Adhyaya 75

Verse 1

श्रीराजोवाच अजातशत्रोस्तं द‍ृष्ट्वा राजसूयमहोदयम् । सर्वे मुमुदिरे ब्रह्मन् नृदेवा ये समागता: ॥ १ ॥ दुर्योधनं वर्जयित्वा राजान: सर्षय: सुरा: । इति श्रुतं नो भगवंस्तत्र कारणमुच्यताम् ॥ २ ॥

Dijo Mahārāja Parīkṣit: Oh brāhmaṇa, según he oído de ti, todos los reyes, sabios y devas reunidos se alegraron al ver las maravillosas festividades del Rājasūya del rey Ajātaśatru, con la sola excepción de Duryodhana. Te ruego, señor, que me digas la causa.

Verse 2

श्रीराजोवाच अजातशत्रोस्तं द‍ृष्ट्वा राजसूयमहोदयम् । सर्वे मुमुदिरे ब्रह्मन् नृदेवा ये समागता: ॥ १ ॥ दुर्योधनं वर्जयित्वा राजान: सर्षय: सुरा: । इति श्रुतं नो भगवंस्तत्र कारणमुच्यताम् ॥ २ ॥

Dijo el Mahārāja Parīkṣit: Oh brāhmaṇa, al contemplar las maravillosas festividades del sacrificio Rājasūya del rey Ajātaśatru Yudhiṣṭhira, todos los reyes, sabios y semidioses reunidos se regocijaron; sólo Duryodhana no lo hizo. Señor, te ruego que me digas la causa de ello.

Verse 3

श्रीबादरायणिरुवाच पितामहस्य ते यज्ञे राजसूये महात्मन: । बान्धवा: परिचर्यायां तस्यासन्प्रेमबन्धना: ॥ ३ ॥

Śrī Bādarāyaṇi dijo: En el santo sacrificio Rājasūya de tu virtuoso abuelo, sus familiares, atados a él por lazos de amor, se dedicaron humildemente a servirle.

Verse 4

भीमो महानसाध्यक्षो धनाध्यक्ष: सुयोधन: । सहदेवस्तु पूजायां नकुलो द्रव्यसाधने ॥ ४ ॥ गुरुशुश्रूषणे जिष्णु: कृष्ण: पादावनेजने । परिवेषणे द्रुपदजा कर्णो दाने महामना: ॥ ५ ॥ युयुधानो विकर्णश्च हार्दिक्यो विदुरादय: । बाह्लीकपुत्रा भूर्याद्या ये च सन्तर्दनादय: ॥ ६ ॥ निरूपिता महायज्ञे नानाकर्मसु ते तदा । प्रवर्तन्ते स्म राजेन्द्र राज्ञ: प्रियचिकीर्षव: ॥ ७ ॥

Bhīma supervisaba la cocina; Suyodhana (Duryodhana) cuidaba del tesoro; Sahadeva recibía con respeto a los invitados, y Nakula procuraba los enseres necesarios. Arjuna atendía a los venerables mayores; Śrī Kṛṣṇa lavaba los pies de todos; Draupadī servía los alimentos; y el magnánimo Karṇa distribuía los dones. Yuyudhāna, Vikarṇa, Hārdikya, Vidura, Bhūriśravā y otros hijos de Bāhlīka, así como Santardana y muchos más, fueron destinados a diversas tareas en aquel gran sacrificio, oh mejor de los reyes, deseosos de complacer al Mahārāja Yudhiṣṭhira.

Verse 5

भीमो महानसाध्यक्षो धनाध्यक्ष: सुयोधन: । सहदेवस्तु पूजायां नकुलो द्रव्यसाधने ॥ ४ ॥ गुरुशुश्रूषणे जिष्णु: कृष्ण: पादावनेजने । परिवेषणे द्रुपदजा कर्णो दाने महामना: ॥ ५ ॥ युयुधानो विकर्णश्च हार्दिक्यो विदुरादय: । बाह्लीकपुत्रा भूर्याद्या ये च सन्तर्दनादय: ॥ ६ ॥ निरूपिता महायज्ञे नानाकर्मसु ते तदा । प्रवर्तन्ते स्म राजेन्द्र राज्ञ: प्रियचिकीर्षव: ॥ ७ ॥

Bhīma supervisaba la cocina; Suyodhana (Duryodhana) cuidaba del tesoro; Sahadeva recibía con respeto a los invitados, y Nakula procuraba los enseres necesarios. Arjuna atendía a los venerables mayores; Śrī Kṛṣṇa lavaba los pies de todos; Draupadī servía los alimentos; y el magnánimo Karṇa distribuía los dones. Yuyudhāna, Vikarṇa, Hārdikya, Vidura, Bhūriśravā y otros hijos de Bāhlīka, así como Santardana y muchos más, fueron destinados a diversas tareas en aquel gran sacrificio, oh mejor de los reyes, deseosos de complacer al Mahārāja Yudhiṣṭhira.

