Adhyaya 14

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते पूर्वभागे द्वितीये ऽनुषङ्गपादे कालसद्भाववर्णनं नाम त्रयोदशोंऽध्याय सुत उवाच अथान्तरेषु सर्वेषु अतीतानागतेष्विह / तुल्याभिमानिनः सर्वे जायन्ते नामरूपतः

Así, en el Śrī Brahmāṇḍa Mahāpurāṇa, en la sección anterior proclamada por Vāyu, en el segundo Anuṣaṅga-pāda, el capítulo decimotercero llamado “Descripción de la realidad del Tiempo”. Dijo Sūta: En todos los intervalos, en lo pasado y en lo venidero, todos nacen con igual sentido de sí, según nombre y forma.

Verse 2

देवाश्चाष्टविधा ये च तस्मिन्मम्वन्तरे ऽधिपाः / ऋषयो मनवश्चैव सर्वे तुल्यप्रयोजनाः

En ese manvantara, los devas, ocho en sus clases y señores del período, así como los ṛṣi y los Manu, todos comparten un mismo propósito.

Verse 3

महर्षिसर्गः संक्रान्तो वंशं स्वायंभुवस्य तु / विस्तरेणानुपूर्व्या च कीर्त्य मानं निबोधत

La creación de los grandes ṛṣi ha proseguido; ahora comprended la alabanza del linaje de Svāyaṃbhuva Manu, narrada con amplitud y en orden.

Verse 4

मनोः स्वायंभूवस्यासन् दश पौत्रास्तु तत्समाः / यैरियं पृथिवी सर्वा सप्तद्वीपा सपत्तना

Svāyaṃbhuva Manu tuvo diez nietos, iguales a él; por ellos esta tierra entera—con sus siete dvīpa y sus ciudades—quedó extendida por doquier.

Verse 5

ससमुद्रा करवती प्रतिवर्षं निवेशिता / स्वायंभुवेंऽतरे पूर्वमाद्ये त्रेतायुगे तथा

La tierra de Karāvatī, ceñida por los mares, fue establecida año tras año; aun antes del Manvantara de Svāyambhuva, en el primer Tretā-yuga, así aconteció.

Verse 6

प्रियव्रतस्य पुत्रैस्तैः पौत्रैः स्वायंभुवस्य तु / प्रजा सत्त्वतपोयुक्तैस्तैरियं विनिवेशिता

Los hijos de Priyavrata, nietos de Svāyambhuva, dotados de sattva y de austeridad, asentaron y ordenaron a este pueblo.

Verse 7

प्रियव्रतात्प्रजोपेतान् वीरान्काम्यान्व्यजायत / कन्या सा तु महाभाग कर्दमस्य प्रजा पतेः

De Priyavrata nacieron hijos colmados de pueblo, héroes deseables y nobles; y, oh bienaventurado, también nació aquella hija del Prajāpati Kardama.

Verse 8

कन्ये द्वे दश पुत्राश्च सम्राट् कुक्षिश्च ते शुभे / तयोर्वै भ्रातरः शूराः प्रजापतिसमा दश

Oh auspiciosa, Samrāṭ y Kukṣi tuvieron dos hijas y diez hijos; y sus diez hermanos fueron valientes, iguales a los Prajāpatis.

Verse 9

आग्नीध्रश्चाग्निबा हुश्च मेधा मेधातिथिर्वसुः / ज्योतिष्मान् द्युतिमान्हव्यः सवनः सभ्र एव च

Āgnīdhra, Agnibāhu, Medhā, Medhātithi, Vasu, Jyotiṣmān, Dyutimān, Havya, Savana y Sabhra: tales fueron sus nombres.

Verse 10

प्रियव्रतो ऽभ्यषिञ्चत्तान्सप्तसप्तसु पार्थिवान् / द्वीपेषु तेषु धर्मेण द्वीपान्ताश्च निबोधत

Priyavrata ungió conforme al dharma a siete grupos de siete reyes terrenales en aquellos continentes; conoced también los confines de esas islas sagradas.

