीभेदैरगम्यानि परस्परम्

Esas regiones están cercadas por montañas abruptas y desiguales por los despeñaderos, y quedan continuamente separadas por múltiples ramales de ríos; por ello son inaccesibles entre sí.

Verse 31

वसंति तेषु सत्त्वानि नानाजातीनि सर्वशः / इदं हैमवतं वर्षं भारतं नाम विश्रुतम्

Allí habitan por doquier seres de múltiples linajes. Esta es la varṣa vinculada al Himavat, célebre con el nombre de ‘Bhārata’.

Verse 32

हेमकूटं परं ह्यस्मा न्नान्ना किंषुरुपं स्मृतम् / नैषधं हेमकूटात्तु हरिवर्षं तदुच्यते

Más allá está Hemakūṭa, recordado también como Kiṃśurūpa. Después de Hemakūṭa se halla Naiṣadha; a esa región se la llama Harivarṣa.

Verse 33

हरिवर्षात्परं चापि मेरोश्व तदिलावृतम् / इलावृतात्पिरं नीलं सम्यकं नाम विश्रुतम्

Más allá de Harivarṣa, junto al Meru, está Ilāvṛta. Después de Ilāvṛta se halla Nīla, célebre con el nombre de Samyaka.

Verse 34

रम्यकात्परतर्ः श्वेतं विश्रुतं तद्धिरण्मयम् / हिरण्मयात्परं चैव शृङ्गवत्तः कुरु स्मृतम्

Más allá de Ramyaka está Śveta, célebre como Hiraṇmaya. Y más allá de Hiraṇmaya, hacia Śṛṅgavat, se recuerda la tierra de Kuru.

Verse 35

धनुःसंस्थे तु विज्ञेये द्वे वर्षे दक्षिणोत्तरे / दीर्घाणि तत्र चत्वारि मध्यमं तदिलावृतम्

En la región situada bajo Dhanu, deben conocerse dos varṣa (tierras) al sur y al norte; allí hay cuatro extensiones largas, y en medio se halla Ilāvṛta.

Verse 36

अर्वाक् च निषधस्याथ वेद्यर्द्धं दक्षिणं स्मृतम् / परं नीलवतो यच्च वेद्यर्द्धं तु तदुत्तरम्

Lo que está de este lado del monte Niṣadha se recuerda como la mitad meridional de la Vedi; y lo que está más allá de Nīlavata es la mitad septentrional de la Vedi.

Verse 37

वेद्यर्द्धे दक्षिणे त्रीणि त्रीणि वर्षाणि चोत्तरे / तयोर्मध्ये तु विज्ञेयो मेरुर्मध्य इलावृतम्

En la mitad meridional de la Vedi hay tres varṣa, y en la mitad septentrional también tres; entre ambas, en el centro, debe conocerse el monte Meru, el corazón de Ilāvṛta.

Verse 38

दक्षिणेन तु नीलस्य निषधस्योत्तरेम तु / उदगायेतो महाशैलो माल्यवान्नाम नामतः

Al sur del monte Nīla y al norte de Niṣadha, extendiéndose hacia el norte, se alza la gran montaña llamada Mālyavān.

Verse 39

योजनानां सहस्रं तु आनील निषधायतः / आयामतश्चतुस्त्रिंशत्सहस्राणि प्रकीर्तितः

Su anchura, desde Nīla hasta Niṣadha, es de mil yojanas; y su longitud se proclama de treinta y dos mil yojanas.

Verse 40

तस्य प्रतीच्यां विज्ञेयः पर्वतो गन्धमादनः / आयामतो ऽथ विस्तारान्माल्यवा नितिविश्रुतः

Hacia el occidente de aquel lugar debe conocerse el monte Gandhamādana; y por su longitud y amplitud es célebre con el nombre de Mālyavān.

Verse 41

परिमण्डलयोर्मेरुर्मध्ये कनकपर्वतः / चतुर्वणः स सौवर्णः चतुरस्रः समुच्छ्रितः

Entre los dos círculos, en el centro del Meru, se alza el Monte Kanaka; es de cuatro colores, todo de oro, de forma cuadrada y elevado en altura.