Verse 6

भीमो महानसाध्यक्षो धनाध्यक्ष: सुयोधन: । सहदेवस्तु पूजायां नकुलो द्रव्यसाधने ॥ ४ ॥ गुरुशुश्रूषणे जिष्णु: कृष्ण: पादावनेजने । परिवेषणे द्रुपदजा कर्णो दाने महामना: ॥ ५ ॥ युयुधानो विकर्णश्च हार्दिक्यो विदुरादय: । बाह्लीकपुत्रा भूर्याद्या ये च सन्तर्दनादय: ॥ ६ ॥ निरूपिता महायज्ञे नानाकर्मसु ते तदा । प्रवर्तन्ते स्म राजेन्द्र राज्ञ: प्रियचिकीर्षव: ॥ ७ ॥

Bhīma supervisaba la cocina; Suyodhana (Duryodhana) cuidaba del tesoro; Sahadeva recibía con respeto a los invitados, y Nakula procuraba los enseres necesarios. Arjuna atendía a los venerables mayores; Śrī Kṛṣṇa lavaba los pies de todos; Draupadī servía los alimentos; y el magnánimo Karṇa distribuía los dones. Yuyudhāna, Vikarṇa, Hārdikya, Vidura, Bhūriśravā y otros hijos de Bāhlīka, así como Santardana y muchos más, fueron destinados a diversas tareas en aquel gran sacrificio, oh mejor de los reyes, deseosos de complacer al Mahārāja Yudhiṣṭhira.

Verse 7

भीमो महानसाध्यक्षो धनाध्यक्ष: सुयोधन: । सहदेवस्तु पूजायां नकुलो द्रव्यसाधने ॥ ४ ॥ गुरुशुश्रूषणे जिष्णु: कृष्ण: पादावनेजने । परिवेषणे द्रुपदजा कर्णो दाने महामना: ॥ ५ ॥ युयुधानो विकर्णश्च हार्दिक्यो विदुरादय: । बाह्लीकपुत्रा भूर्याद्या ये च सन्तर्दनादय: ॥ ६ ॥ निरूपिता महायज्ञे नानाकर्मसु ते तदा । प्रवर्तन्ते स्म राजेन्द्र राज्ञ: प्रियचिकीर्षव: ॥ ७ ॥

Bhīma supervisó la cocina; Duryodhana cuidó del tesoro. Sahadeva recibió con respeto a los huéspedes que llegaban, y Nakula procuró los enseres necesarios. Arjuna atendió a los venerables ancianos; Śrī Kṛṣṇa lavó los pies de todos; Draupadī sirvió la comida, y el magnánimo Karṇa repartió los dones. Asimismo, Yuyudhāna, Vikarṇa, Hārdikya, Vidura, Bhūriśravā y otros hijos de Bāhlīka, y Santardana y demás, se ofrecieron para diversas tareas en el gran sacrificio, deseosos de complacer al Mahārāja Yudhiṣṭhira, oh mejor de los reyes.

Verse 8

ऋत्विक्सदस्यबहुवित्सु सुहृत्तमेषु स्विष्टेषु सूनृतसमर्हणदक्षिणाभि: । चैद्ये च सात्वतपतेश्चरणं प्रविष्टे चक्रुस्ततस्त्ववभृथस्‍नपनं द्युनद्याम् ॥ ८ ॥

Después de honrar debidamente a los sacerdotes, a los delegados eminentes, a los sabios muy eruditos y a los más íntimos bienquerientes del rey con palabras agradables, ofrendas auspiciosas y diversas dádivas como dakṣiṇā, y después de que el rey de Cedi se refugiara a los pies de loto del Señor de los Sātvatas, se realizó el baño avabhṛtha en la divina Yamunā.