Verse 11

जंबूद्वीपेश्वरं चक्रे आग्नीध्रं सुमहाबलम् / प्लक्षद्वीपेश्वरश्चापि तेन मेधातिथिः कृतः

Hizo a Agnídhra, de gran poder, señor de Jambudvipa; y por él fue puesto Medhátithi como señor de Plaksadvipa.

Verse 12

शाल्मले तु वपुष्मन्तं राजानं सो ऽभिषिक्तवान् / ज्योतिष्मन्तं कुशद्वीपे राजानं कृतवान्प्रभुः

En Śālmala ungió a Vapushmant como rey; y en Kuśadvipa el Soberano hizo rey a Jyotishmant.

Verse 13

द्युतिमन्तं च राजानं क्रैञ्चद्वीपे ऽभ्यषेचयत् / शाकद्वीपेश्वरं चापि हव्यं चक्रे प्रियव्रतः

En Kraiñcadvipa ungió a Dyutimant como rey; y Priyavrata hizo también a Havya señor de Śākadvipa.

Verse 14

पुष्कराधिपतिं चैव सवनं कृतवान्प्रभुः / पुष्करे सवनस्याथ महावीतः सुतो ऽभवत्

El Soberano hizo a Savana señor de Puṣkara; y en Puṣkara, a Savana le nació un hijo llamado Mahāvīta.

Verse 15

धातकिश्चापि द्वावेतौ पुत्रौ पुत्रवता वरौ / महावीतं स्मृतं वर्षं तस्य नाम्ना महात्मनः

Dhātaki tuvo también dos hijos, nobles entre los nacidos de un padre fecundo. Por el nombre de aquel gran espíritu se recuerda la región llamada Mahāvīta.

Verse 16

नाम्ना च धातकेश्चापि धातकीखण्ड उच्यते / हव्यो व्यजनयत्पुत्राञ् शाकद्वीपेश्वराञ् प्रभुः

Por el nombre de Dhātaki, esa parte es llamada Dhātakīkhaṇḍa. El soberano Havya engendró hijos, señores de Śākadvīpa.

Verse 17

जलदं च कुमारं च सुकुमारं मणीवकम् / कुसुमोत्तरमोदाकौ सप्तमं च महाद्रुगम्

Jalada, Kumāra, Sukumāra, Maṇīvaka, Kusumottara, Modāka y, como séptimo, Mahādruga: tales fueron (los hijos).

Verse 18

जलदं जलदस्याथ प्रथमं वर्षमुच्यते / कुमारस्य तु कौमारं द्वितीयं परिकीर्तितम्

La región de Jalada se llama ‘Jalada’ y es tenida por la primera varṣa. La de Kumāra, ‘Kaumāra’, es proclamada como la segunda.

Verse 19

सुकुमारं तृतीयं तु सुकुमारस्य तत्स्सतम् / मणीवस्य चतुर्थं तु मणीवकमिहोच्यते

La tercera varṣa, perteneciente a Sukumāra, se llama ‘Sukumāra’. La cuarta, de Maṇīva, es aquí denominada ‘Maṇīvaka’.

Verse 20

कुसुमोत्तरवर्षं यत्पञ्चमं कुसुमोत्तरम् / मोदकस्यापि मोदाकं षष्ठं वर्षं प्रकीर्त्तितम्

La quinta región es celebrada como ‘Kusumottara’, la Varsha de Kusumottara; y la sexta región es proclamada ‘Modaka’, portadora de gozo como el modaka ofrecido en culto.

Verse 21

महाद्रुमस्य नाम्ना च सप्तमं तन्महाद्रुमम् / तेषां तु नामभिस्तानि सप्त वर्षाणि तत्र वै

La séptima región es conocida con el nombre de ‘Mahadruma’; y allí, esas siete varshas quedan designadas según sus propios nombres.

