Adhyaya 19

Verse 1

इति श्री ब्रहामाण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यभागे तृतीय उपोद्धातपादे श्राद्धकल्पे नक्षत्रश्राद्धं नाम अष्टादशो ऽध्यायः // १८// शंयुरुवाच किं स्विद्दत्तं पितॄणां तु तृप्तिदं वदतां वर / किंस्वित्स्याच्चिररात्राय किं वानन्त्याय कल्पते

Así, en el Śrī Brahmāṇḍa Mahāpurāṇa, proclamado por Vāyu, en la sección media, en el tercer Upoddhāta-pāda del Śrāddha-kalpa, está el capítulo decimoctavo llamado “Śrāddha de las constelaciones”. Dijo Śaṃyu: «Oh, el mejor de los oradores, ¿qué ofrenda dada a los Pitṛ les concede satisfacción? ¿Cuál otorga fruto duradero y cuál conduce al mérito infinito?»

Verse 2

बृहस्पतिरुवाच हवीषि श्राद्धकल्पे तु यानि श्राद्धविदो विदुः / तानि मे शृणु सर्वाणि फलं चैषां यथातथम्

Dijo Bṛhaspati: «En el Śrāddha-kalpa, las ofrendas (havis) que conocen los expertos en śrāddha, escúchalas todas de mí; y también su fruto, tal como es en verdad.»

Verse 3

तिलैर्व्रीहियवैमाषैरद्भिर्मूलफलैस्तथा / दत्तेन मासं प्रीयन्ते श्राद्धेन हि पितामहाः

Con un śrāddha en el que se ofrece sésamo, arroz, cebada, māṣa, agua y también raíces y frutos, los Pitṛ, los ancestros, quedan complacidos durante un mes.

Verse 4

मत्स्यैः प्रीणन्ति द्वौ मासौ त्रीन्मासान्हारिणेन तु / शाशेन चतुरो मासान्पञ्च प्रीणाति शाकुनैः

Con pescado se complacen por dos meses; con carne de ciervo, por tres; con liebre (śaśa), por cuatro; y con carne de ave, por cinco meses.

Verse 5

वाराहेण तु षण्मासाञ्छागलं सप्तमासिकम् / अष्टमासिकमित्युक्तं यच्च पार्वतकं भवेत्

Con carne de Varāha (jabalí) los Pitṛ quedan complacidos por seis meses; con carne de cabra, por siete. Y la carne llamada pārvataka (de las montañas) se dice que otorga satisfacción por ocho meses.

Verse 6

रौरवेण तु प्रीयन्ते नव मासान्पितामहाः / गवयस्य तु मांसेन तृप्तिः स्याद्दशमासिकी

Con carne de raurava, los Pitāmaha quedan complacidos durante nueve meses; y con carne de gavaya (bóvido salvaje) hay satisfacción por diez meses.

Verse 7

औरभ्रेण च मांसेन मासानेकादशैव तु / श्राद्धे च तृप्तिदं गव्यं पयः संवत्सरं द्विजाः

Con carne de aurabhra hay satisfacción por once meses; y, oh dvijas, en el śrāddha la leche de vaca otorga satisfacción durante un año entero.

Verse 8

आनन्त्याय भवेत्तद्वत्खड्गमांसं पितृक्षये / पायसं मधुसर्पिर्भ्यां छायायां कुञ्जरस्य च

En el tiempo de pitṛkṣaya, la carne de khaḍga (rinoceronte) asimismo produce fruto infinito. El pāyasa mezclado con miel y ghee, y el (śrāddha) realizado bajo la sombra de un elefante, también se dice que otorgan satisfacción.

Verse 9

कृष्णच्छागस्य मासेन तृप्तिर्भवति शाश्वती / अत्र गाथाः पितृगीताः कीर्तयन्ति पुराविदः

Con la carne del chivo negro (kṛṣṇa-chāga) se obtiene una satisfacción perpetua. Aquí, los conocedores de lo antiguo recitan las gāthās cantadas por los Pitṛ.