Verse 42

सुमेरुः शुशुभेशुभ्रो राजव त्समधिष्ठितः / तरुणादित्यवर्णाभो विधूम इव पावकः

El Sumeru resplandeció, blanco y puro, como un rey asentado en su trono; tenía el color del sol naciente y brillaba como fuego sin humo.

Verse 43

योजनानां सहस्राणि चतुरशीतरुच्छ्रितः / प्रविष्टः षोडशाधस्ताद्विस्तृतः षोडशैव तु

Su altura es de ochenta y cuatro mil yojanas; hacia abajo se hunde dieciséis (mil yojanas), y su anchura es también de dieciséis (mil yojanas).

Verse 44

शरावसंस्थितत्वात्तु द्वात्रिंशन्मूर्ध्निविस्तृतः / विस्तारात्रिगुणस्तस्य परिणाहः समन्ततः

Por estar dispuesto como un cuenco (śarāva), su anchura en la cima es de treinta y dos (mil yojanas); y su circunferencia por todos lados es triple de esa anchura.

Verse 45

मण्डलेन प्रमाणेन त्र्यस्रे मानं तदिष्यते / चत्वारिंशत्सहस्राणि योजनानां समन्ततः

Según la medida del maṇḍala, se establece la dimensión del triángulo; por todos lados se extiende cuarenta mil yojanas.

Verse 46

अष्टाभिरधिकानि स्युस्त्र्यस्रे मानं प्रकीर्त्तितम् / चतुरस्रेण मानेन परिणाहः समन्ततः

Se proclama que la medida del triángulo es ocho más; y con la medida del cuadrado se determina el perímetro por todas partes.

Verse 47

चतुः षष्टिसहस्राणि योजनानां विधीयते / स पर्वतो महादिव्यो दिव्यौषधिसमन्वितः

Se fija su medida en sesenta y cuatro mil yojanas; ese monte es grandemente divino, colmado de hierbas celestiales.

Verse 48

भुवनैरावृतः सर्वो जातरूपमयैः शुभैः / तत्र देवगणाः सर्वे गन्धर्वोरगराक्षसाः

Todo está rodeado por mundos auspiciosos hechos de oro; allí se hallan todas las huestes de devas, gandharvas, uragas y rākṣasas.

Verse 49

शैलराजे प्रदृश्यन्ते शुभाश्चाप्सरसां गणाः / स तु मेरुः परिवृतो भुवनैर्भूतभावनैः

En el rey de las montañas se contemplan las huestes auspiciosas de apsaras; y ese Meru está rodeado de mundos que nutren a los seres.

Verse 50

चत्वारो यस्य देशा वै चतुःपार्श्वेष्वधिष्ठिताः / भद्राश्वा भरताश्वैव केतुमालाश्च पश्चिमाः

En sus cuatro flancos están establecidos cuatro reinos: Bhadrāśva, Bharatāśva y, hacia el occidente, Ketumāla.

Verse 51

उत्तराः कुरवश्चैव कृतपुण्यप्रतिश्रयाः / गन्धमादनपर्श्वे तु परैषापरगण्डिका

Al norte están los Uttara-Kuru, refugio de los méritos acumulados; junto al monte Gandhamādana se hallan Paraiṣā y Aparagaṇḍikā.

Verse 52

सर्वर्त्तुरमणीया च नित्यं प्रमुदिता शिवा / द्वात्रिंशत्तु सहस्राणि योजनैः पूर्वपश्चिमात्

Es grata en todas las estaciones, siempre jubilosa y auspiciosa; de oriente a occidente se extiende por treinta y dos mil yojanas.

Verse 53

आयामतश्चतुस्त्रिंशत्सहस्राणि प्रमाणतः / तत्र ते शुभकर्माणः केतुमालाः प्रतिष्ठिताः

En longitud mide treinta y cuatro mil yojanas; allí están establecidos los habitantes de Ketumāla, de obras virtuosas.

Verse 54

तत्र काला नराः सर्वे महासत्त्वा महाबलाः / स्त्रियश्चोत्पल पत्राभाः सर्वास्ताः प्रियदर्शनाः

Allí todos los hombres son de tez oscura, de gran temple y gran fuerza; y las mujeres resplandecen como hojas de loto azul, todas gratas a la vista.