Verse 22

क्रैञ्चद्वीपेश्वरस्यापि पुत्रो द्युतिमतस्तु वै / कुशलो मनोनुगस्छोष्णः पावनश्चान्धकारकः

El soberano de Krañca-dvīpa, Dyutiman, tuvo por hijos a Kuśala, Manonuga, Śoṣṇa, Pāvana y Andhakāraka.

Verse 23

मुनिश्च दुन्दुभिश्चैव सुता द्युतिमतस्तु वै / तेषां स्वनामभिर्देशाः क्रैञ्चद्वीपाश्रयाः शुभाः

Dyutiman tuvo también por hijos a Muni y a Dundubhi; y por sus propios nombres se hicieron célebres las tierras auspiciosas asentadas en Krañca-dvīpa.

Verse 24

कुशलस्य तु देशो ऽभूत कौशलो नाम विश्रुतः / देशो मनोनुगस्यापि मानोनुगे इते स्मृतः

La tierra de Kuśala llegó a ser célebre con el nombre de ‘Kauśala’; y la tierra de Manonuga es recordada como ‘Mānonuga’.

Verse 25

उष्णस्योष्णः स्मृतो देशः पावनस्यापि पावनः / अन्धकारस्य देशस्तु आन्धकारः प्रकीर्त्तितः

La tierra de lo ardiente se recuerda como ardiente; la tierra de lo purificador también es purificadora. Y la tierra de la oscuridad es proclamada ‘Āndhakāra’.

Verse 26

मुनेश्च मौनिदेशो वै दुन्दुभेर्दुन्दुभिः स्मृतः / एते जनपदाः सप्त क्रैञ्चद्वीपे तु भास्वराः

La tierra del sabio es llamada Mauni-deśa, y la tierra de Dundubhi se recuerda como Dundubhi. Estos siete janapadas resplandecen en Krañcadvīpa.

Verse 27

ज्योतिष्मतः कुशद्वीपे सप्तैवासन्महौजसः / उद्भिज्जो वेणुमांश्चैव वैरथो लवणो धृतिः

En Kuśadvīpa, la resplandeciente, hubo siete janapadas de gran vigor: Udbhijja, Veṇumān, Vairatha, Lavaṇa, Dhṛti, y otros.

Verse 28

षष्ठः प्रभाकरश्चा पि सप्तमः कपिलः स्मृतः / उद्भिज्जं प्रथमं वर्षं द्वितीयं वेणुमण्डलम्

El sexto se llama Prabhākara y el séptimo, Kapila. El primer varṣa es Udbhijja; el segundo, Veṇumaṇḍala.

Verse 29

तृतीयं वै रथाकारं चतुर्थं लवणं स्मृतम् / पञ्चमं धृतिमद्वर्षं षष्ठं वर्षं प्रभाकरम्

El tercer varṣa es Rathākāra; el cuarto se recuerda como Lavaṇa. El quinto varṣa es Dhṛtimat, y el sexto varṣa, Prabhākara.

Verse 30

सप्तमं कपिलं नाम कपिलस्य प्रकीर्त्तितम् / तेषां देशाः कशद्वीपे तत्सनामान एव च

El séptimo se llama “Kapila”, proclamado como propio de Kapila. En Kaśadvīpa, sus regiones llevan igualmente esos mismos nombres.

Verse 31

आश्रमाचारयुक्ताभिः प्रजाभिः समलङ्कृताः / शाल्मलस्येश्वराः सप्त सुतास्ते च वपुष्मतः

Estaban engalanados por pueblos que seguían la conducta del dharma de los āśrama. Śālmala tuvo siete hijos señores, todos ellos de espléndida presencia.

Verse 32

श्वेतश्च हरितश्चैव जीमूतो रोहितस्तथा / वैद्युतो मानसश्चापि सुप्रभः सप्तमस्तथा

Śveta, Harita, Jīmūta, Rohita, Vaidyuta, Mānasa y, como séptimo, Suprabha: tales son sus nombres.