Verse 10

तास्ते ऽहं कीर्त्तयिष्यामि यथावत्सन्निबोध मे / अपि नः स कुले यायाद्यो नो दद्यात् त्रयोदशीम्

Todo eso lo relataré conforme a la norma; escucha bien mis palabras. Quien no nos otorgue la dádiva en el día de Trayodaśī, que no nazca en nuestro linaje.

Verse 11

आजेन सर्वलोहेन वर्षासु च मघासु च / एष्टव्या बहवः पुत्रा यद्येको ऽपि गयां व्रजेत् / गौरीं वाप्युद्वहेद्भार्यां नालं वा वृषमुत्सृजेत्

Con la ofrenda de un macho cabrío y la dádiva de todos los metales, en la estación de lluvias y bajo la estrella Maghā, deben desearse muchos hijos; pues si uno solo va a Gayā, basta. O bien tomar por esposa a una mujer pura como Gaurī, o liberar al toro llamado Nālaṃ.

Verse 12

शंयुरुवाच गयादीनां फलं तात ब्रूहि मे परिपृच्छतः / दातॄणां चैव यत्पुण्यं निखिलेन प्रवीहि मे

Dijo Śaṃyu: “Oh padre, puesto que pregunto, háblame del fruto de Gayā y de los demás lugares sagrados. Y explícame por completo el mérito de quienes dan limosna.”

Verse 13

बृहस्पतिरुवाच गयायामक्षयं श्राद्धञ्जपहोमतपांसि च / पितृक्षये हि तत्पुत्र तस्मात्तत्राक्षयं स्मृतम्

Dijo Bṛhaspati: “Hijo mío, en Gayā el śrāddha, el japa, el homa y la austeridad dan fruto imperecedero. Pues allí se extingue la aflicción de los antepasados; por eso se recuerda ese lugar como ‘Akṣaya’.”

Verse 14

पूर्णायामेकविंशं तु गौर्यामुत्पादितः सुतः / महामहांश्च जुहुयादिति तस्य फलं स्मृतम् / फलं वृषस्य वक्ष्यामि गदतो मे निबोधत

El hijo engendrado en Pūrṇā otorga fruto hasta veintiuna generaciones; y el hijo nacido de Gaurī realiza homa para los antepasados, como el Mahāmaha—tal es el fruto recordado. Ahora diré el fruto del don de un toro; escucha con atención lo que digo.

Verse 15

वृषोत्स्रष्टा पुनात्येव दशातीतान्दशावरान्

Quien realiza el vṛṣotsarga purifica, en verdad, a diez generaciones por encima y a diez por debajo.

Verse 16

यत्किञ्चित्स्पृशते तोयमवतीर्णो नदीजले / वृषोत्सर्ग्गत्पितॄणां तु ह्यक्षयं समुदाहृतम्

Cualquier agua que toque al descender al río, por el vṛṣotsarga se proclama como mérito imperecedero para los pitṛs.

Verse 17

येनयेन स्पृशेत्तोयं लाङ्गूलादिभिरङ्गशः / सर्वं तदक्षयं तस्य पितॄणां नात्र संशयः

El agua que toque con la cola y con cada parte del cuerpo, todo ello es imperecedero para sus pitṛs; no hay duda.

Verse 18

शृङ्गैः खुरैर्वा भूमिं यामुल्लिखत्यनिशं वृषः / मधुकुल्याः पितॄंस्तस्य ह्यक्षयाश्च भवन्ति वै

La tierra que el toro escarba sin cesar con cuernos o pezuñas hace que para sus pitṛs surja la ‘madhukulyā’, satisfacción imperecedera.

Verse 19

सहस्रनल्वमात्रेण तडागेन यथास्रुतिः / तृप्तिस्तु या पितॄणां वै सा वृषेणेह कल्पते

Según la śruti, la satisfacción que los pitṛs obtienen de un estanque de mil nalvas, esa misma se alcanza aquí por medio del toro.

Verse 20

यो ददाति गुडोन्मिश्रतिलानि श्राद्धकर्मणि / मधु वामधुमिश्रं वा सर्वमेवाक्षयं भवेत्

Quien, en el rito de śrāddha, ofrece sésamo mezclado con jaggery, o miel, o una ofrenda mezclada con miel, obtiene que todo ello sea de fruto imperecedero (akṣaya).