Verse 55

तत्र दिव्यो महावृक्षः पनसः पड्रसाश्रयः / ईश्वरो ब्रह्मणः पुत्रः कामचारी मनोजवः

Allí se alza un árbol divino y grandioso, el panasa, morada de los seis sabores. Allí está Īśvara, hijo de Brahmā, que vaga a voluntad y es veloz como el pensamiento.

Verse 56

तस्य पीत्वा फलरसं जीवन्ति च समायुतम् / पार्श्वे माल्यवतश्चापि पूर्वे ऽपूर्वा तु गण्डिका

Bebiendo el jugo de su fruto, ellos viven largamente. A su lado está Mālyavat, y hacia el oriente se halla la maravillosa Gaṇḍikā.

Verse 57

आयामादथ विस्ताराद्यथैषापरगण्डिका / भद्राश्वास्तत्र विज्ञेया नित्यं मुदितमानसाः

En longitud y anchura, tal como es esta Gaṇḍikā del otro lado, así es también la Gaṇḍikā. Allí se conocen los Bhadrāśva, de corazón siempre jubiloso.

Verse 58

भद्रशालवनं चात्र कालाम्रस्तु महाद्रुमः / तत्र ते पुरुषाः स्वेता महोत्साहा बलान्विताः

Aquí hay un bosque de Bhadrāśāla, y también un gran árbol llamado Kālāmrā. Allí los hombres son de tez blanca, de gran ardor y dotados de fuerza.

Verse 59

स्त्रियः कुमुदवर्णाभाः सुन्दर्यः प्रियदर्शनाः / चन्द्रप्रभाश्चन्द्रवर्णाः पूर्णचन्द्र निभाननाः

Las mujeres resplandecen con el color del kumuda, hermosas y gratas a la vista. Brillan con luz lunar, tienen tono de luna y rostros semejantes a la luna llena.

Verse 60

चन्द्रशीतलगात्र्यस्ताः स्त्रिय उत्पलगन्धिकाः / दशवर्षसहस्राणि तेषामायुरनामयम्

Las mujeres de allí tienen el cuerpo fresco como la luna y fragancia de loto utpala. Su vida dura diez mil años, libres de enfermedad.

Verse 61

कालाम्रस्य रसं पीत्वा सर्वे च स्थिरयौवनाः / दक्षिणेन तु श्वेतस्य नीलस्यैवोत्तरेण च

Al beber el jugo del mango oscuro (kālāmra), todos conservan una juventud firme—al sur del monte Śveta y al norte del monte Nīla.

Verse 62

वर्षं रमणकं नाम जायन्ते तत्र मानवाः / रतिप्रधाना विमला जरादौर्गन्ध्यवर्जिताः

En la región llamada Ramaṇaka nacen los hombres: dados a la dicha amorosa, puros, libres de vejez y de mal olor.

Verse 63

शुक्लाभिजनसंपन्नाः सर्वे च प्रियदर्शनाः / तत्रापि सुमहान्वृक्षो न्यग्रोधो रोहितो महान्

Todos son de linaje puro y de aspecto agradable. Allí también hay un árbol inmensamente grande: el gran nyagrodha llamado Rohita.

Verse 64

तस्यापि ते फलरसं पिबन्तो वर्त्तयन्ति वै / दशवर्षसहस्राणि शतानि दश पञ्च च

Viven bebiendo el jugo del fruto de ese árbol: diez mil años, y además diez y quinientos (es decir, mil quinientos) años.

Verse 65

जीवन्ति ते महाभागाः सदा त्दृष्टा नरोत्तमाः / दक्षिणे वै शृङ्गवतः श्वेतस्याप्युत्तरेण च

Viven siempre aquellos varones excelsos y muy afortunados, los que moran al sur del monte Śṛṅgavat y también al norte del monte Śveta.

Verse 66

वर्षं हैरण्वतं नाम यत्र हैरण्वती नदी / महाबलाः सुतेजस्का जायन्ते तत्र मानवाः

Allí está la región llamada Hairaṇvata, donde corre el río Hairaṇvatī; allí nacen los hombres de gran fuerza y resplandeciente vigor.

Verse 67

यक्षा वीरा महासत्त्वा धनिनः प्रियदर्शनाः / एकादशसहस्राणि वर्षाणां ते महौजसः

Esos Yakṣa son valientes, de gran temple, ricos y de grata apariencia; llenos de gran vigor, viven once mil años.