Verse 9

मृदङ्गशङ्खपणवधुन्धुर्यानकगोमुखा: । वादित्राणि विचित्राणि नेदुरावभृथोत्सवे ॥ ९ ॥

Durante la celebración del avabhṛtha resonó la música de diversos instrumentos: mṛdaṅgas, caracolas (śaṅkha), panavas, dhundhurīs, tambores ānaka y cuernos gomukha.

Verse 10

नार्तक्यो ननृतुर्हृष्टा गायका यूथशो जगु: । वीणावेणुतलोन्नादस्तेषां स दिवमस्पृशत् ॥ १० ॥

Las bailarinas danzaron llenas de júbilo, y los cantores entonaron en coros. La potente vibración de vīṇās, flautas y címbalos de mano pareció alcanzar hasta las regiones celestiales.

Verse 11

चित्रध्वजपताकाग्रैरिभेन्द्रस्यन्दनार्वभि: । स्वलङ्कृतैर्भटैर्भूपा निर्ययू रुक्‍ममालिन: ॥ ११ ॥

Todos los reyes, adornados con collares de oro, partieron entonces hacia la Yamunā. Al frente ondeaban banderas y estandartes de diversos colores, y los acompañaban soldados bien ataviados montados en señoriales elefantes, carros y caballos.

Verse 12

यदुसृञ्जयकाम्बोजकुरुकेकयकोशला: । कम्पयन्तो भुवं सैन्यैर्यजमानपुर:सरा: ॥ १२ ॥

Los ejércitos reunidos de los Yadus, Sṛñjayas, Kāmbojas, Kurus, Kekayas y Kośalas hicieron temblar la tierra al marchar en procesión tras el Mahārāja Yudhiṣṭhira, oficiador del sacrificio.

Verse 13

सदस्यर्त्विग्द्विजश्रेष्ठा ब्रह्मघोषेणभूयसा । देवर्षिपितृगन्धर्वास्तुष्टुवु: पुष्पवर्षिण: ॥ १३ ॥

Los oficiales de la asamblea, los sacerdotes y los brāhmaṇas más excelsos hicieron resonar poderosamente los mantras védicos; y los devas, los sabios celestiales, los Pitṛs y los Gandharvas cantaron alabanzas y derramaron una lluvia de flores.

Verse 14

स्वलङ्कृता नरा नार्यो गन्धस्रग्भूषणाम्बरै: । विलिम्पन्त्योऽभिसिञ्चन्त्यो विजह्रुर्विविधै रसै: ॥ १४ ॥

Hombres y mujeres, adornados con pasta de sándalo, guirnaldas, joyas y finas vestiduras, se divertían untándose y rociándose mutuamente con diversos líquidos.

Verse 15

तैलगोरसगन्धोदहरिद्रासान्द्रकुङ्कुमै: । पुम्भिर्लिप्ता: प्रलिम्पन्त्यो विजह्रुर्वारयोषित: ॥ १५ ॥

Los hombres untaron a las cortesanas con abundante aceite, yogur, agua perfumada, cúrcuma y espeso polvo de kuṅkuma; y las cortesanas, juguetonas, untaron a los hombres con esas mismas sustancias.

Verse 16

गुप्ता नृभिर्निरगमन्नुपलब्धुमेतद् देव्यो यथा दिवि विमानवरैर्नृदेव्यो । ता मातुलेयसखिभि: परिषिच्यमाना: सव्रीडहासविकसद्वदना विरेजु: ॥ १६ ॥

Rodeadas de guardias, las reinas del rey Yudhiṣṭhira salieron en sus carros para contemplar el festejo, tal como las esposas de los devas aparecen en el cielo en excelsos vimānas. Cuando los primos maternos y las amigas íntimas las rociaban con líquidos, sus rostros florecían con sonrisas pudorosas, realzando aún más su esplendor.

Verse 17

ता देवरानुत सखीन् सिषिचुर्द‍ृतीभि: क्लिन्नाम्बरा विवृतगात्रकुचोरुमध्या: । औत्सुक्यमुक्तकवराच्च्यवमानमाल्या: क्षोभं दधुर्मलधियां रुचिरैर्विहारै: ॥ १७ ॥

Entonces las reinas rociaron con jeringas de agua a sus cuñados y a otros compañeros varones. Sus propias vestiduras quedaron empapadas, dejando ver brazos, pechos, muslos y cintura. En el alborozo, las guirnaldas cayeron de sus trenzas aflojadas; con estos encantadores juegos agitaron a quienes tenían la conciencia manchada.