Verse 33

श्वेतस्तु देशः श्वेतस्य हरितस्य सुहारितः / जीमूतस्यापि जीमूतो रोहितस्यापि रोहितः

La región de Śveta se llama “Śveta”; la de Harita, “Suhārita”. La de Jīmūta es “Jīmūta”, y la de Rohita, “Rohita”.

Verse 34

वैद्युतो वैद्युतस्यापि मानसस्य तु मानसः / सुप्रभः सुप्रभस्यापि सप्तैते देशपालकाः

La región de Vaidyuta se llama “Vaidyuta”, y la de Mānasa, “Mānasa”. La de Suprabha también es “Suprabha”: estos siete son los guardianes de las tierras.

Verse 35

प्लक्ष द्वीपं प्रवक्ष्यामि जंबूद्वीपादनन्तरम् / सप्त मेधातिथे पुत्राः प्लक्षद्वीपेश्वरा नृपाः

Ahora expondré la isla de Plakṣa, que sigue a Jambūdvīpa. Los siete hijos de Medhātithi fueron los reyes soberanos de Plakṣadvīpa.

Verse 36

ज्येष्ठः शान्तभयो नाम द्वितीयः शिशिरः स्मृतः / सुखोदयस्तृतीयस्तु चतुर्थो नन्द उच्यते

Entre ellos, el mayor se llamaba Śāntabhaya; el segundo era conocido como Śiśira. El tercero fue Sukhodaya, y el cuarto es llamado Nanda.

Verse 37

शिवस्तु पेचमस्तेषां क्षेमकः षष्ठ उच्यते / ध्रुवस्तु सप्तमो ज्ञेयः पुत्रा मेधातिथेः स्मृताः

Entre ellos, el quinto fue Śiva; el sexto es llamado Kṣemaka. El séptimo debe saberse como Dhruva: así se recuerdan los hijos de Medhātithi.

Verse 38

सप्तानां नामभिस्तेषां तानि वर्षाणि सप्त वै / तस्माच्छान्तभयं चैव शिशिरं च सुखोदयम्

Por los nombres de esos siete, allí son célebres siete varṣas (regiones). Así, existen varṣas llamados Śāntabhaya, Śiśira y Sukhodaya.

Verse 39

आनन्दं च शिवं चैव क्षेमकं च ध्रुवं तथा / तानि तेषां समानानि सप्त वर्षाणि भागशः

Asimismo están Ānanda, Śiva, Kṣemaka y Dhruva (como nombres de varṣa). Esos siete varṣas fueron repartidos entre ellos en porciones iguales.

Verse 40

निवेशितानि तैस्तानि पूर्वं स्वायंभूवेन्तरे / मेधा तिथेस्तु पुत्रैस्तैः प्लक्षद्वीपेश्वरैर्नृबैः

Todo ello fue establecido antaño por ellos en el Manvantara de Svāyambhuva; los hijos de Tithi, como Medhā, eran reyes, señores de Plakṣadvīpa.

Verse 41

वर्णाश्रमाचारयुक्ताः प्लक्षद्वीपे प्रजाः कृताः / प्लक्षद्वीपादिषु त्वेषु शाकद्वीपान्तिकेषु वै

En Plakṣadvīpa, los pueblos fueron establecidos conforme a las prácticas de varṇa y āśrama; y así también en estas islas como Plakṣadvīpa, cercanas a Śākadvīpa.

Verse 42

ज्ञेयः पञ्चसु धर्मो वै वर्णाश्रमविभाजकः / सुखमायुश्च रूपं च बलं धर्मश्च नित्यशः

Entre estos cinco, debe conocerse el dharma que distingue varṇa y āśrama; y siempre hay dicha, larga vida, hermosura, fuerza y dharma.

Verse 43

पञ्चस्वेतेषु द्वीपेषु सर्वसाधा रणं स्मृतम् / प्रक्षद्वीपः परिष्क्रान्तो जंबूद्वीपं निबोधत

En estas cinco islas, (esta disposición) se recuerda como común a todos. Plakṣadvīpa ya ha sido descrita; ahora conoce Jambūdvīpa.