Verse 21

न ब्राह्मणं परिक्षेत सदा देयं हि मानवैः / दैवेकर्मणि पित्र्ये च श्रूयते वै परीक्षणम्

No se debe poner a prueba al brāhmaṇa; los hombres han de dar siempre. Se oye que la ‘verificación’ corresponde sólo a los ritos para los dioses y para los antepasados.

Verse 22

सर्ववेदव्रतस्नाताः पङ्क्तीनां पावना द्विजाः / ये च भाषाविदः केचिद्ये च व्याकरणे रताः

Los que se han purificado mediante los votos de todos los Vedas son dvijas que santifican la fila del banquete; unos son conocedores de las lenguas, otros se deleitan en la gramática (vyākaraṇa).

Verse 23

अधीयते पुराणं वै धर्मशास्त्रमथापि च / त्रिणाचिकेतः पञ्चाग्निः स सौपर्णः षडङ्गवित्

Aquel que estudia el Purāṇa y también el Dharmaśāstra; aquel que practica el triṇāciketa, el voto del pañcāgni, la tradición sauparṇa y conoce los seis miembros (ṣaḍaṅga) del Veda.

Verse 24

ब्रह्मदेवसुतश्चैव च्छन्दोगो ज्येष्ठसामगः / पुण्येषु यश्च तीर्थेषु कृतस्नानः कृतव्रतः

También es hijo de Brahmadeva, un chāndoga y el principal cantor del Sāma; aquel que se ha bañado en los tīrthas sagrados y ha cumplido sus votos.

Verse 25

मखेषु ये च सर्वेषु भवन्त्यवभृथाप्लुताः / ये च सत्यव्रता नित्यं स्वधर्मनिरताश्च ये

Aquellos que en todos los yajña se bañan en el avabhṛtha, y aquellos que siempre guardan el voto de la verdad y se aplican a su propio dharma.

Verse 26

अक्रोधना लोभपरास्ताञ्छ्राद्धेषु निमन्त्रयेत् / एतेभ्यो दत्तमक्षय्यमेते वै पङ्क्तिपावनाः

En los śrāddha debe invitarse a quienes están libres de ira y de codicia; lo dado a ellos es imperecedero: ellos, en verdad, purifican la fila del banquete ritual.

Verse 27

श्राद्धीया ब्रह्मणा ये तु योगव्रतसुनिष्ठिताः / त्रयो ऽपि पूजितास्तेन ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः

Los brāhmaṇa dignos del śrāddha, firmes en los votos del yoga: al honrarlos, quedan honrados Brahmā, Viṣṇu y Maheśvara, los tres.

Verse 28

पितृभिः सह लोकाश्च यो ह्येतान्पूजयेन्नरः / पवित्राणां पवित्रं च मङ्गलानां च मङ्गलम्

Quien venera estos mundos junto con los pitṛ alcanza lo más puro entre lo puro y lo más auspicioso entre todo lo auspicioso.

Verse 29

प्रथमः सर्वधर्माणां योगधर्मो निगद्यते / अपाङ्क्तेयान्प्रवक्ष्यमि गदतो मे निबोधत

De todos los dharma, el primero es llamado el dharma del yoga; ahora expondré a los apāṅkteya (no aptos): escuchad con atención mis palabras.

Verse 30

कितवो मद्यपो यश्च पशुपालो निराकृतः / ग्रामप्रेष्यो वार्धुषिको ह्यापणो वणिजस्तथा

El tahúr, el bebedor de licor, el pastor de ganado despreciado, el mensajero del poblado, el usurero, el tendero y también el mercader.

Verse 31

अगार दाही गरदो वृषलो ग्रामयाजकः / काण्डपृष्ठो ऽथ कुण्डाशी मधुपः सोमविक्रयी

El incendiario de casas, el envenenador, el vil, el sacerdote de aldea, el de espalda llagada, el que come del hoyo ritual, el bebedor de miel y el vendedor de soma.