Verse 18

स सम्राड् रथमारुढ: सदश्वं रुक्‍ममालिनम् । व्यरोचत स्वपत्नीभि: क्रियाभि: क्रतुराडिव ॥ १८ ॥

El emperador, subido a su carro tirado por excelentes caballos con collares de oro, resplandecía en compañía de sus esposas, como el brillante sacrificio Rājasūya rodeado de sus diversos ritos.

Verse 19

पत्नीसंयाजावभृथ्यैश्चरित्वा ते तमृत्विज: । आचान्तं स्‍नापयां चक्रुर्गङ्गायां सह कृष्णया ॥ १९ ॥

Los sacerdotes guiaron al rey para cumplir los ritos finales de patnī-saṁyāja y avabhṛthya. Luego hicieron que el rey y la reina Draupadī tomaran agua purificadora (ācamana) y se bañaran en el Ganges.

Verse 20

देवदुन्दुभयो नेदुर्नरदुन्दुभिभि: समम् । मुमुचु: पुष्पवर्षाणि देवर्षिपितृमानवा: ॥ २० ॥

Los timbales de los dioses resonaron junto con los de los hombres. Semidioses, sabios, antepasados y humanos derramaron lluvias de flores.

Verse 21

सस्‍नुस्तत्र तत: सर्वे वर्णाश्रमयुता नरा: । महापातक्यपि यत: सद्यो मुच्येत किल्बिषात् ॥ २१ ॥

Luego todos los ciudadanos, pertenecientes a los diversos varṇa y āśrama, se bañaron allí, en ese lugar donde —se dice— incluso el más grave pecador queda liberado al instante de todas las reacciones del pecado.

Verse 22

अथ राजाहते क्षौमे परिधाय स्वलङ्कृत: । ऋत्विक्सदस्यविप्रादीनानर्चाभरणाम्बरै: ॥ २२ ॥

Luego el rey se vistió con nuevas prendas de seda y se adornó con finas joyas. Después honró a los sacerdotes, a los oficiales de la asamblea, a los brāhmaṇas eruditos y a los demás huéspedes, ofreciéndoles ornamentos y vestiduras.

Verse 23

बन्धूञ्ज्ञातीन् नृपान् मित्रसुहृदोऽन्यांश्च सर्वश: । अभीक्ष्णं पूजयामास नारायणपरो नृप: ॥ २३ ॥

El rey Yudhiṣṭhira, totalmente entregado al Señor Nārāyaṇa, honró sin cesar y de muchas maneras a sus parientes, familiares cercanos, a los demás reyes, a sus amigos y bienquerientes, y a todos los presentes.

Verse 24

सर्वे जना: सुररुचो मणिकुण्डलस्र- गुष्णीषकञ्चुकदुकूलमहार्घ्यहारा: । नार्यश्च कुण्डलयुगालकवृन्दजुष्ट- वक्त्रश्रिय: कनकमेखलया विरेजु: ॥ २४ ॥

Todos los hombres allí resplandecían como semidioses, adornados con pendientes de gemas, guirnaldas de flores, turbantes, chalecos, dhotīs de seda y valiosos collares de perlas. Y las mujeres lucían rostros encantadores, embellecidos por pendientes a juego y mechones de cabello, y todas brillaban con cinturones de oro.

Verse 25

अथर्त्विजो महाशीला: सदस्या ब्रह्मवादिन: । ब्रह्मक्षत्रियविट्‍शूद्रा राजानो ये समागता: ॥ २५ ॥ देवर्षिपितृभूतानि लोकपाला: सहानुगा: । पूजितास्तमनुज्ञाप्य स्वधामानि ययुर्नृप ॥ २६ ॥

Entonces los sacerdotes de noble conducta, los sabios védicos que habían servido como testigos del sacrificio, los reyes especialmente invitados, así como brāhmaṇas, kṣatriyas, vaiśyas y śūdras; los semidioses, los ṛṣis, los antepasados, los seres sutiles y los regentes de los mundos con sus séquitos—todos, tras ser adorados por el rey Yudhiṣṭhira, pidieron su permiso y partieron, oh rey, cada cual a su propia morada.