Verse 44

आग्नीध्रं ज्येष्ठदायादं काम्यापुत्रं महाबलम् / प्रियव्रतो ऽभ्य षिञ्चत्तं जंबूद्वीपेश्वरं नृपम्

Priyavrata ungió con el abhiṣeka a Āgnīdhra, hijo de Kāmyā, heredero mayor y de gran fuerza, como rey y señor de Jambūdvīpa.

Verse 45

तस्य पुत्रा बभूवुर्हि प्रजापतिसमा नव / ज्येष्ठो नाभिरिति ख्यातस्तस्य किंपुरुषो ऽनुजः

Tuvo nueve hijos, iguales a los Prajápatis. El mayor fue célebre como ‘Nabhi’, y su hermano menor fue ‘Kimpurusha’.

Verse 46

हरिवर्षस्तृतीयस्तु चतुर्थो ऽभूदिलावृतः / रम्यस्तु पञ्चमः पुत्रो हिरण्वान् षष्ठ उच्यते

El tercero fue Harivarsha y el cuarto llegó a ser Ilavrita. El quinto hijo fue Ramya, y el sexto es llamado ‘Hiranván’.

Verse 47

कुरुस्तु सप्तमस्तेषां भद्राश्वश्चाष्टमः स्मृतः / नवमः केतुमालश्च तेषां देशान्निबोधत

Entre ellos, el séptimo fue Kuru, y el octavo es recordado como Bhadraśva. El noveno fue Ketumāla; conoce ahora sus tierras.

Verse 48

नाभेस्तु दक्षिणं वर्षं हिमाख्यं तु पिता ददौ / हेमकूटं तु यद्वर्षं ददौ किपुरुषाय तत्

El padre otorgó a Nabhi la región meridional llamada ‘Hima’. Y la región llamada ‘Hemakūṭa’ se la dio a Kimpurusha.

Verse 49

नैषधं यत्स्मृतं वर्षं हरिवर्षाय तं ददौ / मध्यमं यत्सुमेरोस्तु ददौ स तदिलावृतम्

La región recordada como ‘Naiṣadha’ se la dio a Harivarsha. Y la tierra central de Sumeru se la otorgó a Ilavrita.

Verse 50

नीलं तु यत्स्मृतं वर्षं रम्यायैतप्तिता ददौ / श्वेतं यदुत्तरं तस्मात्पित्रा दत्तं हिरण्वते

La región llamada ‘Nīla’ fue otorgada por Taptitā a Ramyā; y la región ‘Śveta’, situada al norte de ella, fue dada por el padre a Hiraṇvat.

Verse 51

यदुत्तरे शृङ्गवतो वर्षं तत्कुरवे ददौ / साल्यवन्तं तथा वर्षं भद्राश्वाय न्यवेदयत्

La región Śṛṅgavat, al norte, fue dada a Kuru; y la región Sālyavant fue ofrecida a Bhadrāśva.

Verse 52

गन्धमादनवर्षं तु केतुमाले न्यवेदयत् / इत्येतानि मयोक्तानि नव वर्षाणि भागशः

Y la región Gandhamādana fue ofrecida a Ketumāla. Así he expuesto, por partes, estas nueve regiones.

Verse 53

आग्नी ध्रस्तेषु वर्षेषु पुत्रांस्तानभ्यषेचयत् / यथाक्रमं स धर्मात्मा ततस्तु तपसि स्थितः

En aquellas regiones, Agnidhra ungió a sus hijos según el orden debido; y aquel de alma justa se estableció después en la austeridad (tapas).

Verse 54

इत्येतौः सप्तभिः कृत्स्ना सप्तद्वीपा निवे शिताः / प्रियव्रतस्य पुत्रैस्तैः पौतैः स्वायंभुवस्य च

Así, los siete continentes (dvīpa) en su totalidad quedaron establecidos por aquellos siete hijos de Priyavrata, que eran también nietos de Svāyaṃbhuva Manu.