Verse 68

आयुः प्रमाणं जीवन्ति शतानि दश पञ्च च / यस्मिन्वर्षे महावृक्षो लकुचः षड्रसाश्रयः

Viven según la medida de su vida, mil quinientos años; en esa región hay un gran árbol llamado Lakuca, morada de los seis sabores.

Verse 69

तस्य पीत्वा फलरसं ते जीवन्ति निरामयाः / त्रीणि शृङ्गवतः शृङ्गाण्युच्छ्रितानि महान्ति च

Bebiendo el jugo de sus frutos, viven libres de enfermedad; y el monte Śṛṅgavat alza tres cumbres, elevadas y grandiosas.

Verse 70

एकं मणिमयं तेषामेकं चैव हिरण्मयम् / सर्वरत्नमयं चैकं भवनैरुपशोभितम्

Sus moradas eran de tres clases: una hecha de gemas, otra de oro, y otra de todas las joyas; todas embellecidas por espléndidos palacios.

Verse 71

उत्तरे वै शृङ्गावतः समुद्रस्य च दक्षिणे / कुरवस्तत्र तद्वर्षं पुण्यं सिद्धनिषेवितम्

Al norte del monte Śṛṅgāvata y al sur del océano se halla la región llamada Kuru; es santa y frecuentada por los siddhas.

Verse 72

तत्र वृक्षा मधु फला नित्यपुष्पफलोपगाः / वस्त्राणि च प्रसूयन्ते फलेष्वाभरणानि च

Allí los árboles dan frutos dulces como miel, siempre colmados de flores y frutos; y en sus frutos nacen también vestiduras y ornamentos.

Verse 73

सर्वकामप्रदास्तत्र केचिद्वक्षा मनोरमाः / गन्धवर्णरसो पेतं प्रक्षरन्ति मधूत्तमम्

Allí hay árboles encantadores que conceden todo deseo; destilan la miel más excelente, colmada de fragancia, color y sabor.

Verse 74

अपरे क्षीरिणो नाम वृक्षास्तत्र मनोरमाः / ये क्षरन्ति सदा क्षीरं षड्रसं ह्यमृतोपमम्

Hay también árboles encantadores llamados Kṣīriṇa; ellos manan siempre leche de seis sabores, semejante al amṛta.

Verse 75

सर्वा मणिमयी भूमिः सूक्ष्मकाञ्चनवालुका / सर्वर्तुसुखसंपन्ना न्निष्पङ्का नीरजा शुभा

Allí toda la tierra es de gemas, con arena sutil como polvo de oro. Está colmada del gozo de todas las estaciones, sin lodo, pura y auspiciosa.

Verse 76

देवलोकच्युतास्तत्र जायन्ते मानवाः शुभाः / शुक्लाभिजनसंपन्नाः सर्वे च स्थिरयौवनाः

Allí nacen hombres auspiciosos, descendidos del mundo de los dioses. Todos poseen linaje puro y noble, y una juventud firme que no decae.

Verse 77

मिथुनानि प्रसूयन्ते स्त्रियश्चाप्सरसः समाः / तेषां ते क्षीरिणां क्षीरं पिबन्ति ह्यमृतो पमम्

Allí nacen en parejas, y las mujeres son como apsaras. Beben la leche de las nodrizas, leche semejante al amrita.

Verse 78

मिथुनं जायते सद्यः समं चैव विवर्द्धते / समं शीलं च रूपं च प्रियता चैव तत्समा

La pareja nace al instante y crece de modo parejo. Su carácter y su belleza son iguales, y también es igual el amor que se profesan.

Verse 79

अन्योन्यमनुरक्ताश्च चक्रवाकसधर्मिणः / अनामया ह्यशोकाश्च नित्यं सुखनिषेविणः

Se aman mutuamente, fieles como los cakravāka. Están libres de enfermedad y de pena, y moran siempre en el gozo.

Verse 80

त्रयोदशसहस्राणि शतानि दश पञ्च च / जीवन्ति ते महावीर्या न चान्यस्त्रीनिषेविणः

Esos grandes héroes viven trece mil trescientos quince años, y no se entregan al trato con mujeres ajenas.