Verse 26

अथर्त्विजो महाशीला: सदस्या ब्रह्मवादिन: । ब्रह्मक्षत्रियविट्‍शूद्रा राजानो ये समागता: ॥ २५ ॥ देवर्षिपितृभूतानि लोकपाला: सहानुगा: । पूजितास्तमनुज्ञाप्य स्वधामानि ययुर्नृप ॥ २६ ॥

Entonces los sacerdotes de noble conducta, los sabios védicos que habían servido como testigos del sacrificio, los reyes especialmente invitados, así como brāhmaṇas, kṣatriyas, vaiśyas y śūdras; los semidioses, los ṛṣis, los antepasados, los seres sutiles y los regentes de los mundos con sus séquitos—todos, tras ser adorados por el rey Yudhiṣṭhira, pidieron su permiso y partieron, oh rey, cada cual a su propia morada.

Verse 27

हरिदासस्य राजर्षे राजसूयमहोदयम् । नैवातृप्यन्प्रशंसन्त: पिबन्मर्त्योऽमृतं यथा ॥ २७ ॥

Todos glorificaban el maravilloso sacrificio Rājasūya realizado por aquel rey santo, siervo de Hari, y aun así no se saciaban, como el mortal que bebe néctar y nunca se harta.

Verse 28

ततो युधिष्ठिरो राजा सुहृत्सम्बन्धिबान्धवान् । प्रेम्णा निवारयामास कृष्णं च त्यागकातर: ॥ २८ ॥

Entonces el rey Yudhiṣṭhira, por amor, detuvo a sus amigos, familiares y parientes—incluido el Señor Kṛṣṇa—para que no partieran, pues le dolía la inminente separación.

Verse 29

भगवानपि तत्राङ्ग न्यावात्सीत्तत्प्रियंकर: । प्रस्थाप्य यदुवीरांश्च साम्बादींश्च कुशस्थलीम् ॥ २९ ॥

Oh Parīkṣit, para complacer al rey, el Señor Supremo permaneció allí algún tiempo, después de enviar primero a Sāmba y a los demás héroes yadu a Kuśasthalī (Dvārakā).

Verse 30

इत्थं राजा धर्मसुतो मनोरथमहार्णवम् । सुदुस्तरं समुत्तीर्य कृष्णेनासीद् गतज्वर: ॥ ३० ॥

Así, el rey Yudhiṣṭhira, hijo de Dharma, por la gracia de Kṛṣṇa cruzó el vasto y temible océano de sus deseos, y se apagó la fiebre ardiente de su ambición.

Verse 31

एकदान्त:पुरे तस्य वीक्ष्य दुर्योधन: श्रियम् । अतप्यद् राजसूयस्य महित्वं चाच्युतात्मन: ॥ ३१ ॥

Un día, al contemplar la riqueza del palacio de Yudhiṣṭhira, Duryodhana se consumió por la grandeza del Rājasūya y por la gloria del rey, cuya vida y alma eran Acyuta.

Verse 32

यस्मिन् नरेन्द्रदितिजेन्द्रसुरेन्द्रलक्ष्मी- र्नाना विभान्ति किल विश्वसृजोपक्लृप्ता: । ताभि: पतीन् द्रुपदराजसुतोपतस्थे यस्यां विषक्तहृदय: कुरुराडतप्यत् ॥ ३२ ॥

En aquel palacio resplandecían, reunidas por Maya Dānava, el artífice del universo, las opulencias de los reyes de los hombres, de los daityas y de los dioses, brillando en múltiples formas. Con esas riquezas, Draupadī, hija del rey Drupada, servía a sus esposos; y Duryodhana, príncipe de los Kurus, con el corazón prendado de ella, se consumía en lamento.

Verse 33

यस्मिन् तदा मधुपतेर्महिषीसहस्रं श्रोणीभरेण शनकै: क्व‍णदङ्‍‍घ्रिशोभम् । मध्ये सुचारु कुचकुङ्कुमशोणहारं श्रीमन्मुखं प्रचलकुण्डलकुन्तलाढ्यम् ॥ ३३ ॥

En el palacio se alojaban también los miles de reinas del Señor Madhupati, Śrī Kṛṣṇa. Por el peso de sus caderas caminaban despacio, y las campanillas de sus tobillos tintineaban con encanto. Sus cinturas eran esbeltas; el kuṅkuma de sus pechos enrojecía los collares de perlas, y los pendientes oscilantes y las cabelleras sueltas realzaban la exquisita belleza de sus rostros.