Verse 55

एवं वर्षेषु सर्वेषु सन्निवेशाः पुनः पुनः / क्रियन्ते प्रलये वृत्ते सप्त सप्तसु पार्थिवैः

Así, en todos los varṣa, una vez pasado el pralaya, siete reyes terrenales establecen una y otra vez los asentamientos en siete regiones, de siete en siete.

Verse 56

एवं स्वभावः कल्पानां द्वीपानां च निवेशने / यानि किंपुरुषाद्यानि वर्णाण्यष्टौ श्रुतानि तु

Tal es la naturaleza de los kalpa y del ordenamiento de los dvīpa; y los ocho varṇa, como los Kimpuruṣa y otros, han sido oídos también en la śruti.

Verse 57

तेषां स्वभावतः सिद्धिः सुखप्रायमयत्नतः / विपर्ययो न तेष्वस्ति जरामृत्युभयं न च

Su perfección se da por naturaleza: es mayormente dichosa y sin esfuerzo; en ellos no hay inversión ni desorden, ni existe temor a la vejez y a la muerte.

Verse 58

धर्माधर्मौं न तेष्वास्ता नोत्तमाधममध्यमाः / न तेष्वस्ति युगावस्था क्षेत्रेष्वष्टासु सर्वशः

En ellos no existen dharma ni adharma, ni distinción de superior, inferior o medio; y en las ocho regiones no hay, en absoluto, condición alguna de yuga.

Verse 59

नाभेर्निसर्गं वक्ष्यामि हिमाह्वे ऽस्मिन्निबोधत / नाभिस्त्वज नयत्पुत्रं मेरुदेव्यां महाद्युतिम्

Ahora relataré el origen de Nabhī en esta tierra llamada Hima: escuchad. Nabhī engendró en Merudevī a su hijo Aja, de gran resplandor.

Verse 60

ऋषभं पार्थिवश्रेष्ठं सर्वक्षत्रस्य पूर्वजम् / ऋषभाद्भरतो जज्ञे वीरः पुत्रशताग्रजः

Rishabha fue el más excelso de los reyes de la tierra y el ancestro de todos los kshatriyas. De Rishabha nació el valiente Bharata, primogénito entre cien hijos.

Verse 61

सोभिषिच्यर्षभः पुत्रं महाप्रव्रज्यया स्थितः / हिमाह्वं दक्षिणं वर्षं भरताय न्यवेदयत्

Tras coronar a su hijo, Rishabha permaneció en la gran renuncia (mahāpravrajyā). Entregó a Bharata la región meridional llamada Himāhva.

Verse 62

तस्मात्तु भारतं वर्षं तस्य नाम्ना विदुर्बुधाः / भरतस्यात्मजो विद्वान्सुमतिर्नाम धार्मिकः

Por ello, los sabios conocen esa tierra por su nombre: Bhārata-varṣa. El hijo de Bharata, erudito y justo, fue llamado Sumati.

Verse 63

बभूव तस्मिन् राज्ये तंभरतस्त्वभ्यषेचयत् / पुत्रसंक्रामितश्रीस्तु वनं राजा विवेश सः

En aquel reino él llegó a ser rey; Bharata lo consagró. Tras transferir la gloria real a su hijo, el monarca entró en el bosque para la vida de retiro.

Verse 64

तेजसस्तत्सुतश्चापि प्रजापतिरमित्रजित् / तेजसस्यात्मजो विद्वानिन्द्रद्युम्न इति स्मृतः

El hijo de Tejas fue también un Prajāpati llamado Amitrajit. El sabio hijo de Tejas es recordado con el nombre de Indradyumna.

Verse 65

परमेष्ठी सुतश्चापि निधने तस्य चाप्यभूत् / प्रतीहारः कुलं तस्य नाम्ना जज्ञे तदन्वयः

Parameṣṭhī tuvo también un hijo; tras su muerte, en su linaje nació un clan llamado ‘Pratīhāra’, y esa descendencia continuó.