Verse 32

समुद्रान्तरितो भृत्यः पिशुनः कूटसाक्षिकः / पित्रा विवदमानश्च यस्य चोपपतिर्गृहे

El sirviente que vive allende el mar, el calumniador, el falso testigo, el que disputa con su padre, y aquel en cuya casa hay un hombre ajeno (upapati).

Verse 33

अभिशस्तस्तथा स्तेनः शिल्पं यश्चोपजीवति / स्तवकः सूपकारश्च यश्च मित्राणि निन्दति

El acusado y maldito, el ladrón, el que vive de oficios artesanales, el adulador, el cocinero, y el que denigra a sus amigos.

Verse 34

काणश्च खञ्जकश्चैव नास्तिको वेदवर्जितः / उन्मत्तो ऽप्यथ षण्ढश्च भ्रूणहा गुरुतल्पगः

El tuerto y el cojo, el ateo apartado de los Vedas, el demente, el ṣaṇḍha, el matador del feto y el que yace con la esposa del maestro.

Verse 35

भिषग्जीवी प्राशनिकः परस्त्रीं यश्च सेवते / विक्रीणाति च यो ब्रह्मव्रतानि नियमांस्तथा

Quien vive del oficio de médico, quien se alimenta de lo ajeno y quien se entrega a la mujer de otro; y también quien vende los votos brahmánicos y las disciplinas sagradas.

Verse 36

नष्टं स्यान्नास्तिके दत्तं व्रतघ्ने चापवर्जितम् / यच्चवाणिजके दत्तं नेह नामुत्र संभवेत्

La dádiva ofrecida al incrédulo se pierde; y la dada al que destruye los votos queda sin mérito. Y lo que se da al de ánimo mercader no produce fruto ni aquí ni en el más allá.

Verse 37

निक्षेपहारके चैव कृतघ्ने विदवर्जिते / तथा पाणविके वै च कारुके धर्मवर्जिते

Al ladrón de depósitos, al ingrato privado de saber y de dharma; asimismo al jugador y al artesano sin dharma (lo que se les da queda sin fruto).

Verse 38

क्रीणाति यो ह्यपण्यानि विक्रीणाति प्रशंसति / अन्यत्रास्य समाधानं न वणिकूछ्राद्धमर्हति

Quien compra, vende y alaba mercancías indignas de comercio—podrá tener otra expiación, pero no es digno del śrāddha propio de los mercaderes (vaiśya).

Verse 39

भस्मनीव हुतं हव्यं दत्तं पौनर्भवे द्विजः / षष्टिं काणः शतं षण्ढः श्वित्री पञ्चशतान्यपि

Oh dvija, la dádiva dada al paunarbhava (quien vuelve a casarse) es como una oblación vertida en ceniza. El tuerto destruye sesenta, el ṣaṇḍha cien, y el śvitrī incluso quinientas (veces) el fruto del mérito.

Verse 40

पापरोगी सहस्रं वै दातुर्नाशयते फलम् / भ्रश्येद्धि स फलात्तस्मात्प्रदाता यस्तु बालिशः

Mil enfermos de pecado destruyen el fruto del mérito del dador; por eso, el donante necio cae y se aparta de ese fruto.

Verse 41

यद्विष्टितशिरा भुङ्क्ते यद्भुङ्क्ते दक्षिणामुखः / सोपानत्कश्च यद्भुङ्क्ते यच्च दत्तमसत्कृतम्

Comer con la cabeza cubierta, comer mirando al sur, comer con calzado, y la dádiva ofrecida sin respeto: todo ello es censurable.

Verse 42

सर्वं तदसुरेद्राय ब्रह्मा भागमकल्पयत् / श्वा चैव ब्रह्महा चैव नावेक्षेत कथञ्चन

Brahma dispuso que todo ello fuese la porción del señor de los asuras; y no debe mirarse de modo alguno al perro ni al matador de un brahmán.

Verse 43

तस्मात्परिवृतैर्दद्यात्तिलैश्चान्नं विकीर्य च / राक्षसानां तिलाः प्रोक्ताः शुनां परिवृतास्तथा

Por ello, debe darse (la ofrenda) rodeándola y esparciendo sésamo sobre el alimento; el sésamo se dice que es para los rākṣasas, y lo rodeado, asimismo, para los perros.