Verse 34

सभायां मयक्लृप्तायां क्व‍ापि धर्मसुतोऽधिराट् । वृतोऽनुगैर्बन्धुभिश्च कृष्णेनापि स्वचक्षुषा ॥ ३४ ॥ आसीन: काञ्चने साक्षादासने मघवानिव । पारमेष्ठ्यश्रिया जुष्ट: स्तूयमानश्च वन्दिभि: ॥ ३५ ॥

En la sala de asambleas construida por Maya Dānava, sucedió que el emperador Yudhiṣṭhira, hijo de Dharma, estaba sentado como Indra en un trono de oro. Lo rodeaban sus asistentes y parientes, y también el Señor Kṛṣṇa, su “propio ojo”. Ostentando una opulencia semejante a la de Brahmā, el rey era alabado por los bardos de la corte.

Verse 35

सभायां मयक्लृप्तायां क्व‍ापि धर्मसुतोऽधिराट् । वृतोऽनुगैर्बन्धुभिश्च कृष्णेनापि स्वचक्षुषा ॥ ३४ ॥ आसीन: काञ्चने साक्षादासने मघवानिव । पारमेष्ठ्यश्रिया जुष्ट: स्तूयमानश्च वन्दिभि: ॥ ३५ ॥

En la sala de asambleas construida por Maya Dānava, sucedió que el emperador Yudhiṣṭhira, hijo de Dharma, estaba sentado como Indra en un trono de oro. Lo rodeaban sus asistentes y parientes, y también el Señor Kṛṣṇa, su “propio ojo”. Ostentando una opulencia semejante a la de Brahmā, el rey era alabado por los bardos de la corte.

Verse 36

तत्र दुर्योधनो मानी परीतो भ्रातृभिर्नृप । किरीटमाली न्यविशदसिहस्त: क्षिपन् रुषा ॥ ३६ ॥

Oh rey, allí el orgulloso Duryodhana, rodeado de sus hermanos, con corona y collar, espada en mano, entró al palacio lleno de ira, insultando a los porteros al pasar.

Verse 37

स्थलेऽभ्यगृह्णाद् वस्‍त्रान्तं जलं मत्वा स्थलेऽपतत् । जले च स्थलवद् भ्रान्त्या मयमायाविमोहित: ॥ ३७ ॥

Desconcertado por las ilusiones creadas por la magia de Maya Dānava, Duryodhana tomó el suelo firme por agua y alzó el borde de su vestidura; y en otro lugar cayó al agua, creyéndola suelo sólido.

Verse 38

जहास भीमस्तं द‍ृष्ट्वा स्‍त्रियो नृपतयोऽपरे । निवार्यमाणा अप्यङ्ग राज्ञा कृष्णानुमोदिता: ॥ ३८ ॥

Al verlo, Bhīma se echó a reír; también rieron las mujeres, otros reyes y los demás. El rey Yudhiṣṭhira intentó detenerlos, pero Śrī Kṛṣṇa lo aprobó.

Verse 39

स व्रीडितोऽवाग‍्वदनो रुषा ज्वलन् निष्क्रम्य तूष्णीं प्रययौ गजाह्वयम् । हाहेति शब्द: सुमहानभूत् सता- मजातशत्रुर्विमना इवाभवत् । बभूव तूष्णीं भगवान् भुवो भरं समुज्जिहीर्षुर्भ्रमति स्म यद् द‍ृशा ॥ ३९ ॥

Avergonzado y ardiendo de ira, Duryodhana bajó el rostro, salió en silencio y se fue a Gajāhvaya (Hastināpura). Entonces se oyó un gran clamor de “¡Ay, ay!”; los santos se afligieron y Ajātaśatru Yudhiṣṭhira quedó algo entristecido. Pero el Bhagavān Śrī Kṛṣṇa, con cuya sola mirada él se había confundido, permaneció callado, pues quería aliviar la carga de la tierra.

Verse 40

एतत्तेऽभिहितं राजन् यत्पृष्टोऽहमिह त्वया । सुयोधनस्य दौरात्म्यं राजसूये महाक्रतौ ॥ ४० ॥

Oh Rey, ya he respondido aquí a lo que me preguntaste: la maldad de corazón de Suyodhana y la causa de su descontento en el gran sacrificio Rājasūya.