Verse 66

प्रतिहर्तेति विख्यातो जज्ञे तस्यापि धीमतः / उन्नेता प्रतिहर्तुस्तु भूमा तस्य सुतः स्मृतः

De aquel sabio nació un hijo célebre llamado ‘Pratihartā’. El hijo de Pratihartā fue ‘Unnetā’, y el hijo de Unnetā es recordado como ‘Bhūmā’.

Verse 67

उद्गीथस्तस्य पुत्रो ऽभूतप्रस्ताविश्चापि तत्सुतः / प्रस्तावेस्तु विभुः पुत्रः पृथुस्तस्य सुतो ऽभवत्

El hijo de Bhūmā fue ‘Udgītha’, y su hijo ‘Prastāvī’. El hijo de Prastāvī fue ‘Vibhu’, y el hijo de Vibhu nació como ‘Pṛthu’.

Verse 68

पृथोश्चापि सुतो नक्तो नक्तस्यापि गयः सुतः / गयस्यापि नरः पुत्रो नरस्यापि सुतो विराट्

El hijo de Pṛthu fue ‘Nakta’, y el hijo de Nakta fue ‘Gaya’. El hijo de Gaya fue ‘Nara’, y el hijo de Nara nació como ‘Virāṭ’.

Verse 69

विराट्सुतो महावीर्यो धीमांस्तस्य सुतो ऽभवत् / धीमतश्च महान्पुत्रो महतश्चापि भौवनः

El hijo de Virāṭ fue ‘Mahāvīrya’, y su hijo nació como ‘Dhīmān’. El hijo de Dhīmān fue ‘Mahān’, y el hijo de Mahān fue también ‘Bhauvana’.

Verse 70

भौवनस्य सतस्त्वष्टा विरजास्तस्य चात्मजः / रजा विरजसः पुत्रः शतजिद्रजसस्तथा

Del Ser llamado Bhauvana nació Tvaṣṭā; su hijo fue Virajāḥ. De Virajāḥ nació Rajā, y de Rajā nació Śatajit.

Verse 71

तस्य पुत्रशतं त्वासीद्राजानः सर्व एव तु / विश्वज्योतिष्प्रधानास्ते यैरिमा वर्द्धिताः प्रजाः

Tuvo cien hijos, y todos fueron reyes. Eran preeminentes por la luz del universo; por ellos estas gentes fueron acrecentadas.

Verse 72

तैरिदं भारतं वर्षं सप्तद्वीपमिहाङ्कितम् / तेषां वंशप्रसूतैस्तु भुक्तेयं भारती पुरा

Por ellos fue delineado aquí este Bhārata-varṣa con sus siete dvīpa. Y los nacidos de su linaje, en tiempos antiguos, gozaron y gobernaron esta tierra bhāratī.

Verse 73

कृतत्रेतादियुक्तास्तु युगाख्या ह्येकसप्ततिः / ये ऽतीतास्तैर्युगैः सार्धं राजानस्ते तदन्वयाः

Han transcurrido setenta y un (71) ciclos llamados yuga, compuestos de Kṛta, Tretā y los demás. Con esos yuga, también pasaron al ayer los reyes de aquella estirpe.

Verse 74

स्वायंभुवेंऽतरे पूर्वं शतशो ऽथ सहस्रशः / एवं स्वायं भुवः सर्गो येनेदं पूरितं जगत्

Antes del Manvantara de Svāyambhuva hubo creaciones por cientos y luego por miles. Así, por la creación de Svāyambhuva, este mundo quedó colmado.

Verse 75

ऋषिभिर्दैवतैश्चापि पिर्तृगन्धवराक्षसैः / यक्षभूतपिशाचैश्च मनुष्यमृगपक्षिभिः / तेषां सृष्टिरियं प्रोक्ता युगैः सह विवर्त्तते

Por los rishis y los dioses, por los Pitṛ, los gandharvas y los rākṣasas, por los yakṣas, bhūtas y piśācas, y por los hombres, las bestias y las aves—tal es la creación de ellos que se ha declarado; y con los yugas va girando y transformándose.