Verse 44

दर्शनात्सूकरो हन्ति पक्षवातेन कुक्कुटः / रजस्वलायाः स्पर्शेन क्रुद्धोयश्च प्रयच्छति

El cerdo destruye (el mérito) con solo ser visto, el gallo con el viento de sus alas; también el contacto con una mujer en menstruación, y quien da en cólera arruina (el fruto).

Verse 45

नदीतीरेषु रम्येषु सरित्सु च सरस्सु च / विविक्तेषु च प्रीयन्ते दत्तेनेह पितामहाः

En las riberas hermosas, en los ríos y en los lagos, y también en lugares apartados, los Pitāmahas (ancestros) se complacen con la dádiva ofrecida aquí.

Verse 46

नासव्यंपातयेज्जानु न युक्तो वाचमीरयेत् / तस्मात्परिवृतेनेह विधिवद्दर्भपाणिना

No deje caer la rodilla izquierda, ni pronuncie palabras cuando no sea apropiado; por ello, aquí debe obrar según el rito, con la hierba darbha en la mano y cubierto debidamente.

Verse 47

पित्रोराराधनं कार्यमेवं प्रीणयते पितॄन् / अनुमान्य द्विजान्पूर्वमर्गौं कुर्याद्यथाविधि

Debe realizarse la adoración a los Pitris; así se complacen los ancestros. Tras honrar primero a los dvijas, ofrézcase el arghya conforme al rito.

Verse 48

पितॄणां निर्वपेद्भूमौ सूर्ये वा दर्भसंस्तरे / शुक्लपक्षे च पूर्वाङ्णे श्राद्धं कुर्याद्यथाविधि

Para los Pitris, deposítese el piṇḍa en la tierra o ante Surya sobre un lecho de darbha; y en la quincena clara, por la mañana, cúmplase el śrāddha según el rito.

Verse 49

कृष्णपक्षे ऽपरङ्णे तु रौहिणं वै न लङ्घयेत् / एवमेते महात्मानो महायोगा महौजसः

En la quincena oscura, por la tarde, no se debe traspasar el Rauhiṇa (nakṣatra/tiempo); así son ellos: Mahātmas, grandes yoguis, de inmenso vigor.

Verse 50

सदा वै पितरः पूज्याः सं प्राप्तौ देशकालयोः / पितृभक्त्यैव तु नरो योगं प्राप्नोति दुर्ल्लभम्

Cuando concurren lugar y tiempo propicios, los Pitṛs son siempre dignos de veneración; por la sola devoción a los antepasados, el hombre alcanza el yoga difícil de obtener.

Verse 51

ध्यानेन मोक्षं गच्छेद्धि हित्वा कर्म शुभाशुभम् / यज्ञहेतोस्तदुद्धृत्य मोहयित्वा जगत्तथा

Por la meditación se alcanza la liberación, abandonando las acciones buenas y malas; por causa del yajña, eso se eleva y así se embelesa también al mundo.

Verse 52

गुहायां निहितं ब्रह्म कश्यपेन महात्मना / अमृतं गुह्यमुद्धृत्य योगे योगविदां वराः

El gran Kaśyapa depositó el Brahman en una cueva; los mejores conocedores del yoga extrajeron ese amṛta secreto y se afirmaron en el yoga.

Verse 53

प्रोक्तः सनत्कुमारेण महातो ब्रह्मणः पदम् / देवानां परमं गुह्यमृषीणां च परायणम्

Sanatkumāra proclamó la morada del gran Brahman; es el secreto supremo de los dioses y el refugio último de los ṛṣis.

Verse 54

पितृभक्त्या प्रयत्नेन प्राप्य ते तन्मनीषिभिः / पितृभक्तः समासेन पितृपूर्वपरश्च यः

Esa (morada) la alcanzan los sabios con esfuerzo y devoción a los Pitṛs; en suma, pitṛ-bhakta es quien honra a los antepasados, los de antes y los de después.

Verse 55

अयत्नात्प्राप्नुयादेव सर्वमेतन्न संशयः

Aun sin esfuerzo, se obtiene todo esto; no hay duda.

Verse 56

बृहस्पतिरुवाच यस्मैश्राद्धानि देयानि यच्च दत्तं महत्फलम् / येषु चाप्यक्षयं श्राद्धं तीर्थेषु च गुहासु च

Dijo Bṛhaspati: a quiénes debe ofrecerse el śrāddha y dónde lo dado produce gran fruto; y en qué tīrthas y cuevas el śrāddha se vuelve imperecedero.

Verse 57

येषु स्वर्गमवाप्नोति तत्ते प्रोक्तं ससंग्रहम् / श्रुत्वेमं श्राद्धकल्पं च न कुर्याद्यस्तु मानवः

Aquello por lo cual se alcanza el cielo te lo he dicho en compendio; pero el hombre que, tras oír este rito de śrāddha, no lo cumple.

Verse 58

स मज्जेन्नरके घोरे नास्तिकस्तमसावृते / परिवादो न कर्त्तव्यो योगिनां तु विशेषतः

Ese incrédulo se hundirá en un terrible infierno, cubierto de tinieblas; y, sobre todo, no debe difamarse a los yoguis.

Verse 59

परिवादात्क्रिमिर्भूत्वा तत्रैव परिवर्त्तते / योगान्परिवदेद्यस्तु ध्यानिनो मोक्षकाङ्क्षिणः

Por la difamación, se vuelve gusano y allí mismo vaga sin cesar; así es quien calumnia a los yoguis meditativos que anhelan la mokṣa.

Verse 60

स गच्छेन्नरकं घोरं श्रोताप्यस्य न संशयः / आवृतं तमसः सर्वं नरकं घोरदर्शनम् / योगीश्वरपरीवादान्न स्वर्गं याति मानवः

Aquel que insulta a los señores del Yoga va a un infierno terrible, y quien lo escucha también, sin duda alguna. Ese infierno está cubierto de oscuridad y es espantoso de contemplar. Por hablar mal de los yoguis, el hombre no alcanza el cielo.

Verse 61

योगेश्वराणामा क्रोशं शृणुयाद्यो यतात्मनाम् / सहि कालं चिरं मज्जेन्नरके नात्र संशयः / कुंभीपाकेषु पच्यन्ते जिह्वाच्छेदे पुनः पुनः

Quien escucha los insultos contra los yoguis dueños de sí mismos se hunde en el infierno por mucho tiempo, no hay duda de ello. Son cocinados en el infierno Kumbhipaka y sus lenguas son cortadas una y otra vez.

Verse 62

समुद्रे च यथा लोषटस्तद्बत्सीदन्ति ते नराः / मनसा कर्मणा वाचा द्वेषं योगेषु वर्जयेत् / प्रोत्यानन्तं फलं भुङ्क्त इह वापि न संशयः

Así como un terrón de tierra se hunde en el océano, así se hunden esos hombres. Uno debe evitar el odio hacia el Yoga en pensamiento, obra y palabra. Al complacerlos, uno disfruta de frutos infinitos aquí y en el más allá, sin duda.

Verse 63

न पारगो विन्दति परमात्मनस्त्रिलोकमध्ये चरति स्वकर्ममिः / ऋचो यजुः साम तदङ्गपारगे ऽविकारमेतं ह्यनवाप्य सीदति

El mero erudito no encuentra al Alma Suprema; vaga por los tres mundos según su karma. Incluso aquel que ha dominado el Rig, Yajur, Sama y sus Angas sufre si no alcanza ese estado inmutable.

Verse 64

विकारपारं प्रकृतेश्च पारगस्त्रयीगुणाना त्रिगुणस्य पारगः / यः स्याच्चतुर्विशतितत्त्वपारगः स पारगो नाध्ययनस्य पारगः

Aquel que ha cruzado más allá de las modificaciones, más allá de la Naturaleza (Prakriti), más allá de las tres Gunas, y que ha dominado los veinticuatro Tattvas, él es el verdadero maestro (Paraga), no el que es maestro solo del estudio.

Verse 65

कृत्स्नं यथावत्समुपैति तत्परस्तथैव भूयः प्रलयत्वमात्मनः / प्रत्याहरेद्योगपथं न यो द्विजो न सर्वपार क्रमपारगोचरः

El dvija, plenamente consagrado, alcanza íntegro todo tal como es; y así mismo vuelve a alcanzar en sí el estado de pralaya. Mas quien no practica el pratyāhāra en la senda del yoga no llega a la otra orilla, ni al término de los grados.

Verse 66

वेदस्य वेदितव्यं च वेद्यं विन्दति योगवित् / तं वै वेदविदः प्राहुस्तमाहुर्वेदपारगम्

El conocedor del yoga halla en el Veda tanto lo que debe conocerse como aquello que es objeto de conocimiento. A ese, los sabios del Veda lo llaman vedavid; a ese lo llaman vedapāraga, el que ha cruzado el Veda.

Verse 67

वेदं च वेदितव्यं च विदित्वा वै यथास्थितः / एवं वेदविदः प्राहुरन्यं वै वेदपारगम्

Quien conoce el Veda y lo que debe conocerse, y permanece firme en su propio estado, así—dicen los conocedores del Veda—es otro, distinto del mero vedapāraga.

Verse 68

यज्ञान्वेदांस्तथा कामांस्तपांसि विविधानि च / प्राप्नोत्यायुः प्रजाश्चैव पितृभक्तो न सशयः

Yajñas, Vedas, deseos y austeridades de muchas clases: el devoto de los Pitṛ obtiene sus frutos. Alcanza larga vida y descendencia; no hay duda.

Verse 69

श्रद्धया श्राद्धकल्पं तु यस्त्विमं नियतः पठेत् / सर्वाण्येतानि वाप्नोति तीर्थदानफलानि च

Quien, con disciplina y con fe, recita este Śrāddhakalpa, obtiene todo ello, y también los frutos de las dádivas ofrecidas en los tīrthas sagrados.

Verse 70

स पङ्क्तिपावनश्चैव द्विजानामग्रभुग्भवेत् / आश्राव्य च द्विजान्सो ऽथ सर्वकामानवाप्नुयात्

Él se vuelve purificador de la fila ritual y merecedor de la porción principal entre los dvijas. Tras hacer que los dvijas lo escuchen, alcanza todos los deseos.

Verse 71

यश्चैतच्छृणुयान्नित्यम न्यांश्च श्रावयेद्द्विजः / अनसूयुर्जितक्रोधो लोभमोहविवर्जितः

El dvija que lo escucha a diario y hace que otros dvijas también lo oigan, libre de envidia, vencedor de la ira y apartado de codicia y engaño.

Verse 72

तीर्थादीनां फलं प्राप्य दानादीनां च सर्वशः / मोक्षोपायं लभेच्छ्रेष्ठं स्वर्गोपायं न संशयः / इह चापि परा पुष्ठिस्तस्मात्कुर्वीत नित्यशः

Obtiene el fruto de las peregrinaciones a los tīrthas y, en plenitud, el fruto de las dádivas y demás méritos. Halla el supremo medio para la liberación y, sin duda, el camino al cielo. También aquí alcanza gran prosperidad; por eso debe practicarse cada día.

Verse 73

इमं विधिं यो हि पठेदतन्द्रितः समाहितः संसदि पर्वसंधिषु / अपत्यभागी च परेण तेजसा दिवौकसां स व्रजते सलोकताम्

Quien recita este rito sin desfallecer, con mente recogida, en la asamblea y en los umbrales de las festividades, resplandece con supremo fulgor, obtiene la dicha de la descendencia y alcanza la misma morada que los habitantes del cielo.

Verse 74

येन प्रोक्तस्त्वयं कल्पो नमस्तस्मै स्वयंभुवे / महायोगेश्वरेभ्यश्च सदा च प्रणतो ऽस्म्यहम्

Reverencia a Svayambhū, por quien fue proclamado este kalpa. Y ante los Mahāyogeśvaras también me inclino siempre.